Σκέψεις για την «ντοπαρισμένη» Μπαρτσελόνα

Δημοσίευση: Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 21.24

Όλα ξεκίνησαν στις 15 Μαρτίου. Ο ραδιοφωνικός σταθμός Cadena COPE μετέδωσε την πληροφορία πως ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρες, σκοπεύει να ζητήσει από την Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία πιο αυστηρούς ελέγχους ντόπινγκ για την Μπαρτσελόνα και την Βαλένθια.

Ο ρεπόρτερ του σταθμού ισχυρίστηκε πως η Ρεάλ Μαδρίτης θεωρεί αστείους τους ελέγχους που γίνονται και πως θέλει να αγωνιστεί για την καθαρότητα της Πριμέρα Ντιβιζιόν. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι μερένγκες στοχοποιούσαν την Βαλένθια, λόγω της παρουσίας ενός γιατρού με “αμαρτωλό” παρελθόν, και πάνω απ΄όλα την Μπαρτσελόνα, λόγω της αμφίβολης φήμης του ιατρικού της προσωπικού.

Η Ρεάλ Μαδρίτης αμέσως αρνήθηκε το ρεπορτάζ, το ίδιο έκανε κι η Ισπανική Ομοσπονδία. Η Μπαρτσελόνα τους άκουσε μεν, αλλά στράφηκε αμέσως εναντίον του ραδιοσταθμού, ζητώντας να μάθει την ταυτότητα του ανθρώπου που είπε όλα αυτά στον ρεπόρτερ. Ο σταθμός, φυσικά, αρνήθηκε να αποκαλύψει την πηγή, όπως επίσης και την όποια πρόθεση να βλάψει την φήμη ή να αμφισβητήσει την επιτυχία της Μπαρτσελόνα και της Βαλένθια.

Οργή και ζημιά

Στη Βαρκελώνη δεν είχαν σκοπό να τ’αφήσουν έτσι όλο αυτό. Μια εβδομάδα αργότερα, προσέλαβαν εταιρία και ζήτησαν να υπολογιστεί το κόστος της ζημιάς που υπέστη ο σύλλογος από το ρεπορτάζ του ραδιοφωνικού σταθμού και την αναπαραγωγή του από τα ΜΜΕ όλου του κόσμου. Η απειλή της Μπαρτσελόνα ήταν πως αν ο σταθμός δεν ανασκευάσει και δεν κατονομάσει αυτόν που διέδωσε το ψέμα, τότε μόλις γίνει η οικονομική αποτίμηση της ζημιάς, η ομάδα θα πάει στα δικαστήρια και θα ζητήσει αυτό το ποσό ως αποζημίωση.

Όποιος κι αν το είχε οργανώσει όλο αυτό, είχε πετύχει εν πολλοίς το σχέδιο του. Στο πιο κρίσιμο κομμάτι της σεζόν, η Μπαρτσελόνα είδε το όνομά της να λερώνεται, τις επιτυχίες της να χάνουν την λάμψη της, τον κόσμο να αμφιβάλλει. Το μέγεθος της έκτασης του γεγονότος ήταν τέτοιο, που αν κάποιος γκούγκλαρε τη λέξη “ντόπινγκ” εκείνη την εποχή, η Μπαρτσελόνα ήταν ανάμεσα στις πρώτες σελίδες που εμφάνιζε το Google.

Η συνέχεια του πολέμου

Τώρα που πέρασε καιρός από το φινάλε της σεζόν, η Μπαρτσελόνα θεώρησε πως ήταν η στιγμή να μιλήσει. Και το έκανε επίσημα, φυσικά. Ο πρόεδρος Σάντρο Ροζέλ έκανε δηλώσεις, ενώ ανέβηκαν και επτά θέσεις του συλλόγου στο επίσημο σάιτ της ομάδας. Ευθεία επίθεση στην Ρεάλ, για όσα είπε ο Μουρίνιο για τους τίτλους της Μπάρτσα, για όσα έκανε η Ρεάλ στην UEFA για να τιμωρηθούν οι Καταλανοί και, τέλος, για την υπόθεση του ντόπινγκ.

“Πήγαμε στα δικαστήρια τον ραδιοφωνικό σταθμό, που είπε πως αυτά τα έχει πει η Ρεάλ. Σας βεβαιώνω πως αν κάποιος είχε ισχυριστεί πως η Μπαρτσελόνα είχε πει τέτοια πράγματα για μια άλλη ομάδα, θα τον είχαμε πάει στα δικαστήρια. Το ίδιο θα έπρεπε να κάνει κι η Ρεάλ, αλλά δεν το έκανε κι αυτό είναι πολύ απογοητευτικό.”

