Back in the USSR

Δημοσίευση: Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012 21.28

Άντε να το πούμε για μια ακόμη φορά. Η μπάλα μπορεί να γίνει πόρνη σε μερικές φάσεις, σε έναν ή δυο αγώνες. Μέχρι εκεί. Στο σύνολο, όχι μόνο δεν είναι πόρνη, αλλά είναι η πιο δίκαιη “μάνα” που μπορείς να βρεις. Σε βάθος χρόνο, θα σου φέρει τα νούμερά σου, θα φτιάξει έτσι την τράπουλα που εσύ θα είσαι ο ευνοημένος κι ο άλλος θα μείνει να γκρινιάζει για την τύχη του. Μπορεί να αργήσει, αλλά η Μπάλα πάντα θα βρει τον τρόπο να σε ρεφάρει, να έρθει στα ίσα απέναντι σου. Θα σου δώσει αυτά που σου στέρησε, θα σου πάρει αυτά που σου χάρισε.

Στο φετινό Champions League μπορεί ο Ολυμπιακός να έμεινε με τη γεύση πως έχασε στο τελευταίο φύλλο, όμως όλοι συνειδητοποίησαν πως η πραγματική “αδικία” έγινε στην αρχή, στο πρώτο κόλπο. Οι ερυθρόλευκοι κατέβηκαν ανέτοιμοι στην πρεμιέρα απέναντι στη Μαρσέιγ, χωρίς οι ίδιοι να ευθύνονται γι’αυτό, κι η χασούρα στην πρώτη παρτίδα του ομίλου αποδείχθηκε πολύ μεγάλη για να ξεπεραστεί στη συνέχεια.

Η πρόκριση χάθηκε στο τέλος και τίποτα δεν μπορεί να την φέρει πίσω, όμως η κλήρωση φρόντισε να “επανορθώσει”, έστω και με έμμεσο τρόπο. Αυτοί τη φορά οι Ρώσοι ήταν οι ανέτοιμοι αγωνιστικά, αυτοί που έπρεπε να παίξουν μακριά από την έδρα τους, στο αχανές κι αφιλόξενο Λουζνίκι. Και σύμφωνοι, οι πολικές συνθήκες δεν ευνοούσαν τον Ολυμπιακό, όμως αυτές αντισταθμίζονται εν πολλοίς από την ανετοιμότητα του αντιπάλου, σε συνδυασμό με την άνοδο του Ολυμπιακού.

Γιατί από την ήττα κιόλας στα Πηγάδια ο Ολυμπιακός είχε δείξει οτι αρχίζει να συνέρχεται από τον “λήθαργο” του Ιανουαρίου και το είχαμε συζητήσει τότε, εν μέσω κραυγών κι αφορισμών για το 1-0 στην Ξάνθη. Ο καιρός πέρασε κι ο Ολυμπιακός άρχισε να ανεβαίνει ακόμα περισσότερο, να “ενισχύεται” από τις επιστροφές παικτών. Πριν απ’αυτές είχε ήδη δει τον Μανιάτη να κάνει διαφορά στον άξονα και να γίνεται ο κεντρικός μέσος που για χρόνια δεν είχε ο Ολυμπιακός, ο πλέον κατάλληλος για τον τρόπο παιχνιδιού του Βαλβέρδε.

Σ’αυτό, το μόνο θετικό νέο από το κακό διάστημα του Ιανουαρίου, άρχισαν σταδιακά οι προσθήκες. Πρώτοι επανεμφανίστηκαν ο Μιραλάς με τον Τζιμπούρ και δεν χρειάζεστε εμένα να σας εξηγήσω πόσο αλλάζουν την επιθετική λειτουργία του Ολυμπιακού και αυξάνουν τα “μπορώ” των ερυθρόλευκων. Με την ΑΕΚ ήρθε και ο Τοροσίδης να ξεκινήσει βασικός μετά από πολύ καιρό, ενώ στη Μόσχα ήρθε κι η επανεμφάνιση του Χολέμπας. Σίγουρα, κανείς τους δεν βρίσκεται σε τοπ αγωνιστική ετοιμότητα, αλλά όπως το Μιραλάς-Τζιμπούρ δεν έχει σχέση με το Πάντελιτς-Ντιόγο, έτσι και το Τοροσίδης-Χολέμπας είναι σαφώς διαφορετικών δυνατοτήτων από το Μοντεστό-Μαρκάνο.

