Ξεπερνά τα συστήματα

Δημοσίευση: Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011 02.45

Χαίρετε κύριοι

Όπως έγραφα και στο προηγούμενο κείμενο (στην πραγματικότητα ένα είναι απλά το έσπασα σε δυο μέρη για να διαβάζεται πιο εύκολα), η διαφορά της Μπαρτσελόνα από τη Ρεάλ αποδείχθηκε το προηγούμενο Σάββατο πως είναι τεράστια. Ενώ όλο αυτό το διάστημα πολλοί περίμεναν πως η ψαλίδα έχει μικρύνει, στην πράξη αποδείχθηκε πως η διαφορές παραμένουν μεγάλες. Το χειρότερο για τους μερένχες είναι πως βλέποντας τον αγώνα στο Μπερναμπέου γίνεται αντιληπτό πως οι Καταλανοί έχουν περισσότερη δυνατότητα βελτίωσης. Ο Γκουαρντίολα στην προσπάθεια να ενσωματώσει σωστά τον Φάμπρεγας έχει κάνει κάποιες αλλαγές στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας του. Αλλαγές οι οποίες λειτούργησαν στο δεύτερο ημίχρονο αλλά στο ξεκίνημα δημιούργησαν κάποια προβλήματα, ενώ είναι δεδομένο πως ο Σέσκ ακόμα δεν μπορεί να ακολουθήσει το ρυθμό των συμπαικτών του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά.

3,5 στην άμυνα και μισός φόρ

Όλο αυτό το διάστημα διαβάζαμε πως η Μπαρτσελόνα παίζει με 3 αμυντικούς. Περίμενα με πολύ ενδιαφέρον  το πρώτο της παιχνίδι υψηλού ανταγωνισμού για να δω πως θα συμπεριφερθεί ο Γκουαρντιόλα.  Στο παιχνίδι αμυντικά δεν υπήρχαν μεγάλες διαφορές σε σχέση με πέρυσι, σε όλες  όμως τις αρχικές διατάξεις που είδα υπήρχε διάταξη με τρεις αμυντικούς. Θεωρώ πως δεν έχει νόημα να εστιάσουμε στο ποια είναι η τακτική της Μπάρτσα σε αριθμούς. Εδώ δεν μιλάμε για μια τυπική ομάδα που λες πως παίζει 4-2-3-1 όπως π.χ. η Ρεάλ και καθάρισες. Στη Μπάρτσα έχουν προσαρμόσει το ποδόσφαιρο και τον τρόπο που παίζουν στις δικές τους αρετές. Έχοντας 3,5 παίκτες στην άμυνα και μισό στην επίθεση, καταφέρνουν να κερδίζουν συνεχώς ποδοσφαιριστές στο κέντρο. Η ευφυΐα του Πεπ είναι πως με τον τρόπο που σχεδιάζει την ομάδα καταφέρνει να αξιοποιεί τους παίκτες του ανάλογα με τα προσόντα τους. Για να καταλάβετε πως παίζει σκεφτείτε τον κάθε παίκτη ξεχωριστά.

