Έβγαλε αδυναμίες

Δημοσίευση: Τετάρτη, 04 Απριλίου 2012 13.30

Χαίρετε κύριοι.

Η Μπάρτσα κέρδισε με 3-1 τη Μίλαν και πέρασε στους «4» του Champions League. Πέρα από τις συζητήσεις που θα φέρει το δεύτερο αυστηρό πέναλτι που σφύριξε ο Ολλανδός διαιτητής, η εικόνα του αγώνα δεν δίνει το δικαίωμα στους Μιλανέζους να διαμαρτύρονται.

Η αλήθεια είναι πως η ομάδα του Αλέγκρι δεν έχει αυτήν την εποχή τη δυνατότητα να ανταγωνιστεί τη Μπαρτσελόνα. Η Μίλαν είναι ο σύλλογος που νιώθω πως έχει προδώσει τα ποδοσφαιρικά μου πιστεύω όσο κανείς άλλος. Πιθανότατα λόγω ιδιοσυγκρασίας λατρεύω τις ομάδες που μπορούν να αμύνονται σε υψηλό επίπεδο με αποτελεσματικότητα.

Η Μίλαν ήταν ο σύλλογος που κατάφερε παίζοντας άμυνα με φινέτσα, στυλ και ευφυΐα να επικρατεί σε μεγάλες μάχες και να εκπληρώνει μεγάλους στόχους. Τα τελευταία χρόνια με λύπη μου είδα πως σταδιακά έγινε προσπάθεια μέσα από το σύλλογο να της αλλάξουν το DNA. Στο πρώτο παιχνίδι αποδείχτηκε πως το παρελθόν παίζει το δικό του ξεχωριστό ρόλο. Η Μίλαν κατάφερε να πάρει το 0-0 από τη Μπαρτσελόνα βρίσκοντας πρωταγωνιστές τον Νέστα που μπήκε από το παράθυρο, τον Αμπροσίνι που στα γεράματα έγινε 6άρι από εσωτερικός μέσος και τον Ζέντόρφ που στα 36 του ο Αλέγκρι τον χρησιμοποίησε ξανά στην τριάδα του κέντρου χαμηλά, όπου έπαιζε πριν πατήσει τα 30. Στο Καμπ Νου έμοιαζε δεδομένο πως η Μίλαν δεν είχε τη δυνατότητα να είναι ανταγωνιστική.

Στην πράξη αποδείχθηκε πως δεν ήταν παρότι η Μπαρτσελόνα δεν έπιασε τα στάνταρντ που μας είχε συνηθίσει. Δεν σας κρύβω πως λυπήθηκα τον Ζέεντορφ που στα 36 του αναγκάστηκε να παίξει στο χώρο που κάλυπτε στο πρώτο ημίχρονο ο Ινιέστα. Η εικόνα του στην επανάληψη να γυρνά στην άμυνα με χαλαρό τζόκινγκ, ενώ η μπάλα παιζόταν στο χώρο του θύμιζε παλαίμαχο και αδικούσε την ιστορία του. Σε μια Μίλαν με τις αρχές που είχαμε συνηθίσει ο Μπόατενγκ θα ήταν αυτός που θα αναλάμβανε το ρόλο του Ζέεντορφ. Ο Πρινς είναι εκπληκτικός αθλητής, δυνατό παιδί, μπαίνει με πάθος στις μονομαχίες μόνο που σήμερα καλύπτει στο ρόμβο ένα ρόλο οργανωτή. Ουσιαστικά, η Μίλαν χάνει πολλά από το νεύρο και τη σκληράδα που θα μπορούσε να δώσει παίζοντας ως εσωτερικός μέσος.

Θα μου πείτε, παίκτες τύπου Ρομπινιο δεν θα έπαιζαν στη Μίλαν που είχαμε συνηθίσει. Όπως είπαμε και πιο πάνω η Μπάρτσα στα δύο παιχνίδια με τη Μίλαν δεν έβγαλε τα στάνταρ που έχουμε συνηθίσει. Για την ακρίβεια επειδή τα στάνταρ, ο «πήχης» που έχουν βάλει οι ίδιοι στον εαυτό τους είναι πολύ υψηλός, χτυπά άσχημα να τη βλέπουμε να βγάζει αδυναμίες. Για παράδειγμα, ο τρόπος που λειτούργησε η αμυντική τετράδα της στα διαστήματα που ψευτοπρέσαρε η Μίλαν δεν ήταν ο ενδεδειγμένος. Ο Ιμπραίμοβιτς πολύ εύκολα έπαιρνε μπάλα με πλάτη λίγο έξω από την περιοχή της Μπάρτσα χωρίς να έχει στόπερ ούτε χαφ κοντά του.

