Μεταπολίτευση της μούντζας

Δημοσίευση: Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011 16.52

Με όσα βιώνουμε τις τελευταίες μέρες, δεν έχουμε την πολυτέλεια να μην ασχοληθούμε με τα πολιτικά πεπραγμένα. Η χώρα μας περνάει δύσκολες ώρες και σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή είναι ακυβέρνητη. Δυστυχώς, υπάρχει φανερό πολιτικό πρόβλημα. Ζούμε σε μια εποχή που δεν υπάρχουν ιδεολογίες και μας κυβερνάει το χρήμα. Την εποχή του cash is the king.

Η χώρα μας όμως είναι εγκλωβισμένη σε ένα πολιτικό σκηνικών παλιάς εποχής. Διοικείται από ανθρώπους που πήραν την εξουσία με κληρονομικό δικαίωμα και όσο περνάγαμε από γενιά σε γενιά ήταν και πιο αδύναμοι να διοικήσουν, καθώς πήραν το δαχτυλίδι χωρίς να χρειαστεί να δώσουν μάχες.

Το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα δεν γεννήθηκε σήμερα, ούτε καν την εποχή της διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Μεγάλα λάθη έγιναν στην αρχή της μεταπολίτευσης και η έξαρση ήρθε στη δεκαετία του '80, όπου δημιουργήθηκε μια κοινωνία ρουσφετιού, εξαρτημένη από το κράτος.

Ο κόσμος ξαφνικά είδε τις τσέπες του γεμάτες χωρίς να ιδρώνει και το σύστημα τον υποχρέωσε για να περάσει καλά να έχει δεσμούς με τα δύο κόμματα εξουσίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εξουσία να μην ελέγχεται.

Σύμφωνα με έρευνες που είχαν γίνει τη δεκαετία του '90 το Ελληνικό εκλογικό σώμα ήταν το πιο βαρύ σε ολόκληρο τον κόσμο. Ενώ σε όλον τον πλανήτη μπορούσε από ένα λάθος στο ντιμπέιτ να αλλάξει το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα ζήσαμε να καίγεται η χώρα και δέκα μέρες μετά να εκλέγεται η ίδια κυβέρνηση. Ο λόγος ήταν απλός. Τα δύο μεγάλα κόμματα είχαν επιβάλει μια πολιτική εξάρτηση.

Η κάθε οικογένεια είχε τουλάχιστον ένα μέλος της που επηρεαζόταν ή είχε άμεσο συμφέρον με το ποιος θα είναι στα πράγματα. Με αυτόν τον τρόπο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κατάφεραν να γίνουν τα μοναδικά κόμματα εξουσίας και να δημιουργήσουν μια τεράστια εκλογική βάση η οποία τους στήριζε χωρίς να τους ελέγχει.

Και τα δύο κόμματα είχαν μια βάση 38% και το μόνο που άλλαζε ήταν που θα κινηθεί ένα μικρό εκλογικό σώμα που άγγιζε το 7 με 8% το οποίο ήταν επηρεασμένο από το προεκλογικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί και πάντοτε πήγαινε με αυτόν που φαινόταν νικητής μπας και καρπωθεί κανένα όφελος.

Ο Έλληνας έχει κάθε λόγο σήμερα να νιώθει ένοχος να έχει το αίσθημα ευθύνης και βλέποντας που τον έφτασε αυτή η λογική να μουντζώνεται στον καθρέφτη του. Η αλήθεια όμως είναι πως από το σύστημα που σου επιβάλουν αυτοί που σε κυβερνούν είναι δύσκολο να ξεφύγεις. Εδώ δεν τα καταφέρνουν χώρες που το πολιτικό τους σύστημα τους επιβάλει να ζουν στη δυστυχία πόσο μάλλον εμείς που περνάγαμε καλά μέσα σε αυτό το σάπιο πολιτικό σκηνικό.

Στην πράξη εμάς μας βόλεψαν αυτοί θησαύρισαν και σήμερα αυτοί θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα πλούτη τους και το κράτος κατ' επέκταση και οι πολίτες τους είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Τα σκληρά μέτρα, η  φοροεισπρακτική πολιτική ήρθαν σαν μια γροθιά στο πρόσωπο του πολίτη που μέχρι σήμερα κοιμόταν. Ξαφνικά όσα θεωρούσαμε σαν δεδομένα χάθηκαν.

Το κάθε σπίτι σήμερα ζει και ένα δράμα και ο κόσμος κατάλαβε πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ή καλύτερα πως το πολιτικό σύστημα είναι σάπιο. Σήμερα από τον κόσμο που βρίσκεται στις πλατείες δεν κινδυνεύει η Δημοκρατία, κινδυνεύει η κοινωνία εξάρτησης που στοχευμένα είχαν δημιουργήσει τα δύο μεγάλα κόμματα.

Ο κόσμος που είναι στους δρόμους μπορεί να μην έχει μια ξεκάθαρη θέση, να μην γνωρίζει πως θα φτιάξουν τα πράγματα, θέλει όμως αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Η χώρα χρειάζεται μια πραγματική Δημοκρατία, πολιτικούς με θάρρος που μπορούν να πουν την αλήθεια στον πολίτη όσο σκληρή και αν είναι και έχουν την οντότητα να βγουν έξω και να διαπραγματευτούν.

