Μια παρατημένη ομάδα

Δημοσίευση: Τρίτη, 19 Απριλίου 2011 18.13

Να συνεννοηθούμε εξαρχής. Δεν διαφωνώ σε τίποτα. Χειρουργείο ο Μάνταλος; Ναι, 100%, σπόρια και καρπούζι μαζί. Γελοία όσα συνέβησαν κατά την διάρκεια του αγώνα, με τις ιπτάμενες μπάλες; Ναι, 100%. Προκλητική η στάση του Μπέου; Ναι. Χαμηλής αισθητικής οι δηλώσεις του κι οι τσαμπουκάδες μετά; Ναι, 100%.

Αφού συνεννοηθήκαμε, πάμε παρακάτω. Όλα αυτά όντως συνέβησαν, πήραν τα φώτα της δημοσιότητας και καλώς τα πήραν. Παρόλα αυτά, όμως, έγινε κι ένα ματς. Και γι’αυτό θα συζητήσουμε τώρα, με την βοήθεια των βίντεο που σας ετοίμασα και καλό θα είναι να τα δείτε προσεκτικά κι ολόκληρα.     Όλες οι φάσεις που θα δούμε είναι πριν την αποβολή του Καντέ, πριν δηλαδή ο Μάνταλος αφήσει τον Παναθηναϊκό με δέκα παίκτες κι αλλοιώσει τις συνθήκες του αγώνα. Μπέος και Μάνταλος έχουν μεγάλη ευθύνη για το πως τελείωσε το ματς ο Παναθηναϊκός, αλλά όχι για το πως το ξεκίνησε, σωστά;

Ο Ολυμπιακός Βόλου πίεσε. Και πίεσε μια ομάδα που έδειξε σχεδόν ανήμπορη να κυκλοφορήσει την μπάλα, να αναπτυχθεί και να επιτεθεί. Οι γηπεδούχοι είχαν την άνεση να περιμένουν χαμηλά, με μεγάλη πίεση στους Καραγκούνη, Κατσουράνη, Λέτο και Λάζαρο, να κλέβουν εύκολα την μπάλα και να αμύνονται με ασφάλεια. Επιπλέον, μπόρεσαν να ανεβάσουν ψηλά τις γραμμές τους και να πιέσουν στην μεγάλη περιοχή του Παναθηναϊκού.

Πάμε να δούμε πως έγιναν αυτά και πάνω απ’όλα, τι αποτελέσματα είχαν. Πρώτον, ο Παναθηναϊκός ήταν διαρκώς υποχρεωμένος να γυρίζει την μπάλα πίσω. Παράλληλες πάσες, πίεση, πάσες προς τα πίσω, καμία δυνατότητα ανάπτυξης, τελικώς η μπάλα επιστρέφει στον Τζόρβα ή σε στόπερ ο οποίος γεμίζει σχεδόν στα τυφλά.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο πόσες φορές συνέβη αυτό μέχρι να γίνει το 1-0. Επίσης, έχει ενδιαφέρον η πρώτη φάση μετά το γκολ, στο 01.05. Η ομάδα του Φερέιρα βγαίνει αμέσως μπροστά για να επιτεθεί, ο Ολυμπιακός Βόλου οπισθοχωρεί. Παρά την φούρια του, ο Παναθηναϊκός αναγκάζεται να γυρίσει τελικά την μπάλα πίσω. Τέλος, δείτε πως η πίεση και το 1-0 έχουν πλέον φέρει πανικό στην άμυνα των πράσινων, που πνίγεται διαρκώς σε μια κουταλιά νερό.



Αυτά τα χάλια δεν ήταν τα μόνα επακόλουθα της πίεσης του Βόλου. Οι γηπεδούχοι έπαιρναν την μπάλα, έφτιαχναν συνέχεια επιθέσεις και σε κάθε φάση εξέθεταν τα στόπερ του Παναθηναϊκού. Ο Μπουμσόνγκ αμυνόταν σαν υπνωτισμένος, το ίδιο κι ο Καντέ, ενώ οι δυο τους είχαν μονίμως λάθος θέσεις στο γήπεδο. Ούμπιντες, Μπρέσκα, Μαρτίν και Σολάκης τους έκαναν πλάκα.

Σας ετοίμασα βίντεο με πέντε φάσεις. Δείτε στην 1η, πόσο λάθος είναι η τοποθέτηση του Μπουμσόνγκ, πως ο Καντέ κάνει πίσω βήματα κι αφήνει ένα στρέμμα στον Ούμπιντες. Στην 2η φάση, μπορεί ο Μαρτίν να είναι οφσάιντ, αλλά δείτε πως τον έχουν χάσει τελείως ο Μπουμσόνγκ με τον Καντέ, πως ο Γάλλος δεν μαρκάρει κανέναν.