Ο Πέρεθ απάντησε λίγες μέρες αργότερα. Χαρακτήρισε ακατανόητο το γεγονός πως ο Ροζέλ κατονόμασε επίσημα την Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς να έχει στοιχεία και είπε πως όλοι ξέρουν πως η Ρεάλ έχει διαψεύσει κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή. Κάλεσε την Μπαρτσελόνα να χαλαρώσουν μαζί το κλίμα, αλλά ο πόλεμος, είναι σίγουρο, θα συνεχιστεί.

Η λάθος ερώτηση

Δεν έχω καμία πρόθεση να μπω σε λογικές που οδηγούν σε συζητήσεις χωρίς νόημα. “Ναι, είναι ντοπαρισμένοι, όχι δεν είναι, σιγά και μη δεν είναι, και πως δεν τραυματίζονται, πως παίζουν συνέχεια τόσα χρόνια, πως δεν κουράζονται, πως δεν ντεφορμάρονται”. Δεν ξέρω τα του ντόπινγκ κι αποφεύγω να παίρνω θέση για πράγματα που δεν ξέρω.

Αυτό που θέλω είναι δούμε μαζί μήπως η κουβέντα είναι λάθος, γιατί γίνεται μετά από λανθασμένη ερώτηση. Η ερώτηση συνήθως είναι “γιατί αυτοί δεν κουράζονται, δεν τραυματίζονται και δεν ντεφορμάρονται όπως όλοι οι άλλοι”. Νομίζω πως το λάθος είναι πως ψάχνουμε να βρούμε το γιατί σε θεωρίες συνωμοσίας και δεν βλέπουμε πως η απάντηση είναι μέσα στην ερώτηση.

Οι παίκτες της Μπαρτσελόνα δεν έχουν τα ‘συμπτώματα’ των υπολοίπων γιατί, πολύ απλά, δεν παίζουν όπως οι υπόλοιποι.

Στο τελευταίο κομμάτι δεν πιστεύω να υπάρχει κανείς που να διαφωνεί. Όντως, δεν παίζουν όπως οι υπόλοιποι, ο τρόπος παιχνιδιού τους κι η μορφή που έχουν οι αγώνες που παίρνουν μέρος δεν έχουν καμία σχέση με οτιδήποτε άλλο υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ποδόσφαιρο.

Ασχέτως αν σας αρέσει ή όχι, είναι σίγουρο πως συμφωνείτε πως αυτό που βλέπουμε στην τριετία του Γουαρδιόλα κι αυτό που είδαμε και στο Μουντιάλ του 2010, είναι κάτι ξεχωριστό, κάτι που δεν μοιάζει με τίποτε άλλο. Κι αφού όλοι συμφωνούμε πως η Μπαρτσελόνα δεν μοιάζει με τους άλλους, πως περιμένουμε να έχει τα ίδια ‘συμπτώματα’ με τους άλλους;

Κούραση στο κλέψιμο, ξεκούραση στην αναμονή

Πάμε να τα δούμε ένα-ένα, ξεκινώντας από την άμυνα. Μπορεί να ακούγεται οξύμωρο, αλλά οι μόνες στιγμές που η Μπαρτσελόνα δουλεύει στο 100% είναι όταν ο αντίπαλος κερδίσει την κατοχή στην κανονική ροή του παιχνιδιού. Εκεί πραγματικά ο κινητήρας της Μπάρτσα χτυπάει κόκκινο. Όλοι οι παίκτες δουλεύουν ταυτόχρονα για να ξανακερδίσουν την μπάλα ή για να ανακόψουν την αντεπίθεση σταματώντας το παιχνίδι.

Κάποιοι πιέζουν τον κάτοχο της μπάλας, τον περικυκλώνουν μέσα σε δύο δευτερόλεπτα, ενώ στο ίδιο διάστημα οι υπόλοιποι παίρνουν τις θέσεις που πρέπει για να κλείσουν όλες τις επιλογές για πάσα και να αναγκάσουν τον αντίπαλο είτε σε προσωπική ενέργεια είτε σε λάθος πάσα. Σ’αυτά τα διαστήματα η Μπαρτσελόνα όντως ξοδεύει πολλή ενέργεια στο χορτάρι, οι παίκτες τα δίνουν όλα, όμως αυτά τα διαστήματα κρατάνε λίγο. Υψηλής έντασης πρέσινγκ, αλλά μικρής διάρκειας.

Συν τοις άλλοις, οι καταλανοί δεν κουράζονται πολύ ούτε την ώρα που αμύνονται πιο παθητικά, κοντά στην περιοχή τους, χωρίς να κυνηγάνε το κλέψιμο. Λογικό, αφού ελάχιστες ομάδες τολμούν να τους απειλήσουν με πολλούς παίκτες, αφού τρέμουν τη συντριβή, κι έτσι η Μπάρτσα μπορεί να αμύνεται απέναντι σε λίγους ποδοσφαιριστές, άρα να έχει ασφάλεια χωρίς να κοπιάζει και πολύ.

