Πέρασμα απ’το Παγκρήτιο

Δημοσίευση: Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012 20.59

Στις πρώτες του δηλώσεις μετά τη νίκη επί της Ξάνθης την προηγούμενη αγωνιστική ο Φερέιρα είχε πει “πήραμε το μάθημά μας από την ήττα στη Λιβαδειά”. Στο μυαλό του δεν μπορώ να είμαι, αλλά αν έπρεπε να μαντέψω, θα έλεγα πως το μάθημα στο οποίο αναφέρθηκε ο Πορτογάλος αφορούσε την δική του παρεμβατικότητα από τον πάγκο και την μεγαλύτερη τόλμη, ειδικά μετά το 45’. Πάμε να δούμε το γιατί.

Λιβαδειά

Στη Λειβαδιά ο Παναθηναϊκός έπρεπε πάλι να αγωνιστεί χωρίς τον Λέτο, ενώ είχε τον Κατσουράνη να λείπει από το κέντρο και να παίζει στόπερ. Ταυτόχρονα, ο Κουϊνσι ήταν ανέτοιμος και δεν μπορούσε να βγάλει 90 λεπτά κι επιπλέον ο Χριστοδουλόπουλος μόλις είχε επανέλθει και δεν μπορούσε να ξεκινήσει ως βασικός.

    Οι πράσινοι είχαν και τότε μείνει στο 0-0 στο ημίχρονο, αφού η μπάλα δεν είχε ακουμπήσει καθόλου στον Τοτσέ, τα σόλο του Κουϊνσι ήταν λίγα, οπότε έμενε ο Κλέιτον, που είχε όλο τον Λεβαδειακό να τον κυνηγάει σε κάθε επαφή του με την μπάλα. Χωρίς αυτό να συνιστά κάποιο ποδοσφαιρικό έγκλημα που αξίζει αφορισμούς και κραυγές, ο Φερέιρα δεν παρενέβη στο ματς όσο θα χρειαζόταν.

Αλλαγή στο ημίχρονο δεν έγινε, παρότι φαινόταν πως έλειπε η δημιουργία που θα φέρει το πολυπόθητο τρίποντο. Έτσι, όταν έφτασε το 64’ για να μπει ο Χριστοδουλόπουλος, ο Κουϊνσι δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο στο ματς κι έτσι αυτός βγήκε για να μπει ο Λάζαρος. Ο Φερέιρα, δηλαδή, δεν είχε φροντίσει ώστε να βρει νωρίτερα έστω ένα 15λεπτο-20λεπτο ταυτόχρονης παρουσίας των Κλέιτον-Κουϊνσι-Χριστοδουλόπουλου στον αγώνα, για να χτυπήσει νωρίτερα το ματς.

    Ακόμα και το ανέβασμα του Κατσουράνη στο κέντρο, με την ταυτόχρονη μετατόπιση του Σιμάο στην άμυνα, έγινε πολύ αργά, στο 80’, ενώ ήδη ο Κλέιτον είχε αφήσει δυο λεπτά νωρίτερα την θέση του στον Πετρόπουλο για να παίξει η ομάδα με δύο φορ. Δεν υποστηρίζω πως ο Φερέιρα φταίει 100% που δεν ήρθε το διπλό κι ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε στο φινάλε στη Λιβαδειά, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν είχε παρέμβει έγκαιρα στο ματς, είχε φανεί διστακτικός στα ρίσκα από τον πάγκο.

Ξάνθη

Απέναντι στην σαφώς πιο επικίνδυνη Ξάνθη, ο Φερέιρα είχε τελείως διαφορετική προσέγγιση. Και τότε το ματς ήταν στο 0-0 στο ημίχρονο, αλλά οι κινήσεις από τον πάγκο είχαν διαφορετικό χρονισμό. Ο Χριστοδουλόπουλος μπήκε στο ματς από το 46’ κιόλας, στη θέση του Μαυρία, ενώ από το 63’, κι όχι το 78’, ο Πετρόπουλος είχε μπει στην θέση του Βιτόλο, για να γίνει ο Παναθηναϊκός ακόμα πιο επιθετικός και να βρει καλύτερα στηρίγματα στην κορυφή.