Δείτε στην 3η φάση πως ο Βόλος χτυπάει πάλι σ’εκείνη την πλευρά, δείτε την απίστευτη νοχελικότητα του Μπουμσόνγκ. Δείτε στην 4η φάση πόσο εύκολα ο Ούμπιντες ξεφορτώνεται τον Καντέ και πόση ώρα κάνει ο γάλλος για να καλύψει. Στην τελευταία φάση, ο Ρόκας βγαίνει πρώτος στην μπάλα, μπροστά από τον Λέτο και μετά διασχίζει όλο το γήπεδο με την μπάλα στα πόδια. Επαναλαμβάνω, ο Ρόκας.

Όλα όσα είδατε στο δεύτερο βίντεο έγιναν στα πρώτα δώδεκα λεπτά του αγώνα. Δεν νομίζω πως σ’αυτό το διάστημα των δώδεκα λεπτών ο Παναθηναϊκός δικαιούται να μιλάει για Μάνταλο ή για Μπέο. Αφού, λοιπόν, ο Ολυμπιακός Βόλου βρήκε εύκολα όσα είδαμε μέχρι στιγμής, λογικό ήταν να βρει και μεγάλες φάσεις.

Στην φάση του πέναλτι, οι γηπεδούχοι παίρνουν εύκολα την κατοχή, επιτίθενται σχεδόν ανενόχλητοι για περίπου ένα λεπτό, βρίσκουν τον χρόνο και τον χώρο να βγάλουν παίκτες μπροστά. Πρώτα ο Μπρέσκα, εκθέτει τον Καντέ. Ο Βόλος ξαναπαίρνει εύκολα την μπάλα, ο Ρόκας βρίσκει πάλι άδειο γήπεδο, ο Ακόστα σεντράει ανενόχλητος στο κέντρο της άμυνας. Ο Μαρτίν βάζει πλάτη τον Σαριέγκι για πλάκα, λες κι ο βάσκος δεν υπάρχει, ο Μπουμσόνγκ δωρίζει, 1-0. Δείτε το και σε ριπλέι:

Στο 40, είχαμε το σενάριο της αντεπιθέσης. Μπορεί ο Μάνταλος να σφάζει τον Παναθηναϊκό, αφού ο Μπρέσκα πέφτει σαν πυροβολημένος, αλλά αυτό δεν αλλάζει την εικόνα. Ο Βόλος κάθεται πίσω και περιμένει, οι πράσινοι γυρνάνε την μπάλα χωρίς αποτέλεσμα και τελικά ο Καραγκούνης την χάνει. Δείτε πως ο Μαρτίν βάζει πάλι πλάτη τον Σαριέγκι, πως ο Μπουμσόνγκ σφυρίζει αδιάφορα και πως ο Μπρέσκα εκθέτει τον Καντέ και βγαίνει πρώτος στην μπάλα. Το θέατρο δεν αλλάζει το γεγονός πως βρέθηκε φάτσα με τον Τζόρβα:

Ο Παναθηναϊκός δεν λέει παραμύθια που δεν έχουν δράκους. Αυτά που φωνάζουν οι πράσινοι και αλήθεια είναι, και δράκους έχουν, τους είδε όλη η Ελλάδα. Καλώς πήραν αυτά πάνω τους τα φώτα, όμως η ιστορία που έγινε πρώτη είδηση, δεν είναι η μοναδική ιστορία του αγώνα. Υπάρχει κι αυτή που σας έδειξα σ’αυτά τα βίντεο και δεν έχει καμία απολύτως σχέση με Μάνταλους, Μπέους, εξαφανισμένα ball boys κι ιπτάμενες μπάλες.

Έχει σχέση με μια ομάδα που για μια ακόμη φορά παρουσιάστηκε άρρωστη. Μια ομάδα που υποτίθεται μπήκαν “γκάζια” την προηγούμενη εβδομάδα, που υποτίθεται πως αυτό το ματς θα το έπαιρνε πιο σοβαρά από τα προηγούμενα. Μια ομάδα με περισσότερα “δεν μπορώ”, από “μπορώ”. Με περισσότερα “δεν ψήνομαι”, από “θέλω”.

Ο Καντέ ήταν τραγικός στα αριστερα, ο Σαριέγκι ήταν μια διαρκής υπερπροσπάθεια με μηδενικό αποτέλεσμα. Ο Βύντρα ήταν ο μόνος με νεύρο κι ενέργεια, πάλευε μόνος και στο τέλος κατέρρευσε κι αυτός. Ζιλμπέρτο, Καραγκούνης και Κατσουράνης προσπαθούσαν χωρίς αποτέλεσμα. Χριστοδουλόπουλος, Λέτο και Σισέ ήταν μόνοι και καταδικασμένοι να φτιάχνουν φάσεις μόνο με ατομικές ενέργειες.