Κούραση στην απειλή, ξεκούραση στην κατοχή

Πάμε τώρα και στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, στην ώρα δηλαδή που οι Καταλανοί έχουν αυτές τις κατοχές μπάλας που συνολικά αγγίζουν το 65%-70% στα παιχνίδια της. Πόσο κουράζονται σ’αυτό το διάστημα, που είναι το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της αναμέτρησης;

Φέρτε τις εικόνες στο μυαλό σας. Πάσα, πάσα, πάσα, διαρκής κίνηση, συνδυασμένες αλλαγές θέσης στο χώρο. Όλα αυτά, όμως, στο ρελαντί, κάποιες φορές σχεδόν ράθυμα. Λίγα λεπτά φαινομενικά ανούσιας κατοχής, απ’αυτά που εκνευρίζουν αρκετό κόσμο που λέει πως “δεν αντέχεται αυτό το πράγμα”.

Κι όταν κάποιος δώσει το σύνθημα, όλοι πατάνε το γκάζι ταυτόχρονα. Γίνεται η πρώτη ντρίμπλα κι αμέσως ανεβαίνουν οι στροφές στο κόκκινο. Κοψίματα, τρεξίματα χωρίς μπάλα, πάσες, ντρίμπλες, συνδυασμοί, τελική προσπάθεια. Μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, είτε ο αντίπαλος τερματοφύλακας μαζεύει την μπάλα από τα δίχτυα του, είτε η Μπαρτσελόνα έχει χάσει άλλη μια κλασική ευκαιρία.

Το γκάζι και τα τάιμ-άουτ

Το κοινό μαγεύεται και παρακολουθεί με το στόμα ανοιχτό. Οι στιγμές που η Μπαρτσελόνα παίζει με το γκάζι στο τέρμα είναι τόσες πολλές και τόσο καθηλωτικές που δίνουν την ψευδαίσθηση πως μονίμως αγωνίζεται έτσι, σ’αυτές τις ταχύτητες. Δεν είναι αλήθεια. Αυτά τα ξεσπάσματα τα βλέπουμε στα highlights και τα θυμόμαστε, όμως κρατάνε μόλις μερικά δευτερόλεπτα. Και τα δευτερόλεπτα που οδηγούν στο γκολ ή στην ευκαιρία έρχονται ως αποτέλεσμα μιας κατοχής που μπορεί να έχει διαρκέσει τρία-τέσσερα λεπτά.

Και σ’αυτά τα λεπτά που ο αντίπαλος δουλεύει στο κόκκινο για να μπορέσει να αμυνθεί, η Μπαρτσελόνα έχει την άνεση να επιλέξει. Αν έχει δυνάμεις, τότε κρατάει συνέχεια πατημένο το γκάζι για να πνίξει τον αντίπαλο και να φτιάξει πολλές συνεχόμενες φάσεις με όλους τους παίκτες σε υψηλή ένταση. Αν είναι η ώρα για ξεκούραση, η Μπαρτσελόνα μπορεί να επιλέξει το ρελαντί. Οι αμυντικοί δεν ανεβαίνουν, οι επιθετικοί είναι στατικοί, οι μέσοι αλλάζουν θέσεις σε χαμηλούς ρυθμούς και κρατάνε ανούσια την μπάλα.

Όλοι παίρνουν ανάσες, βρίσκουν εκ νέου δυνάμεις για το επόμενο “επιθετικό” διάστημα. Οι Καταλανοί έχουν την μπάλα στα πόδια τους στο 65%-70% του παιχνιδιού, όμως σχεδόν το μισό απ’αυτό το διάστημα το περνάνε σε πολύ χαμηλές στροφές. Η Μπάρτσα υποχρεώνει τον αντίπαλο να δουλεύει 90 λεπτά στα όρια του, ενώ η ίδια βρίσκει όποτε θέλει ανάσες για να μαζέψει δυνάμεις για το επόμενο πεντάλεπτο υψηλής έντασης που θα τον διαλύσει.

Η ομάδα του Γουαρδιόλα παίρνει τάιμ-άουτ σ’ένα άθλημα που δεν υπάρχει τάιμ-άουτ.

Οι ερωτήσεις

Η ερώτηση στο γιατί δεν κουράζονται όπως οι άλλοι είναι για μένα λάθος. Οι σωστές ερωτήσεις είναι πώς περιμένουμε να κουραστούν “σαν τους άλλους” όταν δεν παίζουν σαν τους άλλους; Και τι νόημα έχει να μετράμε πόσα συνεχόμενα ματς δίνουν οι παίκτες της τα τελευταία χρόνια, αν δεν σκεφτούμε πως το 70%-80% αυτών των αναμετρήσεων οι Καταλανοί το κερδίζουν με 10-20 λεπτά ιδρώτα στον αγωνιστικό χώρο;