Με αυτόν τον τρόπο η Μίλαν πήρε από μία σπουδαία ευκαιρία σε κάθε παιχνίδι. Ο Ιμπραίμοβιτς πήρε μπάλα στον άξονα λίγα μέτρα έξω από την περιοχή της Μίλαν, γύρισε και βρήκε χώρο να πασάρει στο κόψιμο που έκανε στο πλάι του συμπαίκτη του. Στο «Μεάτσα» ο Εμάνουελσον μόλις είχε μπει στο παιχνίδι και πάτησε τη μπάλα, στο Καμπ Νου ο Νοσερινο σκόραρε. Διαφορετικό αποτέλεσμα αλλά η άμυνα της Μπάρτσα δέχτηκε ακριβώς την ίδια φάση. Ο Πικέ δείχνει πως δεν είναι σε καλή κατάσταση, αλλά νομίζω πως τον επηρεάζει που δεν έχει δίπλα του τον Πουγιόλ. Ο Πουγιόλ παίζει με μεγαλύτερη ενέργεια από τον Μασεράνο και ο Πικε γνωρίζει πως ο παρτενέρ του θα μαρκάρει ψηλά στα πλάγια και θα καθαρίσει φάσεις πριν φτάσουν στην τελευταία γραμμή άμυνας. Με τον Μασεράνο το δίδυμο παίζει πιο παθητικά, δεν καλύπτονται από κανέναν τα ανεβάσματα του Άλβεζ και η άμυνα της Μπάρτσα έχει αδυναμίες, λες και μιλάμε για θνητή ομάδα. Πιθανότατα γι' αυτόν το λόγο ο Πεπ άλλαξε την τακτική του στο ημίχρονο.

Στα πρώτα 45’ η Μπάρτσα είχε την κλασική τριάδα στο κέντρο που έπαιζε τα περασμένα χρόνια (Μπούσκετς, Τσάβι, Ινιέστα) ο Άλβεζ έμοιαζε δεξί χαφ και οι Μέσι, Σεσκ, Κουένκα έγερναν προς τα αριστερά. Ο τρόπος που έπαιζε ο Άλβες, αλλά και τα συνεχόμενα ανεβάσματα του Τσάβι έδιναν τη δυνατότητα στον Πεπ να μεγαλώσει το γήπεδο βάζοντας τους Σεσκ, Κουένκα να πηγαίνουν προς τα αριστερά και τους Ινιέστα, Μέσι να κινούνται από την πλευρά τους με τη μπάλα και να δημιουργούν μεταξύ τους πολλά τρίγωνα που έβγαζαν γρήγορες συνεργασίες. Με αυτόν τον τρόπο και με αποτελεσματικό πρέσινγκ στην τελευταία γραμμή άμυνας της Μίλαν (που έφερνε εύκολα κλεψίματα) η Μπάρτσα έβρισκε τρόπους να απειλεί συνεχώς την άμυνα της Μίλαν. Στην τελική πάντως προσπάθεια ήταν υπερβολικά φλύαρη (ειδικά ο Μέσι) και τα γκολ ήρθαν από δύο πέναλτι.

Στην επανάληψη ο Πεπ πήγε σε πιο συντηρητικό σχήμα. Έφερε πιο πίσω τον Άλβεζ, γύρισε σαν τρίτο χαφ τον Φάμπρεγας και άνοιξε την επιθετική τριάδα στην επίθεση. Δηλαδή ο Ινιέστα έπαιζε αριστερά, ο Κουένκα απομακρύνθηκε στα δεξιά και πήρε μετρημένες φορές τη μπάλα με τον Μέσι να παίρνει το ρόλο του τελευταίου παίκτη στην επίθεση που την παίζει βέβαια με το δικό του τρόπο. Παρότι η Μπάρτσα κέρδισε εύκολα και δεν απειλήθηκε στο δεύτερο ημίχρονο μου φάνηκε πιο αργή και λίγο βαρετή.

Από την ενδεκάδα έλειπε ένας εκτελεστή, που παλιότερα με τον Ετό, τον Βίγια ή τον Σάντσεζ ακόμα υπήρχε πάντα στην επίθεσή της, ενώ δεν υπήρχε και η σιγουριά στα μετόπισθεν. Το τελευταίο έπαιξε ρόλο και στην κατοχή που δεν κυμάνθηκε σε νούμερα ισοπεδωτικά αλλά στα λογικά επίπεδα του 60-40. Με τη Μπαρτσελόνα πάντως να παραμένει ακόμα η καλύτερη ομάδα στον κόσμο, αλλά να μοιάζει λίγο πιο θνητή, το Champions League από εδώ και πέρα ανάβει για τα καλά και θα βρούμε χρόνο να μιλήσουμε ξεχωριστά για τους δύο μεγάλους ημιτελικούς που έρχονται.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

