Ο «Βασιλιάς» του «Όλντ Τράφορντ»

Συντάκτης: Onsports Team Δημοσίευση: Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011 12.42

Από γιος ψαρά στο Αμπερντίν ο Ντένις Λο αναγορεύθηκε σε «Βασιλιά» του «Θεάτρου των Ονείρων»! Σήμερα συμπληρώνει 71 χρόνια ζωής και το Onsports θυμάται το ταξίδι του προς την δόξα…

Οι αναμνήσεις των πρωινών της παιδικής του ηλικίας στο Αμπερντίν «ραντίζουν» με νοσταλγία τα μελαγχολικά απογεύματα του Ντένις Λο στο «Γκολφ Κλαμπ» του Μάντσεστερ, ενώ πλησιάζουν τα 71α του γενέθλια. Ο «Βασιλιάς» της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ένας από τους πλέον χαρισματικούς επιθετικούς που ανέδειξε η εύφορη σκοτσέζικη γη, θυμάται αυτές τις ημέρες τον Τζορτζ Λο, ο οποίος με την αναλφάβητη σοφία ενός ψαρά του παρέδιδε τα πρώτα μαθήματα ζωής σε μια μικρή τράτα. «Θυμάμαι τον πατέρα μου να με παίρνει μαζί του στις γαλήνιες ημέρες. Μιλούσε λίγο. Μου παρομοίαζε την θάλασσα με την ζωή. Έκρυβαν τους ίδιους κινδύνους έλεγε, κάτι που έμαθα χρόνια αργότερα». Η ζωή του Λο, που σήμερα διαβαίνει το κατώφλι των 71 ετών ζωής, δεν ήταν τρικυμιώδης σαν την θάλασσα που επί δεκαετίες προσπαθούσε να τιθασεύσει ο πατέρας του. Παρότι έφυγε από το Αμπερντίν για να αγωνιστεί στην αγγλική Χάντερσφιλντ στα άγουρα πρόθυρα της εφηβείας (15 ετών)κατόρθωσε να αναγορευθεί στον αναντίρρητο «Βασιλιά» των μωρών του Μπάσμπι, από το 1962(4 χρόνια μετά την τραγωδία του Μονάχου)όταν και αποκτήθηκε από την Τορίνο, παρά το γεγονός ότι είχε ένα βραχύ πέρασμα από την αιώνια αντίπαλο Σίτι το 1960. Φλογισμένος Σκωτσέζος πατριώτης ο Λο νιώθει το αίσθημα του ανικανοποίητου να τον πλημμυρίζει στην ανάμνηση της μη συμμετοχής του σε Παγκόσμιο Κύπελλο με την φανέλα της εθνικής και από το γεγονός ότι δεν κατάφερε να αγωνιστεί στην ομάδα που αγαπούσε ως παιδί. «Μετά από τόσα χρόνια μπορώ να πω ότι θα ήθελα να αγωνιστώ για την Αμπερντίν. Μόνο για αυτήν. Η Αμπερντίν είναι η ομάδα μου» υποστηρίζει ο «Νομοθέτης»(λογοπαίγνιο με το επώνυμο του Law που σημαίνει νόμος)