Οι παρεμβάσεις του Φερέιρα από τον πάγκο σαφώς και περιείχαν τακτικό ρίσκο. Δεν είναι τυχαίο πως σ’αυτό το χρονικό διάστημα η Ξάνθη έγινε πολύ απειλητική κι έχασε καλές ευκαιρίες στην κόντρα. Δεν γίνεται, όμως, να κερδίσεις κάτι, χωρίς ταυτόχρονα να χάσεις κάτι. Η πίεση του Παναθηναϊκού αυξανόταν και ολοένα, κι όταν ο Καραγκούνης μπήκε στην θέση του Κλέιτον στο  73’, ο Παναθηναϊκός κι ο Φερέιρα ανταμείφθηκαν, έστω και αν το 3-0 ήταν υπερβολικό για την εικόνα του αγώνα. Το πάθημα είχε γίνει μάθημα.

Πρώτα 45’ στο Παγκρήτιο

Μ’αυτά στο μυαλό, πάμε να δούμε τι έγινε στο Παγκρήτιο. Ο Φερέιρα επέλεξε το “σφιχτό” 4-3-3, με τον Κατσουράνη να πλαισιώνει το δίδυμο Βιτόλο-Σιμάο, τον Χριστοδουλόπουλο στα αριστερά και τον Κλέιτον ως τύποις δεξί εξτρέμ. Για ένα ακόμα ματς ο Παναθηναϊκός έμεινε στο 0-0 στα πρώτα 45’, κυρίως γιατί ήταν μονοδιάστατος.

Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε δεξιά πλευρά, εκεί που ο φετινός Παναθηναϊκός στηρίζει αρκετό από το παιχνίδι του. Ο Κλέιτον κινούταν ως ελεύθερος σε πολλούς χώρους, γεγονός που επέτρεπε στον Δάρλα να ανεβαίνει, να πλαισιώνει τον Κουτσιανικούλη και οι δυο τους κράταγαν πίσω τον Μαρίνο. Ταυτόχρονα, ο Κατσουράνης δεν έδειχνε σε κατάσταση ικανή να του επιτρέπει να βγαίνει στο πλάι στα δεξιά και να γεμίζει στην περιοχή όπως κάνει πολύ συχνά μέχρι τώρα, ενώ ούτε πατήματα στο “κουτί” είδαμε απ’αυτόν.

Τι έμενε; Ο Τοτσέ σχεδόν εκτός ματς, ο Κλέιτον να προσπαθεί διαρκώς, αλλά να τα βρίσκει σκούρα για μια ακόμη φορά, αφού όλοι οι αντίπαλοι προσαρμόζονταν πάνω του, και η αριστερή πλευρά, με τον Χριστοδουλόπουλο. Εκεί ο Λάζαρος προσπάθησε πολύ στο πρώτο ημίχρονο, αλλά ο Σασιασβίλι είχε τη βοήθεια του φιλότιμου Κατσικοχέρη που κατέβαινε πολύ χαμηλά για να ντουμπλάρει. Καθόλου τυχαία, η πιο καθαρή φάση προήλθε μετά από βολέ του Πίρσον, όταν ο Σιμάο έκοψε με κεφαλιά, ο Χριστοδουλόπουλος πήρε υπέροχα με το τακουνάκι, βρήκε την άμυνα ψηλά, χωρίς βοήθειες, κι έτσι έτρεξε τα μέτρα μέχρι να πλασάρει άουτ.

