Όταν ο.. προδότης επέστρεψε στο «Καραϊσκάκης»!

Συντάκτης: Onsports Team Δημοσίευση: Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011 06.17

«Πέντε ημέρες εργασίας θέλεις εσύ, όπως η Βίβλος λέει. Η έβδομη είναι η ημέρα του Κυρίου, του Θεού σου. Η έκτη ημέρα είναι για το ποδόσφαιρο», είχε υποστηρίξει κάποτε ο Άντονι Μπέρτζες και από τη στιγμή της γέννησής του μπορεί να λοιδορήθηκε από πολλούς ως ένα «βάρβαρο» άθλημα όπου 11 αμόρφωτοι κλοτσούν ένα κομμάτι πετσί αποπροσανατολίζοντας τις λαϊκές μάζες, ωστόσο το ποδόσφαιρο υμνήθηκε από περισσότερους, με πάθος περίσσιο, ικανό  να αναγκάσει θεούς να απαρνηθούν για λίγο την  υπόστασή τους πλημυρισμένοι από τα θνητά συναισθήματα της  ζήλειας και του φθόνου, επιβεβαιώνοντας τον Άγγλο διάσημο συγγραφέα.

Από τη στιγμή που μια ανώτερη δύναμη έστειλε την μπάλα «κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσή της» με τα υλικά που φτιάχτηκε ο άνθρωπος, το ποδόσφαιρο, αθωωμένο πια από όλες τις κατηγορίες εναντίον του και παραδίνοντας μια ιστορία αυθεντική, απρόβλεπτη που δεν μπορούν να προσφέρουν τα καταναλωτικά κατασκευάσματα, έγινε μια θρησκεία χωρίς άπιστους…

Όσο για την Καινή ή Παλαιά Διαθήκη της, τη Βίβλο, το Κοράνι, τα Ευαγγέλια ή ότι άλλο προτιμάτε, δεν θα μπορούσαν παρά να είναι οι ομάδες και οι ιστορίες που κουβαλά η κάθε μία. Όταν αυτές δε, εκτός από αγωνιστικές και βαθμολογικές διαφορές, έχουν να λύσουν και εθνικιστικές, πολιτικές, ταξικές, οικονομικές και θρησκευτικές αντιπαραθέσεις που χάνονται στα βάθη του χρόνου , τότε γεννιούνται τα «ντέρμπι».

Αυτούς τους αγώνες προσμένουν κάθε χρόνο οι πιστοί για να εκφράσουν το μένος τους προς τα αντίθετα πιστεύω και να προσθέσουν ένα ακόμη λιθαράκι στην αντιπαλότητα που μοιάζει να ποτίζεται αιώνια. Να περάσουν το δικό τους… Ραμαζάνι.

Τι γίνεται  ωστόσο στην περίπτωση που πρωταγωνιστής ενός ντέρμπι δεν είναι άλλος από ένα πρώην ίνδαλμα και αρχηγός που αλλαξοπίστησε επιστρέφοντας μάλιστα στο ναό που λατρεύτηκε με τη φανέλα του… αιώνια μισητού αντιπάλου; 

Η περίπτωση του Στράτου Αποστολάκη ο οποίος τόλμησε να… απαρνηθεί τα κόκκινα για τα πράσινα είναι από τις πιο ενδεικτικές, αναμοχλεύοντας πάθη και αγκαλιάζοντας μέσα της τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει μία κίνηση εσχάτης προδοσίας στα μάτια ενός οπαδού.

Γνήσιο τέκνο… Αγρινίου, ο  Αποστολάκης όπως κάθε ντόπιος ποδοσφαιριστής που σέβεται τον εαυτό του, ξεκίνησε την καριέρα του από το καμάρι της πόλης, τον Παναιτωλικό. Τα σύνορα ωστόσο της Αιτωλοακαρνανίας ήταν πολύ στενά για να καταφέρουν να δαμάσουν το γνήσιο νέο ταλέντο του ελληνικού ποδοσφαίρου και χρειάστηκε μόλις ένα χρόνο προκειμένου ο 20χρονος Στράτος να γιγαντώσει τη φήμη του, ρίχνοντας νερό στον μύλο με τις εμφανίσεις του. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έτσι, το καλοκαίρι του 1985 έδωσαν μάχη σώμα με σώμα προκειμένου να τον εντάξουν στο δυναμικό τους, με τους «ερυθρόλευκους» να κερδίζουν στο νήμα, λόγω της άρνησης του Αποστολάκη να πάει δανεικός στον ΟΦΗ έχοντας βρεθεί μια ανάσα από το «τριφύλλι», αλλά και τη μεσολάβηση του Αγρινιώτη Πέτρου Μίχου.