Το κερασάκι ήταν ο Μπουμσόνκ. Σαν να μην έφταναν όσα προκλητικά έκανε στο πρώτο ημίχρονο και είδατε στα βίντεο, συνέχισε ακάθεκτος και στην επανάληψη. Η ομάδα έπαιζε με δέκα, με κόντρα διαιτησία, οι υπόλοιποι παίκτες είχαν νευριάσει, είχαν πεισμώσει, τα έδιναν όλα, είτε μπορούσαν, είτε όχι. Η ομάδα έβγαλε ψυχή, ισοφάρισε, ενώ ο Χριστουδόπουλος έχασε ευκαιρία για το 2-3.

Μέσα σ’αυτό το πολεμικό σκηνικό έντασης, δείτε τι έκανε ο γάλλος. Αυτά δεν γίνονται ούτε στα έργα, ούτε με δέκα Μάνταλους. Πώς να μην κάνει χέρι μετά από λίγα λεπτά;

Εύκολο ρίχνει κανείς το ανάθεμα στον γάλλο και στους υπόλοιπους. Όμως, ποτέ δεν έχει την μεγαλύτερη ευθύνη ο παίκτης. Ο Μπουμσόνγκ δεν φταίει που έχει προσόντα, αλλά είναι γκελαδόρος και δεν μπορεί να γίνει ο ηγέτης σε μια άμυνα. Ο Σαριέγκι δεν φταίει που παίζει ακόμα στον Παναθηναϊκό, Σίλβα, Καραγκούνης και Κατσουράνης δεν φταίνε που τόσο μπορούν.

Ακόμα για την προκλητική χαλαρότητα του Μπουμσόνγκ ή τον εκτός τόπου και χρόνου Καντέ, το μεγαλύτερο βάρος το έχει πάντα το περιβάλλον.  Δεν φταίει μόνο ο Μπουμσόνγκ όταν αδιαφορεί και γελάει, φταίει κι ο Παναθηναϊκός που δεν του δίνει κι έναν λόγο να ενδιαφερθεί, γιατί δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, είναι σε κώμα κι οι μέτοχοι έχουν φράξει και τα σωληνάκια.

Το ίδιο έκανε κι ο Κόκκαλης πέρσι κι ο Ολυμπιακός έγινε τσίρκο Μεντράνο. Στον φετινό Παναθηναϊκό, την πρίζα την τράβηξαν όλοι οι α-μέτοχοι μαζί. Και τώρα ευτυχώς που υπάρχει ο Μπέος κι ο Μάνταλος να πάρουν το ανάθεμα, ώστε να μην πέσει φως στα χάλια που είδατε στα βίντεο.

Έτσι, λίγοι θα προσέξουν πως ο Μπέος κι ο Μάνταλος δεν σκότωσαν τον Παναθηναϊκό, αλλά ασέλγησαν προκλητικά στο πτώμα του. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.

Αυτά που είδατε στα βίντεο δεν είναι απλώς τα αίτια μιας ήττας, αλλά είναι και τα συμπτώματα μιας προβληματικής και παρατημένης ομάδας. Και το ένα, και το άλλο.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

5 σχόλια
  • fox Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011 01:03 Συντάχθηκε από fox

    τοσο αναλυση για...ελληνικο πρωταθλημα??

    Χαρα στο κουραγιο σου!

  • Michael G. Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011 14:55 Συντάχθηκε από Michael G.