Η φωτογένεια και τα ποσά ρεκόρ

Ο Ντένις Λο, ο οποίος υπήρξε ο πιο φωτογενής κυνηγός της δεκαετίας του ’60 στο Ηνωμένο Βασίλειο, διατηρεί ακόμη και σήμερα, στα 71 του έτη, απομεινάρια εκείνης της εικόνας, η οποία παραμένει άφθαρτη στον χρόνο για τους μεγαλύτερους οπαδούς της Γιουνάιτεντ. Σε 9 σεζόν με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πέτυχε 171 γκολ , κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, 1 κύπελλο, ήταν μέλος της ομάδας που κατέλαβε την ευρωπαϊκή κορυφή το 1968, παρά το γεγονός ότι εξαιτίας ενός προβλήματος στο γόνατο, που τον ταλαιπωρεί ως τις ημέρες μας δεν αγωνίστηκε στο νικηφόρο τελικό εναντίον της Μπενφίκα. Παρότι δεν ήταν ιδιαίτερα ψηλός (1,75) κατόρθωσε να ξεχωρίσει σε μια εποχή που διαμορφωνόταν ο αγωνιστικός χαρακτήρας του αγγλικού ποδοσφαίρου. Οι σέντρες με αποδέκτη τον Λο έφευγαν από τα πόδια των συμπαικτών του με την ταχύτητα που κατάπιναν λαίμαργα τις μπύρες μετά τα ματς. Η συχνότητα με την οποία σκόραρε, σε μικρό διαθέσιμο χώρο, απόρροια της χρόνιας προπόνησης του με τα 7 αδέλφια του στην κουζίνα της μητέρας του, Ρομπίνα ανάγκασε μια σειρά ομάδων να ξοδέψουν χρήματα – ρεκόρ για εκείνη την εποχή προκειμένου να τον εντάξουν στο δυναμικό τους. Ο Λες ΜακΝτάουαλ δαπάνησε το 1960 55 000 λίρες για να τον φέρει στην Μάντσεστερ Σίτι. Ένα χρόνο και 21 γκολ μετά, η Τορίνο ξόδεψε 110 000 λίρες για την μετανάστευση του στην Ιταλία και το 1962 η Γιουνάιτεντ προσέφερε 115 000 λίρες για να τον φέρει πίσω στην Μεγάλη Βρετανία. Σε διάστημα τριών ετών ο «Βασιλιάς» του «Θεάτρου των Ονείρων» είδε να περνούν από το πλάι του 270 000 λίρες. Ένα ποσό που για την εποχή ήταν αντίστοιχο με αυτά που δαπανά ο Φλορεντίνο Πέρεθ στην Ρεάλ Μαδρίτης για να μετατρέψει σε υπηκόους της «Λευκής Βασίλισσας» ποδοσφαιριστές όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Κακά.

Η ξεροκεφαλιά και ο παρατηρητής των καιρών

Ο Ντένις Λο διατηρεί μέχρι σήμερα το ρεκόρ επίτευξης περισσότερων γκολ σε μια σεζόν στην Γιουνάιτεντ έχοντας πετύχει 46 την περίοδο 1963-64. Ο Λο εγκατέλειψε την ενεργό δράση το 1974 και ενώ υπέφερε από το γόνατο του από το 1968. Οι γιατροί είχαν καταστήσει σαφές πως δεν μπορεί να προπονείται, ενώ το πόδι του βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, αλλά ο «Βασιλιάς» δεν άκουσε καμιά στιγμή τις προτροπές τους. Πριν λίγα χρόνια υποβλήθηκε σε μια επώδυνη επέμβαση, προκειμένου να του τοποθετηθεί ένα μόσχευμα στο γόνατο του. Στην ξεροκεφαλιά μοιάζει στον σερ Άλεξ Φέργκιουσον, τον οποίο εκτιμά και πιστεύει ότι :«θα σταματήσει να προπονεί την Γιουνάιτεντ στα 100α του γενέθλια». Σήμερα παρακολουθεί αρκετούς αγώνες ποδοσφαίρου, μιας και κατά καιρούς υπήρξε σχολιαστής σε τηλεοπτικά δίκτυα και εφημερίδες. Είναι ένας σπάνιος παρατηρητής των μοντέρνων καιρών του αθλήματος, μιας και έχει διανύσει την απόσταση από την αφετηρία του ως σήμερα. «Θυμάμαι την εποχή που αγωνιζόμουν στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο Λες Όλιβ, που ήταν ο γραμματέας της ομάδας, έκλεινε τα φώτα στις εγκαταστάσεις στις 5 το απόγευμα και όλοι αποχωρούσαν. Σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες άνθρωποι τριγύρω, σε ένα ιδιαίτερα εμπορικό κλαμπ. Τα πάντα σήμερα αφορούν την διαφήμιση και όχι το ποδόσφαιρο». Αγωνιζόμενος τόσο στην Γιουνάιτεντ, όσο και στη Σίτι, δεν έχει δεύτερες σκέψεις για το ποια ομάδα υποστηρίζει. Από τα 5 παιδιά του μόνο ο Άντριου «παρεκτράπηκε» και για «άγνωστους λόγους», όπως υποστηρίζει ο Λο, υποστηρίζει την Σίτι. Πάντως και με τις δυο ομάδες είναι σήμερα επιφυλακτικός.  «Στην σημερινή οικονομική συγκυρία αναρωτιέται κανείς που θα καταλήξει αυτή η κατάσταση. Για παράδειγμα οι οπαδοί της Σίτι νιώθουν υπέροχα που η ομάδα τους μπορεί να ξοδεύει τόσα χρήματα. Η Γιουνάιτεντ έχει καταγεγραμμένο χρέος περίπου 700 εκατομμύρια λίρες και παρά ταύτα παραμένει το πιο επιτυχημένο κλαμπ στον κόσμο. Η ερώτηση μου έρχεται αυθόρμητα. Πως θα επιβιώσουν οι άλλες ομάδες;