Σε πόσα ματς μέσα σε μια χρονιά χρειάζεται η Μπαρτσελόνα να προσπαθήσει πολύ και στα 90 λεπτά; Και πόσο τελικά κουράζονται οι παίκτες της σ’αυτές τις αναμετρήσεις όταν έχουν την πολυτέλεια να βρίσκουν ανάσες με τον τρόπο που περιγράψαμε; Γιατί κοιτάμε τα νούμερα με καχυποψία και δεν κοιτάμε το χορτάρι, μήπως αυτό έχει τις απαντήσεις;

Γιατί ψάχνουμε να βρούμε τι διαφορετικό παίρνουν οι Καταλανοί από τους άλλους και δεν σκεφτόμαστε πως πολύ απλά μπορεί να παίρνουν ο,τι κι οι υπόλοιποι και την διαφορά δεν την κάνει η μοναδική ντόπα, αλλά ο μοναδικός τρόπος που αγωνίζονται;

ΥΓ: Θερμή παράκληση σ’όσους θελήσουν να σχολιάσουν, μην μετατρέψετε τα σχόλια σε άλλη μια αντιπαράθεση οπαδών της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ Wink

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

19 σχόλια
  • Spy Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011 13:09 Συντάχθηκε από Spy

    Οι σκέψεις μου ακριβώς Θέμη. Είμαι Ρεάλ, αλλά βλέπω ότι η Μπαρτσελόνα παίζει πιο "έξυπνα", ενώ η Ρεάλ, ειδικά φέτος, αρχίζει φουλ επίθεση από το πρώτο λεπτό, κι όσο αντέξουμε. Οι άλλοι πάλι γυρνάνε γύρω-γύρω τη μπάλα κι όταν βρούν τη μία τρύπα που δημιουργείται από το τρέξιμο των αντιπάλων, ορμάνε. Αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι σχεδόν όλες οι αντίπαλες ομάδες κινούν συνεχώς τους παίκτες οταν αμύνονται, ενώ η Μπαρτσελόνα επιτίθεται κινώντας τη μπάλα. Και σίγουρα η μπάλα κινείται πιο γρήγορα από έναν κουρασμένο χαφ.
    Πραγματικά όμως, όση μπάλα και να ξέρουν οι παίκτες σε αυτή την ομάδα, αυτό το πράμα δε βλέπεται πλεόν. Μπορεί να είναι αποτελεσματικό, αλλά είναι και απίστευτα βαρετό. Τα γκολ τους πλέον είναι όλα ίδια και το νεκρό διάστημα ανάμεσά τους είναι βασανιστικό. Δεν τους πάω που δεν τους πάω, πλέον αλλάζω κανάλι στους αγώνες τους για να μη βαρεθώ. Μια φορά μάλιστα, με πήρε και ο ύπνος όταν τους έβλεπα...

  • bruceGrobelar Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011 20:34 Συντάχθηκε από bruceGrobelar

    ΚΑΛΟΓΡΑΜΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΟΥ,ΘΕΜΗ...ΕΥΓΕ!!!!!!!!!!

  • Βασιλης21 Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011 13:47 Συντάχθηκε από Βασιλης21

    Νικο Σκοδριανε μια χαρα κανει κοιλια η Μπαρτσελονα. Καθε χρονο εδω και 3 χρονια κανει κοιλια. Οσο για το αλλο εχω βαρεθει να το ακουω.. Εχω παιξει μπαλα και ξερω.. Δες την Μπαρτσα. Οποτε θελει παγωνει το ρυθμο οποτε θελει τους τρεχει. Δεν τρεχει και πρεσαρει οπως το εκανε Ρεαλ στα μεταξυ τους παιχνιδια που εφτυνε αιμα μεχρι το 70 και μετα παρεδιδε πνευμα.

  • Νίκος Σκοδριάνος Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011 12:19 Συντάχθηκε από Νίκος Σκοδριάνος

    Ασε μας ρε Θέμη,

    Αφού βλέπεις ότι οι άνθρωποι, είναι πια μηχανές. Μην παραμυθιαζόμαστε μεταξύ μας. Όλοι ξέρετε τι συμβαίνει, οπότε απολαύστε αυτό που βλέπετε και μην το ψάχνετε.

    Και στο μεταξύ η φράση "η Μπαρτσελόνα παίζει το ποδόσφαιρο που θα παίζεται σε λίγα χρόνια", εγώ το μεταφράζω σε "το φάρμακο που παίρνει η Μπαρτσελόνα θα το παίρνουν σε λίγα χρόνια.

    Επίσης δεν είναι δυνατόν: 1. Μία ομάδα να μην έχει ούτε μία κοιλιά μέσα στη σεζόν.
    2. Δεν είναι δυνατόν μετά από 80 παιχνίδια οι παίκτες να τρέχουν σαν λυσασμένοι. Και μην ακούω για ειδικό πρέσινγκ και βλακείες γιατί αθλητής είμαι και ξέρω.