Σε θέση άμυνας

Παρότι η αρχική αμυντικά διάταξη φαίνεται να είναι οι Αμπιντάλ, Πικέ, Πουγιόλ, Αλβεζ  σαν τετράδα στην άμυνα, αυτή η μορφή στον αγώνα βγαίνει ελάχιστες φορές. Όταν το παιχνίδι παίζεται σε χώρους που ο Μπούσκετς πρέπει να είναι πιο ψηλά οι Αμπιντάλ, Πουγιόλ, Πικέ δημιουργούν τριάδα στην άμυνα με τον Άλβεζ να παίζει ανάμεσα στην αμυντική και στη μεσαία γραμμή. Βλέπεται είναι το παιχνίδι της Μπάρτσα τέτοιο που όταν μένει ψηλά ο Άλβεζ υποχρεώνεται ο αντίπαλος εξτρέμ να μένει χαμηλά γεγονός που θέλει να το εκμεταλλευτεί ο Πεπ. Προσέξτε όμως τη δεξιά πλευρά την καλύπτει ο Πουγιόλ που πρέπει να έχει το νου του για κάποια κίνηση στην πλάτη του Άλβεζ. Ο μεταξύ τους χώρος που αφήνουν είναι τέτοιος ώστε να μπορεί να καλυφθεί από τον Πουγιόλ. Σχήμα που επιτρέπει όταν η μπάλα παίζεται από τη δεξιά πλευρά ο Πουγιόλ να μένει στα μπακ και όταν συμβαίνει αυτό για να μένει τριάδα στην άμυνα οπισθοχωρεί ο Μπούσκετς. Το γράφω απλοϊκά για να γίνει πιο κατανοητό. Αυτές οι προσαρμογές μπορούν να μένουν για μεγαλύτερο διάστημα από όσο θα κρατήσει μια φάση. Δεν είναι απίθανο ο Πεπ να αρχίσει και να τελειώσει ένα παιχνίδι με ένα από τα δύο αμυντικά σχήματα. Στο παιχνίδι με τη Ρεάλ πάντως πήγε αρκετές φορές σε προσαρμογές με τριάδα η οποία όμως διαμορφωνόταν από τη συμπεριφορά πέντε παικτών. Άλλωστε σε όλα τα συστήματα τεσσάρων αμυντικών όταν η ομάδα που έχει τη μπάλα είναι στην επίθεση πίσω υπάρχει τριάδα.

Η διαφορά γινόταν όταν η Μπάρτσα έπαιζε χωρίς μπάλα. Τότε η συμπεριφορά πότε του Άλβεζ και πότε του Μπούσκετς ήταν βοηθητική σε δύο γραμμές και οι τρεις που έμεναν σταθεροί σε θέση άμυνας ήταν οι Αμπιντάλ, Πικέ, Πουγιόλ και ανάλογα με τον τρόπο που εκδήλωνε φάσεις ο αντίπαλος γινόταν στόπερ ο Μπούσκετς ή έπαιζαν σε ένα ιδιόρρυθμο τόξο οι Πουγιόλ, Άλβεζ.

Το νέο πλάνο

Η αλλαγή στον τρόπο παιχνιδιού της Μπάρτσα υπήρξε από τη μέση και μπροστά. Είχα πολλά χρόνια να δω τη Μπαρτσελόνα να ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πλάνο για πολύ μεγάλο διάστημα. Δεν υπήρχαν δηλαδή οι αλλαγές θέσης των επιθετικών ποδοσφαιριστών όπως γινόταν πέρυσι με τους Πέδρο, Μέσι, Βίγια. Οι Πέδρο, Βίγια έκατσαν στον πάγκο και στη θέση τους έπαιξαν οι Φάμπρεγας, Σάντσεζ. Για να χωρέσει ο Φάμπρεγας ο Ινιέστα πήγε πιο αριστερά. Αυτή η αλλαγή είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχει μια απόσταση μεταξύ των αμυντικών και των χαφ . Γεγονός που οδήγησε τους παίκτες της Μπαρτσελόνα σε πιο μακρινές μεταβιβάσεις από την αμυντική στην μεσαία γραμμή απ' ότι είχαμε συνηθίσει. Δεν υπήρχε δηλαδή οπισθοχώρηση των Τσάβι, Ινιέστα για κουβάλημα της μπάλας. Σε αυτό το σημείο η Ρεάλ κατάφερε να κυριαρχήσει στην αρχή του παιχνιδιού στο Μπερναμπέου. Οι παίκτες του Μουρίνιο μπήκαν με ένταση στον αγώνα και μέχρι να αποκτήσουν σιγουριά στις μεταβιβάσεις οι Καταλανοί έγιναν λάθη που έδωσαν και το προβάδισμα στο σκορ. Από τη στιγμή που η Ρεάλ έπαιζε με 4 επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές και μια εξάδα από την μέση και μπροστά πολύ σοφτ για να πρεσάρει με επιτυχία, ήταν δεδομένο πως ο χρόνος κύλαγε υπέρ της Μπάρτσα. Το γεγονός πως με το σχέδιό του ο Γκουαρντιόλα έφτιαξε μια γραμμή χαφ στο ύψος της σέντρας που ξεκίναγε από τον Άλβεζ κατέληγε στον Ινιέστα και ανάμεσά τους έκαναν κινήσεις οι Τσάβι, Φάμπρεγας, Μέσι ανάγκασε τους παίκτες της Ρεάλ να μένουν χαμηλά και επιθετικά να είναι ακίνδυνοι. Ο Γκουαρντιόλα πέτυχε το στόχο του και όσο πέρναγε η ώρα έβλεπε αυτά που είχε σχεδιάσει να βγαίνουν στον αγωνιστικό χώρο. Ο Ινιέστα στο δεύτερο ημίχρονο βρήκε τα ζητούμενα της θέσης μπήκε ενεργά στο παιχνίδι τρίπλαρε όποτε ήθελε τον Κοεντράο, ενώ έπιασε και το τρικ με τον Σάντσεζ.

