Ο «άστεγος» Βαλντέζ

Συντάκτης: Onsports Team Δημοσίευση: Σάββατο, 21 Μαίου 2011 09.38

Στα μάτια του Νέλσον Βαλντέζ έπλεε η μοιρολατρική κόπωση του ουραγού της ζωής την Πρωτοχρονιά του 1998.

Στα 16 του, η εφηβεία του πάσχιζε να προσανατολιστεί  στο παγερό λυκαυγές της αδικημένης ζωής του σε μια ανήλιαγη παράγκα που είχε δημιουργήσει στο στάδιο «Υπάνε» της ομώνυμης πόλης της Παραγουάης. Εκεί όπου βρισκόταν μόνος του, χωρίς οικογένεια, για να εκθρέψει την υψιπέτιδα ελπίδα του να εξελιχθεί σε επαγγελματία ποδοσφαιριστή. Την Πρωτοχρονιά του 1999 ο επιθετικός της ισπανικής Χέρκουλες, που φέρεται να βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον Ολυμπιακό, ήταν άστεγος. Δεν είχε χρήματα, μέλλον και βρισκόταν στην δίνη της μαύρης, χωρίς αναλαμπές και αποχρώσεις, φτώχειας. Για περίπου δυο χρόνια κοιμόταν στο στάδιο «Υπάνε» το βράδυ και το πρωί λάμβανε μέρος στις προπονήσεις του τοπικού κλαμπ, της Ατλέτικο Τεμπετάρι για να βάλει σε τροχιά το όνειρο του, όπως θα έγραφε ο Ρίλκε. Μπορεί να μην είχε τίποτα αλλά μέσα στο γήπεδο ένιωθε ότι όλα του άνηκαν!  Η αντίξοη ζωή, που σήμερα αποτελεί μια μακρινή αλλά εξόχως ζωντανή ανάμνηση, είναι αυτή που κινητοποίησε τον 27χρονο επιθετικό για να δημιουργήσει ένα αθλητικό ίδρυμα στην γενέτειρα του, το μικρό χωριό Σαν Χοακίν στην Παραγουάη.  Έναν οργανισμό που χρηματοδοτεί ο Βαλντέζ και προσφέρει μια δεύτερη ευκαιρία, μέσω του ποδοσφαίρου, σε παιδιά σαν και αυτόν. Την περασμένη Πρωτοχρονιά περίπου 150 παιδιά παρέλαβαν τα δώρα του Παραγουανού επιθετικού που εμπράκτως δεν ξεχνά το ζοφερό παρελθόν του…

Τα 8500 δολάρια

Στην Παραγουάη των περίπου έξι εκατομμυρίων ανθρώπων τα πάντα φιδοσέρνονται. Οι ρυθμοί ζωής, σε αυτή την χώρα, που το ένα τρίτο του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, λέγεται ότι είναι οι βραδύτεροι στην Λατινική Αμερική. Τον τόπο κυβερνά η διαφθορά, παρά το γεγονός ότι στην εξουσία ανήλθε πριν από περίπου δύο χρόνια ο «επίσκοπος των φτωχών», Φερνάντο Λούγο, τον οποίο συνάντησε πριν ένα χρόνο ο Νέλσον Βαλντέζ. Ο επιθετικός της Χέρκουλες, που στο ντεμπούτο του στην Πριμέρα Λίγκα πριν από περίπου εννιά μήνες σύλησε το άβατο της Μπαρτσελόνα επιτυγχάνοντας δυο γκολ, βρέθηκε στην Ασουνσιόν για να ανακοινώσει την ίδρυση του αθλητικού του οργανισμού του στο Σαν Χοακίν και συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Παραγουάης για να εξυφάνουν ένα σχέδιο κοινής δράσης για την αντιμετώπιση της φτώχειας, που αμφότεροι είχαν αισθανθεί μέχρι το έσχατο κύτταρο τους στην νιότη τους. Ο Βαλντέζ που μετανάστευσε από την Παραγουάη στην Γερμανία πριν από 11 χρόνια, για να συναντήσει την ουτοπία στην Βέρντερ Βρέμης, χρηματοδοτεί με 8500 δολάρια τον μήνα την φτωχή γενέτειρα του, Σαν Χοακίν, η οποία χάρη σε αυτά τα χρήματα έχει μεταμορφωθεί σε μια πρότυπη κοινότητα στην Παραγουάη. Εκεί παράλληλα λειτουργεί από το καλοκαίρι, λίγες ημέρες πριν την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου και το ίδρυμα δεύτερης ευκαιρίας για τα παιδιά. «Γεννήθηκα φτωχός. Σαν και εμένα υπάρχουν πολλά παιδιά στους δρόμους, τα οποία θέλω να βοηθήσω. Για αυτό και δημιουργήσαμε το ίδρυμα στο Σαν Χοακίν για να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία, μέσω του ποδοσφαίρου, σε κάποια παιδιά που είναι πολύ φτωχά» λέει ο Βαλντέζ.