  • sporty Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011 11:07 Συντάχθηκε από sporty

    Σήμερα μόνο στο άκουσμα του ονόματος "Μπαρτσελόνα" φέρνουμε στο μυαλό μας κάτι το τέλειο, κάτι το εξωπραγματικό κάτι...απίθανο.Όμως τίποτα δεν είναι αγνό και ακατέργαστο στην σημερινή εποχή.Κατά την γνώμη μου αυτή η ομάδα αποτλεί ένα συνδυασμό,ένα μείγμα αξιόλογων παραγόντων.Μα ας γίνω πιο σαφής.Αν μπορούσαμε να αναλύσουμε την λέξη ¨Μπαρτσελόνα" θα έλεγα πως αποτελείται από τις εξής λέξεις...ταλέντο και άσοι του σύγχρονου ποδοσαφίρου.Δεν είναι μόνο ο Μέσι χαρακτηριστικό είναι ότι η Μπάρτσα έχει στο ρόστερ της κορυφαίους παίκτες όπως ο Ινιέστα,οΤσάβι και άλλοι.Επίσης η απόλυτη ομάδα σήμερα μπορεί να χαρακτηριδτεί και από μια διαφορετική φιλοσοφία την οποία εισήγαγε ο Γουαρδιόλα και την πλήρη κατανόησή της από τους παίκτες άρα και την απόδοσή της στον υπέρτατο βαθμό.Προσωπικά βλέποντας το παιχνίδι της Μπάρτσα μου δημιουργείται η εντύπωση πως όλοι ξέρουν ακριβώς πουείναι ο συμπαίκτης του και οι κινήσεις τους είναι απόλυτα καθορισμένες κάτι τρομερό.Βέβαια καλά όλα αυτά αλλά και το ντόπινγκ κάπου υπάρχει και νομίζω ότι μπορεί να διαφανεί στον ορίζοντα έστω και σε μικρό βαθμό.Τέλος να αναφέρω ότι το άρθρο σας είναι συγκλονιστηκό και η ανάλυση σας υπέοχη.Μακάρι να μας χαρίσετε και άλλα τέτοια άρθρα.

  • giorgione Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011 10:46 Συντάχθηκε από giorgione

    τι να πω....ειμαι ΦΟΥΛ ΡΕΑΛ αλλα το κειμενο σου τα σπαει γ αλλη μια φορα!!!μακραν καλυτερο απο αλλους αχρηστους του κλαδου σου...χρονια μπροστα.....παντως δεν θα με χαλαγε να αποδειχθει πως οι παικτες της μπαρτσα το ειχαν παρει το κατι παραπανω τους!!

  • Mike#23 Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011 22:01 Συντάχθηκε από Mike#23

    Γεια !!! ωραιο το αρθρο κ συμφωνω στο οτι η φιλοσοφια ειναι αυτη που κανει την barca να μοιαζει απο αλλο πλανητη ... Ωστοσο "ειναι πολλα τα λεφτα Αρη... " κ αν δεν υπηρχαν τα λεφτα δεν θα ηταν διαδεδομενα τα sports στον βαθμο που ειναι σημερα. Οι χημικες ουσιες προσφερουν καλυτερες επιδοσεις αρα φημη αρα λεφτα !!!

    Δεν υπαρχει αθλημα μεγαλης προβολης χωρις ντοπα! Εδω πιαστηκαν στην τοξοβολια να παιρνουν ουσιες που επιβραδιναν τουσ παλμουσ της καρδιας (ρειχνουν μεταξυ δυο χτυπων της καρδιας για καλυτερη σταθεροτητα).

    Το ντοπινγκ παντα θα ειναι δυο βηματα πιο μπροστα απο το αντιΝτοπινγκ κ οι αθλητες που ξερουν οτι οι αντιπαλοι ντοπαρονται παντα θα ντοπαρονται και αυτοι (ο εγωιμος στον πρωταθλητισμο υπερτερει συνηθως της σωφροσυνης)

    Τα εζησα μεσα απο το στιβο ως αθλητης. κ κλεινω με το " οποιος δινει ντοπες σε παιδια 15 χρονων ειναι Μ...... , οποιος δεν δινει ντοπες σε παιδια πανω απο 15 χρονων ειναι μεγαλος Μ ...... " Αυτη ειναι η νοοτροπια του ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ που εζησα!

  • Χρηστος, Εδιμβούργο Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011 22:01 Συντάχθηκε από Χρηστος, Εδιμβούργο

    Είναι η αιώνια αντίδραση του κόσμου μόλις εμφανιστεί κάτι το εξαιρετικό, κάτι το διαφορετικό και όμορφο όλοι το εκθειάζουν. Μόλις όμως περάσει λίγος χρόνος, αρκετός για να θεωρήσουμε αυτό το κάτι ως δεδομένο, μας φαίνεται είτε κουραστικό, είτε εκνευριστικό που υπάρχει κάτι τόσο τέλειο. Εννοείται πως δεν είναι Ελληνικό φαινόμενο, απλώς όπως σε πολλά αλλα θέματα έχουμε μια τάση στην υπερβολή. Και βεβαια έχει εμφανιστεί σε όλα τα αθλήματα.