5 σχόλια
  • ΧΡΗΣΤΟΣ 1984 Κυριακή, 08 Απριλίου 2012 12:14 Συντάχθηκε από ΧΡΗΣΤΟΣ 1984

    ΜΠΡΑΒΟ ΤΣΑΡΛΥ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΟΥ

  • nikost Παρασκευή, 06 Απριλίου 2012 20:05 Συντάχθηκε από nikost

    Ωραια ομαδα η Μπαρτσελονα, επιθετικη, φαντεζι, ισως η καλυτερη στον κοσμο τα τελευταια χρονια, αλλα τετοια σκανδαλωδης αβαντα δεν πρεπει να εχει ξανασυμβει στην ιστορια του ευρωπαϊκου ποδοσφαιρου. Επιτρεψτε μου μια κακεντρεχη αναδρομη
    κοκκινη Ντρογκμπα στο 55’ (2005, φαση 16, 0-1 εκεινη τη στιγμη)
    http://www.youtube.com/watch?v=S90fTjLir2Q
    αποβολη Ντελ Ορνο στο 35’ (2006, 1ος αγωνας,φαση 16, 0-0 εκεινη την ωρα)
    http://thehorrors.multiply.com/video/item/3?&show_interstitial=1&u=%2Fvideo%2Fitem
    Γκολ Σεφτσενκο στον 2ο ημιτελικο του 2006 που θα εστελνε το ματς στην παραταση
    http://www.youtube.com/watch?v=uYkJ_mgBqho
    τα καθαρα πεναλτυ της Τσελσυ (τουλαχιστον 3!) στον 2ο ημιτελικο 2009
    http://www.youtube.com/watch?v=s5x0iM0oQps&feature=related
    Αποβολη Μοττα στο 27’(2ος ημιτελικος 2010)
    http://www.youtube.com/watch?v=RINJobmWeFc
    αποβολη Φαν Περσι στο 55’ (2011,2ος αγωνας,φαση 16). Η Αρσεναλ μολις ειχε ισοφαρισει 1-1
    http://www.soccerclips.net/videos/barcelona-v-arsenal-van-persie-red-card
    περσινη αποβολη Πεπε στο θεατρο του Αλβες (2011,1ος ημιτελικος, 0-0 στο σημειο)
    http://www.totalfootballmadness.com/2011/04/28/pepe-red-card-against-barcelona-video/

    Γιατι ολα αυτα? Η Μπαρτσελονα καθοτι θελκτικη στα ματια των θεατων αποτελει την ναυαρχιδα της ΟΥΕΦΑ. Το ποδοσφαιρο σαν εμπορικο προιον χρειαζεται διαφημιση, χρειαζεται ηρωες, χρειαζεται μυθους για να επεκταθει και να αυξησει το target group του. Και τι θα μπορουσε να αποτελεσει καλυτερο μυθο απο μια ultra-επιθετικη ομαδα που χαρη στην επιθετικογενη της νοοτροπια κατατροπωνει ολες τις αμυνες και ολα τα συστηματα, τα οποια σημειωτεον τεινουν να τελειοποιηθουν στην εποχη μας. Φυσικα μια τετοια ομαδα δεν θα μας ηταν χρησιμο να αναλωνεται σε φλυαριες, πρεπει να παρει τιτλους σαν επιστεγασμα της επιτυχημενης της προσεγγισης στο παιχνιδι. Voila κυριοι! Μπαρτσελονα!
    Καλως ή κακως ομως οι ποδοσφαιροφιλοι καταλαβαινουμε οτι το ιδιο το αθλημα ειναι πανω απο ολα και πανω απο καθε ομαδα και φυσικα πανω απο την εμπορικη του εκμεταλλευση. Στην τελικη ειναι προτιμοτερο για το ποδοσφαιρο και για ολους μας να νικαει δικαια ο πιο αμυντικογενης, ο χειροτερος, ο πιο τυχερος παρα να επικρατει αδικα ο πιο ισχυρος, ο πιο φαντεζι κι ο πιο περιτεχνος. Εξαλλου και το θεμα της (ποδοσφαιρικης) ομορφιας ειναι υποκειμενικο. Εντυπωσιακο το τικι-τακα, αλλα εντυπωσιακο κι ενα σωστο στησιμο, ενα τακλινγκ αυτοθυσιας μια γρηγορη αντεπιθεση. Αρκει να εχεις ματια να τα βλεπεις.