Σήμερα μας κυβερνά ένας άνθρωπος ο οποίος εξελέγη λέγοντας πως υπάρχουν λεφτά και εφαρμόζει μια πολιτική τελείως διαφορετική από το πρόγραμμα που είχε παρουσιάσει προεκλογικά. Το γεγονός αυτό δεν είναι δημοκρατικό. Δεν γίνεται ο υπουργός οικονομικών να λέει προεκλογικά πως θα ήταν τρελός κάποιος να αυξήσει το ΦΠΑ και στη θητεία του να τον φτάνει στο 23%.

Είναι δεδομένο πως το υπάρχον πολιτικό σκηνικό έχει χάσει την εμπιστοσύνη του κόσμου και αυτό δεν γίνεται να αλλάξει με την αλλαγή προσώπου ούτε με την παράδοση εξουσίας. Το πρόβλημα είναι πως όλα αυτά τα χρόνια το πολίτικο σκηνικό έχει δημιουργήσει ισχυρές άμυνες και η ανατροπή του φαίνεται ανέφικτη.

Σήμερα γίνεται μια προσπάθεια να ανασυνταχθεί και να δείξει τη δύναμή του. Ποντάρουν πως ο ήλιος του καλοκαιριού θα κουράσει τον κόσμο και θα τον στείλει σπίτι του. Δεν υπολογίζουν όμως πως όπως έχουν γίνει τα πράγματα ο κόσμος δεν γίνεται να μείνει στο σπίτι του.

Την Τετάρτη το βράδυ έδειξαν πως είναι ανίκανοι να πετύχουν έστω μια επικοινωνιακή νίκη. Να δείξουν πως στα δύσκολα μπορούν να ενωθούν και να βγουν έξω ώστε να διαπραγματευτούν με τους ευρωπαίους ενωμένοι για το καλό της χώρας. Δεν υποστηρίζω πως αυτό το σενάριο θα ήταν το ιδανικό. Θα ήταν όμως ένα πρώτο δείγμα πως καταλαβαίνουν την κρισιμότητα της κατάστασης και πως μπορούν να πάρουν κάποιες γενναίες αποφάσεις.

Για ακόμα μια φορά όμως έβαλαν το προσωπικό συμφέρον πάνω από της πατρίδας και γύρισαν την πλάτη στον κόσμο. Δεδομένα λοιπόν και οι μούτζες θα συνεχιστούν και περιμένουμε όλοι να δούμε που θα βγάλει αυτό το σκηνικό της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας που έχει δημιουργηθεί.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

3 σχόλια
  • thomasg Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011 09:49 Συντάχθηκε από thomasg

    Πολύ καλό άρθρο. Ο λαός εκτός όλων των άλλων βλέπει και την ατιμωρησία των πολιτικών. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορεί να δεχτεί να πάει 40 χρόνια πίσω. Όταν πολιτικοί παραδέχονται ότι έπερναν μίζες αλλα δεν τιμωρούνται. Όταν λεφτά φτάνουν σε κόμματα (Siemens) αλλά δεν ξέρουμε ποιος τα παρέλαβε!!! Ποιος θα πιστέψει ότι οι μειώσεις που γίνονται στους μισθούς θα οδηγήσουν κάπου;

  • Ευστράτιος Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011 22:20 Συντάχθηκε από Ευστράτιος

    Αγαπητέ Τσάρλυ,
    το άρθρο σου είναι πολύ ωραίο και έχεις αγγίξει τις ρίζες του προβλήματος. Ωστόσο σε κάτι έχεις άδικο.
    Λές ότι "Ο κόσμος που είναι στους δρόμους μπορεί να μην έχει μια ξεκάθαρη θέση, θέλει όμως αλλαγή του πολιτικού σκηνικού" και αμέσως μετά λες "Η χώρα χρειάζεται μια πραγματική Δημοκρατία, πολιτικούς με θάρρος που μπορούν να πουν την αλήθεια στον πολίτη όσο σκληρή και αν είναι".
    Δυστυχώς δεν νομίζω ότι ο κόσμος είναι έτοιμος να δεχτεί πολιτικούς που λένε τη σκληρή αλήθεια. Πως, ό,τι και να γίνει δηλαδή, εδώ που έχουμε φτάσει θα πρέπει το επίπεδο ζωής του μέσου Έλληνα να υποβαθμιστεί αρκετά, διότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα. Οι περισσότεροι από όσους έχουν βγει στις πλατείες ζητούν να μην πληρώσουμε τίποτα, να μην αναγνωρίσουμε το χρέος κλπ, δηλαδή να συνεχίσουμε να ζούμε όπως ζούσαμε μέχρι τώρα. Κάτι που δεν γίνεται. Και όποιον λέει το αντίθετο του επιτίθενται. Ο κόσμος στις πλατείες πιστεύει όποιον του υπόσχεται εύκολες λύσεις και όποιον του χαϊδεύει τα αυτιά. Δείχνει έντονα χαρακτηριστικά όχλου. Αν επικρατήσει τελικά αυτή η λογική, πιστεύω ότι θα είναι καταστροφική.

  • Aγαμέμνων Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011 17:10 Συντάχθηκε από Aγαμέμνων

    Εκπληκτικό άρθρο. Το πολιτικό σύστημα όμως στη Δημοκρατία δεν ανατρέπεται στις πλατείες. Ανατρέπεται στην κάλπη. Αυτό πρέπει να καταλάβουμε όλοι.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.