Η θέση του Σάντσεζ

Ο Χιλιανός έπαιξε και αυτός σε ένα ρόλο περίεργο μισό στράικερ μισό αριστερό εξτρέμ. Δεν ξεκίναγε σαν καθαρός αριστερός εξτρέμ όπως ο Βίγια αλλά είχε κλίση πιο αριστερά και δεν έπεφτε πάνω στα αντίπαλα στόπερ. Αυτό το θέλει ο Γκουαρντιόλα  για να αδειάζει το γήπεδο στο Μέσι, δημιουργώντας κενό χώρο μπροστά από τα αντίπαλα στόπερ τον οποίο μπορούν να εκμεταλλευτούν με κάθετα τρεξίματα οι Σέσκ, Τσάβι αλλά φυσικά και να ελευθερώνεται πιο εύκολα ο Χιλιανός. Το έχουμε δει και με το Βίγια στον τελικό του Champions League το είδαμε και στο Μπερναμπέου με τον Σάντσεζ. Όταν δημιουργούν  από τον άξονα κάθετα οι παίκτες της Μπάρτσα και οι αντίπαλοι χαφ τρώνε την τρίπλα τότε αναγκαστικά οι στόπερ που δεν έχουν σέντερ φορ πάνω τους κινούνται στην μπάλα και ο επιθετικός του Πεπ μένει εντελώς ελεύθερος. Όταν η μπάλα είναι στα πόδια των Μέσι, Σεσκ ή Τσάβι είναι σίγουρο πως η πάσα θα βγει.

Η μεγάλη ήττα του Μουρίνιο είναι που μετά το παιχνίδι για τακτική μπορεί να μιλήσεις μόνο από την πλευρά της Μπαρτσελόνα. Αντίθετα δηλαδή με πέρυσι που τα πάλεψε πολύ τα τέσσερα παιχνίδια και οι ταχτικές του έφεραν πολύ συζήτηση. Χωρίς φυσικά να ισχυρίζεται κανείς πως υπήρχαν φανερές επιλογές που θα άλλαζαν τα δεδομένα. Επαναλαμβάνω για ακόμα μια φορά πως το κακό για τους φίλους της Ρεάλ είναι πως η εικόνα των δύο ομάδων δείχνει πως η ψαλίδα πιο εύκολα ανοίγει παρά κλείνει. Για το πως θα εξελιχθεί η μεταξύ τους μάχη είναι δεδομένο πως θα ξαναμιλήσουμε.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

2 σχόλια
  • pouseretsaka Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011 11:01 Συντάχθηκε από pouseretsaka

    tsarly,wraio sxolio opws panta alla grapse kai ena gia tous prigkipes giati autoi mas koroideuoun

  • anaimich1 Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011 15:51 Συντάχθηκε από anaimich1

    tsarly an to theleis ... mporo na se managaro na vroume mia omada kai an oxi na tin proponiseis, na eisai o scouter gia ton epomeno antipalo!! sxedon oloi vlepoun mpala, elaxistoi tin analyoun!!
    ps: exo mathei pos kai sto gipedo exeis aretes! kati san xavi tharo!!

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.