Παρέμβαση και Μαυρίας

Η παρέμβαση από τον πάγκο ήρθε έγκαιρα για δεύτερο συνεχόμενο ματς. Ο Φερέιρα δεν δίστασε να βγάλει τον Κατσουράνη, παρότι πολλοί θα σκέφτονταν πως ο Μαυρίας θα μπορούσε να μπει στην θέση ενός από τους Βιτόλο-Σιμάο, ειδικά του τελευταίου που είχε κίτρινη από το 33’. Όμως, ο Πορτογάλος επέλεξε σωστά να διατηρήσει αναλλοίωτο το τείχος των αμυντικών του χαφ κι απλώς να τακτοποιήσει καλύτερα την ομάδα μ’ένα 4-2-3-1, χτίζοντας μια δεξιά πλευρά που μέχρι τότε δεν υπήρχε στο ματς.

Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, άρχισαν τα ανεβάσματα από Μαρίνο και Μαυρία, ενώ η ελευθερία κινήσεων του Κλέιτον δεν προκαλούσε πλέον προβλήματα, αφού έπαιζε πίσω από τον φορ, κι ο Παναθηναϊκός έπαιζε πλέον ισόποσα και από τις δύο πλευρές και από τον άξονα. Ναι, σύμφωνοι, το πολυπόθητο πρώτο γκολ ήρθε πάλι από στημένο και την κεφαλιά του Σιμάο, όμως ο Παναθηναϊκός είχε φροντίσει στα πρώτα δέκα λεπτά της επανάληψης να πιέσει πολύ.

Όχι τυχαία, η πιο καθαρή φάση του Παναθηναϊκού, μετά το πλασέ του Λάζαρου από το πλάι στο 31’, ήρθε λίγα λεπτά πριν το γκολ του Σιμάο, όταν Μαυρίας, Μαρίνος και Βιτόλο συνεργάστηκαν άψογα από τα δεξιά, για να στρώσει ο τελευταίος στον Κλέιτον κι ο Βραζιλιάνος να σουτάρει πάνω στον Πίρσον. Κι αυτή ήταν φάση συνεργασιών και στόχευσης, όχι προσωπικό σόλο, μετά από βολέ του αντίπαλου τερματοφύλακα.

Οι πράσινοι επέμεναν να παίζουν από δεξιά, έκλεισαν τον Εργοτέλη και σκόραραν στο τρίτο στημένο που βρήκαν σ’αυτό το διάστημα. Κι αφού ο Σιμάο βρήκε το πρώτο του γκολ στο ελληνικό πρωτάθλημα, η μέρα ήταν ταιριαστή για να συμβεί το ίδιο με τον Μαυρία. Ο πιτσιρικάς είναι αλήθεια πως δεν έχει βγάλει μάτια με τις προσωπικές του ενέργειες, όπως έκαναν ο Φετφατζίδης, ο Νίνης, κτλ, και διακρίνεται περισσότερο για την προσπάθειά και την ενέργεια που βγάζει στο παιχνίδι του. Έτσι, μοιάζει λογικό που βρήκε το πρώτο του γκολ σε μια τέτοια φάση, με εγρήγορση, με ενέργεια, με πίστη, με τσαμπουκά.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

5 σχόλια
  • ερωτηση Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012 11:40 Συντάχθηκε από ερωτηση

    Αληθεια, σας πληρωνουν για να γραφετε καφενειακες αναλυσεις για καθε παιχνιδι? To 4-4-1-1 το βαφτισες 4-2-3-1 για ποιον λογο? Η μηπως το ειδες καλυτερα εσυ απο την tv απο εμενα στο γηπεδο?

  • giele13 Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012 03:50 Συντάχθηκε από giele13

    Συνεχίστε έτσι.Είστε από τους λίγους που αγαπάτε πραγματικά αυτό που κάνετε χωρίς κόμπλεξ και υποκρισίες.

    Υ.Γ. Μπείτε σε όσα ξένα χωράφια θέλετε.Μόνο καλό θα κάνετε.