  • Greek μπαχαλο Τετάρτη, 04 Απριλίου 2012 17:02 Συντάχθηκε από Greek μπαχαλο

    Τσαρλυ,φαντασου μονο τα δυο πεναλτι που πηρε η Μπαρτσα στον αγωνα με τη Μιλαν να τα επαιρνε στην χωρα μας...ο Ολυμπιακος σε ημιτελικο κυπελλου με τους ΑΕΚ.ΠΑΟΚ και Σια.Σιγουρα τα ΜΜΕ θα ειχαν "θαψει" διαιτησια και ΟΣΦΠ, ποιος ξερει τι αλλο?
    Συνφωνω με το αρθρο σου, οτι η Μιλαν σε καμια περιπτωση δεν μπορει να ανταγωνιστει αυτη τη στιγμη την Μπαρτσα,η οποια ειναι το απολυτο φαβορι για τον τιτλο της καλυτερης ομαδας της Ευρωπης,που αγωνιστικα θα το αξιζε σιγουρα.
    Αυτο δεν σημαινει βεβαια, οτι δικαιουται(δεν φταιει αυτη)να παιρνει σε τετοιας σημασιας αγωνες,αμφισβητουμενα πεναλτι που ενδεχομενος αλλοιωνουν το τελικο αποτελεσμα.Δυστυχος αυτο συμβαινει καθε χρονο οταν η διοργανωση του CL φτανει σε αυτο το κρισημο σημειο με αποτελεσμα η ευνοουμενη ομαδα να ειναι παντα η ιδια.Ευχομαι μονο να ειναι συμπτωση,γιατι αλλιως η συγκεκριμενη διοργανωση θα χασει πολλα παραπανω απο μονο την αξιοπιστια της.

  • isidor Τετάρτη, 04 Απριλίου 2012 16:59 Συντάχθηκε από isidor

    ΑΡΘΡΟ Τσάρλυ
    Δημοσίευση: 05.03.12
    Μη μου γράψετε από κάτω για τη φάση του Σαριέγκι στο 1ο λεπτό, είναι για γέλια.

    ΑΡΘΡΟ Τσάρλυ
    Δημοσίευση: 07.03.12
    Μετά το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ έβγαλαν ανακοίνωση και επειδή δεν υπήρχε κάπου να σταθούν, έψαξαν και βρήκαν τη φάση στο 1ο λεπτό που ο Τσιρίλο τραβά τη φανέλα του Σαριέγκι.

    ΑΡΘΡΟ
    Δημοσίευση: 04.04.12
    Πέρα από τις συζητήσεις που θα φέρει το δεύτερο αυστηρό πέναλτι που σφύριξε ο Ολλανδός διαιτητής

    Συμφωνώ μαζί σου Τσάρλυ, απλά ήθελα να επισημάνω όταν σε μια ομάδα ο διαιτητής κλείνει φιλικά το μάτι τότε μπορεί να αλλάξει εύκολα η εικόνα ενός αμφίρροπου ματς, ο νικητής να προκύψει από μια λεπτομέρεια, ο πρωταθλητής να είναι μόνιμος, το χρήμα να το παίρνει ένας, η φτώχεια φέρνει γκρίνια, το προϊόν θα υποβαθμιστεί, ο κόσμος θα σταματήσει ασχολείται, κορόιδα για να βάλουν χρήματα δεν υπάρχουν, πληρώνουν αυτοί που έχουν εξασφαλίσει ότι θα τα πάρουν πίσω, μόνο τα κόκκινα μμε θα έχουν δουλειά, όλοι θα προσπαθούν να γίνουν κόκκινοι, και όσοι δεν μπορέσουν θα γίνουν ντιλιβεράδες

  • O lyberpoul Τετάρτη, 04 Απριλίου 2012 16:57 Συντάχθηκε από O lyberpoul

    Συμφωνώ με την ανάλυσή σου.
    Η αναπτυξη της μπαρτσα με το τικι τακα σε συνδιασμο με ένα γεωμετρικο ποδόσφαιρο κ έναν φορ που δεν παίζει πανω στα σεντερ μπακ αλλά ανάμεσα στις γραμμες θα παραμείνει κορυφαια πιστεύω λόγω πίστης στο πλάνο κ στο DNA της ομάδας.
    Η άμυνα όμως λόγω των τακτικών αδυναμιών του Αλβες που αναγκαζει τον ένα αμυντικο να τον καλυπτει συνεχως δημιουργώντας αποστάσεις στην αμυντική γραμμη.Επίσης η κακή αμυντική συμπεριφορά του πικέ λόγω φυσικών προσόντων κ αφέλειας την κάνουν ευάλλωτη.
    Να δούμε τί θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια καθώς είναι ζωντανος οργανιμός η μπαρτσα.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.