    Θέμη,
    σου έδωσα συγχαρητήρια προχτες με SMS, για το τρόπο προσέγγισης σου (που λεπτομερειακά το δίνεις σήμερα) αλλά και στον Τσάρλυ για την αναλυτική (και συνθετική) σας σκέψη, που αποτελεί πλούτο για το ραδιόφωνο που βρίσκεστε σήμερα.
    Είμαι στη δουλειά μου και δεν έχω την δυνατότητα να δω το video αλλά μελέτησα το κείμενο σου και δυστυχώς είναι οπως τα λες. Γιατί δυστυχώς? Μα γιατί βλέπω τα αθλητικά δρώμενα πάνω απο πέντε δεκαετίες και ανεξάρτητα της συλλογικής μου τοποθέτησης, είμαι πάνω απ΄ όλα φίλαθλος, που κάνω κριτική στην ομάδα μου, σέβομαι πάντα τον αντίπαλο και δεν διστάζω να κάνω οχι μονο παρέα, να θέλω να πηγαίνω στα γήπεδα μπάσκετ, ποδοσφαίρου κλπ μαζί με τους φίλους μου τους Ολυμπιακούς και τους Αεκτζήδες.
    Αλλωστε εσυ θα πρέπει να άκουσες απο τον πατέρα σου, τέτοιου είδους προσεγγίσεις, γιατί εμείς μεγαλώσαμε και βιώσαμε άλλου είδους αθλητισμό, τον μη οπαδικό, χώρις βια αλλα ήπια "καζούρα" μεταξύ μας.
    Και ήταν αυτη η αντίληψη, που μας έκανε να θέλουμε πολυ στην Αθήνα το 2004, όταν πήγαμε και είδαμε τη Μόσχα το 1980 αλλα και απο μικροί βλέπαμε Ολυμπιακούς μόνο στον κινηματογράφο. Οταν δε μίλαγε ο Φ. Συρίγος, όπου τον έβγαζαν (και εαν, γιατί ηταν ο μόνος που τα έλεγε), μπορεί να τον ακούγαμε αλλα ποτε δεν φανταζόμασταν το μεγεθος των επιπτώσεων.
    Θέλω λοιπόν να συγχαρώ εσένα και τον Τσάρλυ αλλα και τον πατέρα σου (που τον διάβαζα απο παληά αλλα και τον άκουγα, όπου και να ήταν), γιατί είμαι σίγουρος οτι το ήθος, που επιδεικνυεις σε αυτο που κάνεις, είναι πρώτα απο ολα θέμα αγωγής, και εχει να κανει με το σπίτι.
    Είσαστε ψηλά στην εκτίμηση που σας έχει ο κόσμος, για αυτο που κάνετε και (το λέω στα αγγλικα για να το καταλάβεις καλύτερα), τα "expectations"΄του κόσμου που σας ακούει αλλα και σας διαβάζει είναι πολύ μεγάλα.
    Απλά (το λεω πάντα στον περίπου συνομήλικο σας γιο μου), να μείνετε, αυτοί που είσαστε, οι ίδοι σας οι εαυτοί χωρις δήθεν και σνομπ συμπεριφορές.

    Με περισσή εκτίμηση
    Μιχάλης Γρηγοριάδης

    Υ.Γ. Λογω του προσωπικού χαρακτήρα , το σχόλιο δεν δημοσιεύεται

  • Γιάννης Γ Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011 09:33 Συντάχθηκε από Γιάννης Γ

    Είμαι κάτοικος του εξωτερικού και σας άκουσα πρόσφατα πρώτη φορά στο sentra.fm. Μου έκανε εντύπωση το επίπεδο σας.

    Αυτό είναι το πρώτο άρθρο σας που διαβάζω και νομίζω ότι αποτελεί όαση στην έρημο της μετριότητας και του τυφλού οπαδισμού που χαρακτηρίζει ένα ανησυχητικά μεγάλο τμήμα της αθλητικής δημοσιογραφίας. Έτσι θα εξευγενιστούμε. Έτσι θα καταπολεμήσουμε τη βία. Έτσι θα αλλάξουμε επίπεδο. Με γνώση. Με εμπεριστατωμένη ανάλυση και κριτική (και όχι απαξιωτική) σκέψη.

    Και μετά από όλα αυτά, διαβάζει κανείς τα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων και επανέρχεται βίαια στην πραγματικότητα της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας. Ελπίζω να αντέξετε...

  • Ο ΓΙΑΤΡΟΣ Τρίτη, 19 Απριλίου 2011 19:24 Συντάχθηκε από Ο ΓΙΑΤΡΟΣ

    Αν και ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ δεν μπορώ να μην συμφωνήσω κατ'αρχήν με τον τρόπο που γράφεις και με πείθεις , ότι είσαι σοβαρός και άξιος.

    Και μετά φυσικά με την ψυχή του κείμενου σου.
    Θα πρέπει όμως πέρα από όλα τα παραπάνω , να εκλείψουν διαιτησίες Μάνταλου , ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΕΣΤΙΑΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ.

    Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

    ΑΛΛΑ ΠΕΣΜΟΥ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΒΡΩΜΑΕΙ Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ , ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΕΦΑΛΙ !!! ( όπου υπάρχει το "δεν έχει" γενικά , αντικαταστήστε το με τη λέξη ΤΖΙΓΓΕΡ.

    THANKS

  • μαν μαρ Τρίτη, 19 Απριλίου 2011 18:57 Συντάχθηκε από μαν μαρ

    Να προσθεσω εγω πως μεσοβδομαδα στο θεμα των εξοδων (βλεπε Γκοβου) ο Μπουμσονκ ηταν που ειπε λιγο πολυ "οκ, εχουμε και κοινωνικη ζωη κοουτς" απευθυνομενος στον Φερειρα. Σαφως και εχουν κοινωνικη ζωη οι ποδοσφαιριστες αλλα τετοιες δηλωσεις ερχονται κουτι με τις χαλαρες εμφανισεις μιας ομαδας που παραπαιει.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.