  • jannis chania Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012 00:31 Συντάχθηκε από jannis chania

    Γιατί ρε Θέμη μπαίνεις σε ξένα χωράφια. Αν είχες την δυνατότητα να συζητήσεις αυτά που γράφεις με τον Φερειρα, θα καταλάβαινες κάποια πράγματα και θα ζητούσες συγγνώμη από αυτόν και από τους αναγνώστες σου. Η επανένταξη του Χριστοδουλόπουλου είναι ιλιγγιώδης και μη αναμενόμενη σε αυτό τον βαθμό. Άλλο πράγμα να βάζεις ένα παίχτη για 10 λεπτά άλλο για μισή ώρα και άλλο για ολόκληρο παιχνίδι.
    Ο Μαυριας είναι μόλις 18 με λίγες παραστάσεις και δεν μπορεί να είσαι πότε σίγουρος αν θα σου προσφέρει πολλά, λίγα η τίποτα. Ο προπονητής βλέπει τους παίχτες κάθε μέρα,
    Έχει και στην διάθεση του πολλά τεχνικά μέσα και ξέρει περισσότερο από τους έξω σε τι κατάσταση είναι. Ο Φερειρα είναι ένας σκακιερ που είναι πολλές κινήσεις μπροστά.

  • drepanos Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012 22:39 Συντάχθηκε από drepanos

    Ένα σχόλιο για το Μαυρία, για την εξέλιξη του είναι ευλογία το οτι μέχρι τώρα δεν έχει βγάλει μάτια με τις προσωπικές του ενέργειες, όπως έκαναν ο Νίνης και ο Φετφατζίδης. Έτσι γλίτωσε από τα συνεχή δημοσιεύματα και το φούσκωμα των μυαλών του από τους απόφοιτους ΙΕΚ δημοσιογλυψίας. Στον ΠΑΟ τον έχουν χειριστεί πολύ καλύτερα από τον Νίνη, έδωσαν πολύ προσοχή στην σωματοδομή του ώστε αυτή να εξελιχθεί ομαλά χωρίς να του επηρεάσει την έκρηξη και την ταχύτητα. Τον βάζουν συνεχώς από πέρσι στις αποστολές και συχνά πυκνά παίρνει χρόνο συμμετοχής, τακτικά είναι άριστος και το γήπεδο το οργώνει.

  • Thanos I Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012 21:47 Συντάχθηκε από Thanos I

    Συμφωνώ απόλυτα με τα γραφόμενα του Θέμη.

    Πέρα όμως από την προσέγγιση από τη μεριά του Παναθηναϊκού, και για να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα του παιχνιδιού στο Παγκρήτιο, νομίζω ότι θα πρέπει να σταθούμε λίγο και στην τραγική εικόνα του Εργοτέλη (για ένα ακόμη παιχνίδι).

    Πραγματικό συνονθύλευμα η ομάδα του Καραγεωγίου. Οι παίχτες του δεν μπορούσαν να αλλάξουν δεύτερη πάσα. Στην τριάδα της επίθεσης οι Κατσικοκέρης, Καρέλιας και Κουτσιανικούλης άλλαζαν θέση συνέχεια, με αποτέλεσμα οι παίχτες να μην ξέρουν ποιός παίζει πού και ποιός είναι δίπλα- πίσω- μπροστά από ποιόν. Σε κάθε φάση αυτοί οι τρείς κοιτάζονταν, συνομιλούσαν και αποφάσιζαν επιτόπου ποιος θα πάει που...

    Ο κακομοίρης ο Κατσικοκέρης ταλαιπωρήθηκε (πάλι) στα δεξιά, αλλά επειδή είναι φιλότιμος δε σημαίνει ότι έγινε και δεξί εξτρέμ! Αντί να τον βάλει σέντερ φορ ώστε να ασκήσει μια κάποια πίεση στα στόπερ του ΠΑΟ, τον έβαλε στη γραμμή και να γυρνάει και πίσω!

    ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ είναι ο λόγος για τον οποίον δεν παραιτείται ο Καραγεωργίου: ο Εγκε Γκέραρντ!! Επειδή ο Γκέραρντ έμεινε 15 χρόνια στον πάγκο του ΟΦΗ, θα πρέπει να φάμε στην μάπα τον Καραγεωργίου για άλλη μία δεκαετία για να σπάσει το ρεκόρ...

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.