Ο Αποστολάκης υπέγραψε τελικά πενταετές συμβόλαιο με τους Πειραιώτες και παρά το γεγονός πως με το που έπιασε… λιμάνι εξορίστηκε στο αριστερό άκρο, ελέω παρουσίας Πέτρου Ξανθόπουλου στη φυσική του θέση και έλλειψης αξιόπιστου αριστερού οπισθοφύλακα, ήταν από τους διακριθέντες του Ολυμπιακού. Η αποστρατεία του Ξανθόπουλου στη συνέχεια έφερε τον Αποστολάκη και πάλι στο δεξί άκρο της άμυνας με αποτέλεσμα, όχι μόνο να η απόδοσή του να ανέβει κατακόρυφα κερδίζοντας την αναγνώριση της εξέδρας, αλλά τη σεζόν 1989-90 να φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού πανηγυρίζοντας μάλιστα το Κύπελλο Ελλάδας!

Εν τω μεταξύ, στον προεδρικό θώκο της ομάδας (με απόφαση του Πρωτοδικείου) βρισκόταν ήδη ο επονομαζόμενος και «βασιλιάς των ρουμπινιών», Αργύρης Σαλιαρέλης ο οποίος είχε αποφυλακιστεί (ήταν στη φυλακή για υπόθαλψη του Κοσκωτά) και η νέα σεζόν ξεκινούσε με τον Ολυμπιακό, υπό τις οδηγίες του Όλεγκ Μπλαχίν, να έχει ως στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από μια άγονη τριετία.

Λίγο πριν την έναρξη της προετοιμασίας ωστόσο, θα ξεδιπλωθεί μία πρωτοφανής μεταγραφική ιστορία με πρωταγωνιστή τον Στράτο Αποστολάκη που θα ξεσηκώσει τον «ερυθρόλευκο» κόσμο! Και ενώ ο Αγρινιώτης έχει ανανεώσει με τον Ολυμπιακό, θα τον πλησιάσει ο Γιώργος Βαρδινογιάννης προσφέροντάς του συμβόλαιο με μεγαλύτερες αποδοχές. Ο Αποστολάκης από τη μεριά του θα υποστηρίξει πως δεν μπορεί να δεχθεί αφού θα τιμωρηθεί μιας και έχει υπογράψει ήδη με τον «αιώνιο».

Με δεδομένα τα «πράσινα» αισθήματά του όμως, θα πειστεί από τον «Καπετάνιο» ότι υπάρχει «νομικό παραθυράκι» και δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο με το «τριφύλλι»! Ένα νομικό παράθυρο ωστόσο που δεν είδε ποτέ ο Αθλητικός Δικαστής, επιβάλλοντας ποινές τόσο στον Παναθηναϊκό, όσο και στον Αποστολάκη!

Σε μία έκρηξη οργής τότε, ο Βαρδινογιάννης θα δηλώσει πως: «Θα κριθούν και οι κρίνοντες!», ενώ λίγες μέρες μετά ο Αθλητικός Δικαστής θα αντικατασταθεί, οι ποινές θα αρθούν και ο Αποστολάκης θα καταλήξει στον Παναθηναϊκό με κανονική μεταγραφή (με έγκριση του προέδρου δηλαδή του Ολυμπιακού)!

Τα σενάρια που ακούστηκαν πολλά, ωστόσο όλα είχαν μία κοινή συνισταμένη! Το μένος των φίλων του Ολυμπιακού που το «ξεπούλημα» του αρχηγού της ομάδας ήρθε να προστεθεί στην αρπαγή από τον αιώνιο αντίπαλο των Δεληκάρη, Γαλάκου, Κυράστα, Βαμβακούλα, Σαργκάνη, αλλά και στις ψεύτικες υποσχέσεις της διοίκησης του Ολυμπιακού, αφού οι συχνές, πυκνές δηλώσεις του Σαλιαρέλη πως: «το ταμείο είναι μείον» θα αποδείξουν πως ο… εμίρης είναι τελικά κακομοίρης! Σαν να μην έφθανε αυτό, στην πρώτη της ομάδας, ο κόσμος μαθαίνει πως πουλήθηκε ο μεγάλος αστέρας της ομάδας Λάγιος Ντέταρι στην Μπολόνια με την εξής αλήστου μνήμης δικαιολογία: «Ο Ντέταρι ζήτησε μόνος του να φύγει επειδή είναι Ούγγρος», για να… ξεράνει τελείως δημοσιογράφους και οπαδούς ο Σαλιαρέλης προσθέτοντας: «Ο Ντέταρι δεν ήθελε να μείνει γιατί ο νέος προπονητής είναι Σοβιετικός και οι Σοβιετικοί είχαν σκοτώσει τον παππού του στον πόλεμο»!