    Στο τένις υπήρχαν αρκετοί που έλεγαν πως ο Φέντερερ έπρεπε να παίρνει κάτι επειδή δεν τραυματιζόταν. Κανεις όμως δεν έβλεπε πως το στυλ που έπαιζε δεν έβαζε καθόλου πίεση (η έστω ελαχιστη) στο σώμα του, για να μην αναφερθούμε στο γεγονός πως ο ίδιος έκανε τρομερή συντήρηση δυνάμεων, πραγματικά προσπαθώντας μονο στα Grand Slam και στους ημιτελικούς/τελικούς των υπολοιπων τουρνουά, όταν και αντιμετώπιζε τους δυνατούς αντιπαλους. Το ίδιο σενάριο, με ακόμη μεγαλύτερη ένταση ακουγόταν για τον Nadal στη συνεχεια. "Πως είναι δυνατόν κάποιος που παίζει κάθε πόντο στο 100%, κάποιος που τα δίνει όλα καθόλη τη διάρκεια της χρονιας να μην τραυματίζεται η να δείχνει σουμάντια κόπωσης;" Το ότι ο "οργανισμός Nadal" χτίστηκε από τα 7 του χρονια, από ειδικούς που του έφτιαχναν προγράμματα με τις ασκήσεις που θα πρέπει να κάνει και την διατροφή που θα έπρεπε να ακολουθεί, καθώς και τις αμέτρητες ώρες που περνάει καθημερινά στο γυμναστήριο δεν το παίρνουν υπόψιν. Ακόμη και ο τραυματισμός που τον κράτησε εκτος court για εκείνους του μήνες όχι μονο δεν ήταν αποτέλεσμα της τρομερής πίεσης που ο ίδιος υποβάλει στο κορμί του καθώς και της συσσωρευμένης κούρασης ετών, αλλα ήταν η επιβεβαίωση για τους λάτρεις των συνομωσιών.

    Αντίστοιχα στο μπάσκετ και περιπτώσεις όπως του "Βιονικού 3D". Όλοι εστίαζαν στο ότι επί 5 χρονια δεν είχε χάσει παιχνίδι, και όχι στο ότι ο ίδιος δεν ακολουθούσε τα ρεπό αλλα συνέχιζε τις προπονήσεις, ούτε το γεγονός πως (όπως έχει αποδείξει) πάντα φροντίζει να παίζει όσο χρειάζεται για να νικήσει η ομάδα του, και ανεβάζει ταχύτητα μονο όταν τον αναγκάζει η περίσταση. Και φυσικά δεν χρειάζεται καν να γίνει αναφορά στους NBAers που "ποτε δεν κάνουν εξετάσεις" και είναι δεδομένα ντοπέ. Γιατί μας φαίνεται τόσο περίεργο που 99 στους 100 Αμερικανους είναι τρομακτικά γυμνασμένοι; Σκέφτηκε κανεις πως οι περισσότεροι εξ'αυτών είναι παιδιά απορων (η έστω μη-πλουσιων) οικογενειών και πως ο αθλητισμός είναι η μονη τους διέξοδος, η μονη τους ελπίδα, άρα από πολύ μικρή ηλικία αφιερώνουν αμέτρητες ώρες στα γήπεδα και χύνουν τόνους ιδρώτα;

    Η ίδια συζήτηση και στον στίβο, όλοι είναι ντοπαρισμένοι, όλα είναι ψεύτικα. (Μια μικρή παρένθεση: Όταν η Ελλάδα φοράει στο στήθος τα μετάλλια δεν γίνονται οι ίδιες συζητήσεις μιας και τότε μιλάει η καρδια και η ψυχή). Και εννοείται πως δεν πιστεύω ότι όλα είναι καθαρά, κάθε χρόνο πιάνονται πολλοί αθλητές σε όλα τα αθλήματα με απαγορευμένες ουσίες, κάποιοι αδίκως, κάποιοι άλλοι φυσικά και θα γλιτώσουν.

    Το θέμα "Barcelona vs Doping" ήταν φυσικό να προκύψει από την στιγμή που οι Καταλανοί δεν ήταν διάττων αστέρας αλλα είχαν μια σταθερή πορεία και εξέλιξη στο παιχνίδι τους, έστω και αν αυτές οι βελτιώσεις είναι τόσο μικρές που η πλειοψηφία δεν προσέχει καν. Η ειρωνεία είναι πως θα έπρεπε να υπάρχει αμφισβήτηση αν συνέβαινε το αντίθετο! Δηλαδή να υπήρχε σκεπτικισμός εφόσον η Barcelona ήταν μια περίπτωση "One Hit Wonder".