Το ακροτελεύτιο ραντεβού και το ατύχημα στο Τορίνο

Φτάνοντας  στα 71 του χρόνια αναπόφευκτα έχει αρχίσει να κάνει σκέψεις για το ακροτελεύτιο ραντεβού της ύπαρξης του. Ο θάνατος, όμως, δεν δείχνει να σκιάζει τα χαρακτηριστικά του. Την εποχή που η φιλική του παρέα, που απαρτιζόταν από τους Τζορτζ Μπεστ, Μπίλι Μπρέμνερ , Τζιμ Μπάξτερ και Τζίμι Τζόνστον, αποψιλωνόταν ο ίδιος κρατούσε στα τρεμάμενα χέρια του την διάγνωση για καρκίνο του προστάτη. «Μιλούσα με τον αδελφό μου πριν λίγους μήνες και μου έλεγε ότι πάει στην παμπ και δεν ξέρει πλέον κανέναν. Οι φίλοι του έχουν πεθάνει. Αυτό λίγο πολύ συμβαίνει και με εμένα. Κάποιες στιγμές δεν μπορώ να πιστέψω ότι «έφυγαν». Ας πούμε με τον Τζίμι (Τζόνστον)πηγαίναμε μαζί  για ψάρεμα στο Κλάιντ. Τον γνώριζα πριν ακόμη γίνω 20 ετών και πλέον δεν είμαστε μαζί». Με τον θάνατο άλλωστε είχε έλθει πρόσωπο με πρόσωπο και πριν από 50 χρόνια, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε ένας φίλος του στο Τορίνο «βγήκε εκτός δρόμου και αναποδογύρισε 3 φορές. Ευτυχώς που εκείνη την εποχή δεν είχαμε ζώνες ασφαλείας γιατί σήμερα δεν θα ήμουν ζωντανός, έτσι όπως η οροφή ήλθε καταπάνω μου» θυμάται σήμερα ο σεσημασμένος δραπέτης από την μέγγενη του θανάτου. Έχοντας ξεπεράσει το πρόβλημα με τον καρκίνο του προστάτη, σήμερα ο Λο περνάει πολλές ώρες μπροστά από τον υπολογιστή του. Μαζί με τα εγγόνια του πραγματοποιεί διαδικτυακά ταξίδια στο Αμπερντίν της νιότης του. Παρατηρεί με την ακόρεστη λαιμαργία πιτσιρικά που εισέρχεται φουριόζος στον στίβο της ζωής τις ασπρόμαυρες εικόνες που έχουν ανέβει στο διαδίκτυο. Ξεθωριασμένες στην οθόνη, άφθαρτες στην μνήμη του 71χρονου που από γιος ψαρά στο Αμπερντίν αναγορεύθηκε σε «Βασιλιά» του «Θεάτρου των Ονείρων»!

Παρακολουθείστε τον «Βασιλιά»

Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.