Αυτό ήταν! Οι οργισμένοι φίλοι του Ολυμπιακού βγήκαν στους δρόμους κλιμακώνοντας τον πόλεμο με τον Σαλιαρέλη τον οποίο ωστόσο… γλίτωσε ο Αποστολάκης μαγνητίζοντας το απύθμενο «ερυθρόλευκο» μίσος δηλώνοντας όχι μόνο: «Ήρθα στον Παναθηναϊκό για να φάω την Ευρώπη με την κουτάλα και όχι με το κουταλάκι», αλλά συμπληρώνοντας πως: «Τον Ολυμπιακό δε τον αγάπησα πραγματικά»!

Το προγραμματισμένο έτσι Super Cup μεταξύ των «αιωνίων» θα αναβληθεί προκειμένου να αποφευχθούν οι ακραίες αντιδράσεις και έκτροπα, ωστόσο τα τερτίπια της κληρωτίδας θα τους φέρουν αντιμέτωπους πολύ νωρίς, καθώς το ραντεβού του κόσμου με τον Αποστολάκη στο «Καραϊσκάκης» ορίζεται για τις 19 Οκτωβρίου, ημέρα Παρασκευή (δεν διεξαγόταν άλλος αγώνας) ώστε να υπάρχει αποτελεσματικότερη αστυνόμευση!

Εκείνη την ημέρα το «Καραϊσκάκης»… ασφυκτιούσε από πολύ νωρίς καθώς χιλιάδες κόσμος είχε στοιβαχτεί στις εξέδρες, την ίδια ώρα που στα αποδυτήρια του Ολυμπιακού ακουγόταν μια φωνή:
«Τίποτα δεν θα γίνει. Ο Στράτος είναι φίλος και συμπαίκτης από την Εθνική, δεν έχει δώσει δικαίωμα σε κανέναν και δεν θα προκαλέσει την εξέδρα. Να μην τον πειράξει κανείς!». Ήταν του Τάσου Μητρόπουλου ο οποίος λίγο αργότερα - και αφού το γήπεδο σείστηκε στην είσοδο του εμφανώς… τρακαρισμένου Αποστολάκη που δέχθηκε βροχή αντικειμένων – σήκωνε με δυνατό τάκλιν στον αέρα τον πρώην συμπαίκτη του, γνωρίζοντας την αποθέωση (σαν άλλος εκφραστής της λαϊκής θέλησης) λες και σκόραρε!

«Ήταν απλά ένα παιχνίδι, με τον Στράτο είμαστε φίλοι», θα υποστηρίξει, μετά τη λήξη της αναμέτρησης που πέρασε σε δεύτερη μοίρα (0-0), το νυν στέλεχος του Ολυμπιακού, την ίδια ώρα που χαρακτηριστική ήταν η εικόνα των ball boys που μάζευαν τα κέρματα που είχαν πετάξει οι φίλοι των γηπεδούχων σε σακούλες γνωστής αλυσίδας σούπερ μάρκετ!

«Δεν έκανα τίποτε άλλο απ' το να κοιτάξω το συμφέρον μου. Οι εφημερίδες με παρουσίαζαν σαν έναν τιποτένιο, σαν έναν χυδαίο, ένα σκουλήκι», θα δήλωνε αργότερα ο Αποστολάκης, με τους φίλους του Ολυμπιακού να παίρνουν την εκδίκησή τους αρκετά χρόνια μετά (21 Μαρτίου 2001), όταν οι Πειραιώτες επικρατούσαν με το επιβλητικό 1-4 μέσα στη Λεοφώρο και εκείνος καθόταν στην άκρη του πάγκου του Παναθηναϊκού, μιας και εκείνη η χρονιά κύλησε απογοητευτικά για τους πρωταθλητές παρά και τη μεταγραφική αντεπίθεση του… ρέστου Σαλιαρέλη με την τριάδα Όλεγκ Προτάσοφ, Γιούρι Σάβιτσεφ και Γκενάντι Λιτοφτσένκο!

Χάιλαϊτ της χρονιάς πάντως, το αυθόρμητο σύνθημα που ακούστηκε στο «Καραϊσκάκης», κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, όταν από τα μεγάφωνα ανακοινώθηκε πως χάθηκε ένα πορτοφόλι και το αναζητεί κάτοχός του: «Αργύρη, καρ…., φερ΄ το πορτοφόλι»!

Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.