    Εφόσον έπαιρναν κάτι δεν θα μπορούσαν να συνεχίσουν σε διάρκεια ετών να αποδίδουν το ίδιο χωρίς να προκύπτουν προβλήματα υγείας, και τα μονα σοβαρά προβλήματα που έχουν χτυπήσει τους Μπλαουγκράνα είναι οι τραυματισμοί των Xavi - Iniesta - Abidal. Από αυτές μονο η περίπτωση του Γάλλου μπορεί να χαρακτηριστεί ως "ιδιάζουσα" η "σκοτεινή", κυρίως λόγω του υπερβολικά μίρκου χρόνου αποθεραπείας. θεωρώ όμως πως με το ήθος και την λογική που αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο ως σύλλογος, έχουν κερδίσει το "benefit of the doubt".

    Εάν υπάρξουν και αλλα κρούσματα στο μέλλον σαφέστατα και θα πρέπει να αναθεωρήσουμε, μέχρι τότε όμως είναι προτιμότερο απλώς να απολαμβάνουμε μια από τις πιο συμπαγείς, αποτελεσματικές, και πάνω από όλα σωστά δομημένες και όμορφες (από την άποψη του θεάματος που προσφέρουν) ομάδες που έχει αναδείξει το ποδόσφαιρο. Ακριβώς όπως πρέπει να απολαμβάνουμε τους Federer και τους Nadal, τους Διαμαντιδηδες και τους Lebron (ξέρω, δύσκολο, αλλα θα το ξεπεράσουμε και αυτό), τους Bolt και (τις) Isinbayeva(/ες) χωρίς να ψάχνουμε για σκοτεινές συνομωσίες. Μπορεί να περάσουν πολλά χρονια πριν δούμε τους διαδόχους τους.

  • REDARMY 21 Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011 20:08 Συντάχθηκε από REDARMY 21

    ΩΡΑΙΟΣ!!!!!!ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ.

  • Angelinho Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011 15:45 Συντάχθηκε από Angelinho

    Φυσικά και δε θα μασήσει η μπαρτσελόνα. Κια φέτος, μόλις ανοίξει το στοίχημα νικητής champions league στο vistabet θα φύγει δαγκωτό.

  • Δημήτρης Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011 13:11 Συντάχθηκε από Δημήτρης

    Για το πώς παίζει η Μπαρτσελόνα δεν χρειάζεται να αναφερθώ, τα έχει αναλύσει εκπληκτικά ο Θέμης πιο πάνω. Θα σταθώ σε 2 πράγματα:

    1.Η Φυσική κατάσταση των παιχτών της Μπάρτσα δεν είναι η καλύτερη, απλώς η κάλυψη χώρων αρμονικά και γρήγορα τους δίνει τη δυνατότητα να πρεσάρουν και παράλληλα να κρατούν δυνάμεις. Το λεγόμενο ψευδο-πρέσινγκ, που έκανε και η Μίλαν του Σάκι. Μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον 10 κεντρικά χαφ με καλύτερη φυσική κατάσταση από τον Τσάβι και τον Ινιέστα...

    2.Τα χιλιόμετρα της uefa είναι κοροιδία....Χαρακτηριστικό ότι ο Μπάλακ, ο μεγαλύτερος περηπατητής, έβγαζε 13 χιλιόμετρα τον αγώνα....

  • george 2 Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011 11:22 Συντάχθηκε από george 2

    μεγαλο αρθρο θεμη μπραβο.αλλα και απο μενα μια θερμη παρακληση.κοφτε επιτελους τις πολιτικες συζητησεις στο ραδιοφωνο οχι αλλη ξενερα.για αυτο ξεχωριζατε απ τους αλλους και ειστε μοναδικοι.

  • Σπανακοβαγγελόγιωργας Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011 01:43 Συντάχθηκε από Σπανακοβαγγελόγιωργας

    Θέμη συγχαρητήρια, εκπληκτικό άρθρο. Θα μου επιτρέψεις να σου υπενθυμίσω πως κάτι παρόμοιο είχε ειπωθεί και γιά την ομάδα του Σερ Άλεξ. Ο συνδετικος κρίκος στις δύο κατηγορίες ειναι ο Μουρίνιο. Προσωπικη μου άποψη είναι πως η Μπαρτσελόνα στραφηκε ενάντίον λάθους παράγοντα της Ρεάλ. Ο Μουρίνιο διαδίδει τέτοιες φημες, ο άνθρωπος δεν ξερει να χάνει

  • PANIKOS Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 23:29 Συντάχθηκε από PANIKOS

    ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ.ΟΜΩΣ Ο ΓΚΟΥΑΡΤΙΟΛΑ ΕΧΕΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙ ΣΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΕΝ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΡΑΙΚΑΡΤ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΕΜΦΑΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ[ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ,ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.ΔΙΑΤΡΟΦΗ]
    Η ΡΕΑΛ ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΜΩΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΕ ΦΕΤΟΣ ΣΠΑΤΑΛΟΥΣΕ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΜΑΡΚΑΡΕ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ,ΕΝΩ Η ΜΠΑΡΤΣΑ ΜΑΡΚΑΡΕΙ ΣΤΟ ΜΙΣΟ ΓΗΠΕΔΟ.

  • ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΟΛΥΒΑΚΗΣ Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 23:28 Συντάχθηκε από ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΟΛΥΒΑΚΗΣ

    Τι να σου πω ρε Θέμη...τόσο καιρό περιμένω να διβάσω ένα τέτοιο άρθρο..είναι καταπληκτικό..λές τα πάντα σε ένα κείμενο που διαρκεί τόσα λεπτά να το διαβάσεις όσα και η Μπαρτσελόνα για αν κερδίσει ένα ματς..πολύ λίγα λεπτά δηλαδή...Φ Ο Β Ε Ρ Ο Α Ρ Θ Ρ Ο . ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ DON THEMIS...

  • Nikos_G Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 23:25 Συντάχθηκε από Nikos_G

    Σωστή άποψη. Και κάτι που δεν έχεις συμπεριλάβει στο κείμενο σου. Κάθε χρόνο, μα κάθε χρόνο η Μπαρτσελόνα κάνει μια κοιλιά. Από την 1η χρονιά του Γκουαρντιόλα όταν η Ρεάλ κατάφερε να γυρίσει διαφορά -9 βαθμών (ώσπου ήρθε το 2-6), μέχρι φέτος που ΌΜΩΣ η ποιότητα της ήταν τόσο μεγάλη που το ντεφορμάρισμα αρκούνταν σε δύσκολες νίκες ή 1-2 ισοπαλίες. Πάντα κάνει κοιλιά η Μπάρτσα. Τώρα όλα τ' άλλα τα είπες.

    @Alex_αλεξ Τα μηχανήματα της Ουέφα μετράνε τον αριθμό των χιλιομέτρων. Όχι το ΠΩΣ γίνονται. Και συ αν για 90 λεπτά περπάταγες ασταμάτητα στο γήπεδο (απλά περπάταγες) θα είχες κάνει περίπου 10 χλμ χωρίς να κουραστείς καν

  • teo.duc Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 22:51 Συντάχθηκε από teo.duc

    ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ άρθρο... χίλια μπράβο!!!!

  • Μιχάλης777 Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 22:24 Συντάχθηκε από Μιχάλης777

    Απλά ασύλληπτο κείμενο Θέμη!!!!Όπως το έγραψα: ασύλληπτο!!!!!!!!!!!!!!!!
    Μακράν το καλύτερο και πραγματικά ποδοσφαιρικό κείμενο που έχω διαβάσει ποτέ μου........
    Με τα κείμενα που γράφετε εσύ και ο Τσάρλυ μας κάνετε να αναρωτιόμαστε τι παίρνετε εσείς και τα γράφετε αυτά.....
    Υ.Γ.: Η μαγκιά δεν είναι μόνο να διαβάζεις, να καταλαβαίνεις και να "συμφωνείς" με τις σκέψεις του άλλου, αλλά να μπορείς να σκεφτείς εσύ αυτά που σου αρέσουν.....για αυτό το λόγο τα κείμενά σας και οι εκπομπές σας είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει στην δημοσιογραφία σήμερα,το επαναλαμβάνω: ασύλληπτο κείμενο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  • alex_αλεξ Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011 21:52 Συντάχθηκε από alex_αλεξ

    Σωστά όλα αυτά που γράφεις. Έχουν ξανακουστεί και διατυπωθεί, αλλά θελω να κοιτάξεις κάτι...

    Πόσα χλμ κάνουν οι παικτες της Μπάρτσα. Και επειδη στο ισπανικο πρωτάθλημα δεν μπορείς να δεις, μπορεις να κοιταξεις στην UEFA. Κάνουν πάρα πολλά. Μπορεί όπως λες να τα κάνουν πιο χαλαρά, αλλά κάνουν πάρα πολλά. Και ξέρεις, δεν μετράνε πως το κάνουν, αλλα το πόσα κάνουν, επειδή αυτά μετράνε. ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΠΟΥ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ Η ΜΠΑΡΤΣΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ 13-14 ΠΑΙΚΤΕΣ, ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΜΕ ΜΟΥΝΤΙΑΛ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΜΥΙΚΟΥΣ...

    Κακά τα ψέματα, οι επιτυχίες των ισπανων σε ολα τα επιπεδα τα τελευταια χρόνια με τον γιατρό της ποδηλασίας κλπ κλπ, προκαλούν ερωτήματα. Κι εγώ, όπως κι εσύ, για πράγματα που δεν ξέρω ακριβως(ντοπινγκ), δεν μπορώ να είμαι βεβαιος. Αλλα προκαλούν απορίες όλα αυτά, πως να το κάνουμε...

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.