Το πέτρινο μαξιλάρι

Η μητέρα του Νέλσον Βαλντέζ τον προόριζε για μηχανικό. Λειτουργώντας ως αρχηγός της κοινότητας του Σαν Χοακίν σφάλιζε τις χαραμάδες αισιοδοξίας του πιτσιρικά που στην βραδινή του κατάδυση στον κόσμο των ονείρων έβλεπε τον εαυτό του να σκοράρει σε γήπεδα όπως το «Καμπ Νόου». «Η ιστορία μου μοιάζει με παραμύθι. Στο Σαν Χοακίν κανείς δεν πίστευε ότι μπορώ να εξελιχθώ σε επαγγελματία ποδοσφαιριστή. Πρώτα από όλα η μητέρα μου, η οποία εκνευριζόταν όταν με έβλεπε να παίζω ποδόσφαιρο. Ήταν πολύ θυμωμένη μαζί μου γιατί τα πήγαινα τόσο καλά στο σχολείο και πίστευε ότι έπρεπε να προετοιμαστώ για τις σπουδές μου. Αποταμίευε χρήματα μάλιστα για να σπουδάσω». Όταν ο Βαλντέζ την έθεσε προ του αμετάκλητου ενδεχομένου ότι θα γίνει ποδοσφαιριστής, ο πυρετός του θυμού της μητέρας του ανέβηκε. Ο πατέρας του, Αντόνιο, ήταν αυτός που ανέλαβε να βάλει σε τροχιά το όνειρο του γιου του επικοινωνώντας με την Ατλέτικο Τεμπετάρι. Στα 16 του ο Βαλντέζ μετακόμιζε στην πόλη Υπάνε, εκεί όπου έμελε να ζήσει πλάι από μελαγχολικά ναυάγια της ζωής και μεθυσμένους ζητιάνους που έπιναν από την αυγή ως το δειλινό. «Τα 20 δολάρια που κέρδιζα την εβδομάδα δεν μου επέτρεπαν να νοικιάσω σπίτι. Έτσι έμενα κάτω από την στέγη του γηπέδου. Μαξιλάρι μου ήταν μια μεγάλη πέτρα.  Όταν είχε 40 βαθμούς ίδρωνα. Όταν έβρεχε κοιμόμουν στην λάσπη και όταν έκανε κρύο σκεπαζόμουν με όσα ρούχα είχα μαζί μου. Τα έβαζα όλα πάνω μου για να διατηρηθώ ζεστός κατά την διάρκεια της νύχτας αλλά έτρεμα. Αυτό όμως ήταν ότι καλύτερο μπορούσα να κάνω. Ζούσα σε μια κόλαση» θυμάται ο Νέλσον Βαλντέζ, ο οποίος σήμερα κερδίζει εφταψήφιο αριθμό ευρώ, όσα μάλλον θα αποκομίσει αν τελικά συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό.

Το σοκ της Γερμανίας

Πότιζε με τα δάκρυα του το δένδρο της ελπιδοφόρας προσμονής να εξελιχθεί σε επαγγελματία ποδοσφαιριστή και αίφνης ήλθε η απογείωση, λες και τον είχαν προσδέσει σε αερόστατο.  Ο Κλάους Άλοφς έμαθε για αυτόν, τον παρακολούθησε και η Βέρντερ χρηματοδότησε το ταξίδι του στην Βρέμη για δοκιμή. «Βρέθηκα υπό την επήρεια του σοκ όταν προσγειώθηκα στην Γερμανία. Ήταν χειμώνας και δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά στην ζωή μου τέτοιο κρύο». Στην πρώτη δοκιμή δεν έπεισε αλλά χάρη στην Παραγουανή σύζυγο του προέδρου της Βέρντερ, του Γιούργκεν Μπορν έλαβε ένα δάνειο… χρόνου και στο δεύτερο ματς που δοκιμάστηκε σκόραρε 4 γκολ κερδίζοντας μια θέση στην δεύτερη ομάδα του γερμανικού κλαμπ. Έντεκα χρόνια πριν άρχιζε μια αναρρίχηση που τον έβγαλε αμετάκλητα από το έλεος της ζοφερής απαισιοδοξίας, στην δίνη του οποίου βρισκόταν τις ημέρες που η στέγη του ήταν ο ουρανός της Υπάνε. «Αν ξαναγεννιόμουν θα ακολουθούσα ακριβώς την ίδια τροχιά. Είμαι υπερήφανος για τα όσα κατάφερα» λέει σήμερα ο Βαλντέζ. Σκοράροντας 8 γκολ στην εφετινή Πριμέρα Λιγκα δεν κατάφερε να συνεχίσει τον φρενήρη ρυθμό επίτευξης γκολ που είχε πριν την έλευση του 2011. Η μετακίνηση του από την Ισπανία στην Ελλάδα μοιάζει ως πιθανό ενδεχόμενο μιας και δεν κατάφερε να θαμπώσει την Λίγκα των Αστέρων. Ο Βαλντέζ πάντως και αν έλθει στην Ελλάδα θα είναι πάντα ευγνώμων στο ποδόσφαιρο. . «Χρωστάω την ζωή μου στο ποδόσφαιρο. Το γεγονός ότι δεν ζω άστεγος στον δρόμο, ότι δεν κρυώνω, δεν είμαι πεινασμένος και έχω πρόσβαση στα βασικά αγαθά το οφείλω στο ποδόσφαιρο» λέει με ευγνωμοσύνη ο Βαλντέζ, που εβρισκόμενος κάτω από τα άστρα για δυο χρόνια κατάφερε να εκτοξευθεί σε αυτά με βατήρα το ποδόσφαιρο…

Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.