Ο Ολυμπιακός τους υποδέχθηκε όλους πίσω την πλέον κατάλληλη στιγμή. Ταυτόχρονα, ο Βαλβέρδε χρησιμοποίησε για πρώτη φορά μαζί τον Μανιάτη και τον Μακούν, όχι ως δίδυμο χαμηλά στον άξονα, όπως είχε κάνει απέναντι σε Δόξα και Λεβαδειακό, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Για πρώτη φορά οι δυο τους έπαιξαν με παίχτη πίσω τους, τον Ορμπάιθ, με τον Βαλβέρδε να διατηρεί την διάταξη που είχε την Παρασκευή απέναντι στην ΑΕΚ, βάζοντας τον Μακούν στην θέση του Ιμπαγάσα.

Ο Ολυμπιακός κυριάρχησε κατά κράτος. Μετά τα πρώτα λεπτά και μέχρι την λήξη του ημιχρόνου είναι ζήτημα αν ακούσαμε 2-3 φορές το όνομα του Ορμπάιθ. Και πως να το ακούσουμε όταν οι ερυθρόλευκοι ήταν τα αφεντικά του αγώνα, η πίεση ψηλά λειτουργούσε άψογα και το δίδυμο του Μανιάτη με τον Μακούν ήταν εκπληκτικό και στο κομμάτι χωρίς μπάλα και στην κατοχή. Ο Ολυμπιακός έφτιαχνε φάσεις με πολλούς τρόπους, είτε με γρήγορο τρανζίσιον, είτε με προσωπικές ενέργειες των φορ, είτε χτίζοντας μεθοδευμένα επιθέσεις, με συμμετοχή πολλών παικτών.

Το γκολ δεν ήρθε από λεπτομέρειες στο τελευταίο κομμάτι των φάσεων. Κι η κυριαρχία του Ολυμπιακού ήταν τέτοια που η Ρούμπιν αναγκάστηκε να αλλάξει εντελώς την διάταξή της στον χώρο στο 2ο ημίχρονο. Ο Ανσάλντι μπήκε στο ματς και πήρε όλη την αριστερή πλευρά, ο Κουζμίν την δεξιά, κι οι Ρώσοι έκαναν τρεις τους στόπερ τους για να μειώσουν τους χώρους κοντά στην περιοχή, να περιορίσουν Μιραλάς και Τζιμπούρ.  Ταυτόχρονα, είχαν τους ακραίους τους μπακ να παίζουν ψηλά και να βγαίνουν ένας μ’έναν με τους αντίστοιχους του Ολυμπιακού, γεγονός που φρέναρε την ανάπτυξη των φιλοξενούμενων.

Όμως, ακόμα κι έτσι, ακόμα και με πειραματικό δίδυμο στόπερ τους Μαρκάνο-Παπάζογλου, ο Ολυμπιακός δεν θα άφηνε στη Μόσχα αυτό που δικαιούταν. Κι αφού το γκολ δεν ήρθε στην κανονική ροή του αγώνα, οι ερυθρόλευκοι το βρήκαν με δύο διαδοχικά στημένα. Η μπάλα πρώτα βρήκε στο δοκάρι μετά από εκτέλεση φάουλ του Ορμπάιθ και στο κόρνερ που ακολουθήσε ο Φουστέρ επανήλθε στα γκολ και έδωσε στον Ολυμπιακό το προβάδισμα που άξιζε.

Ένα λεπτό αργότερα έφτασε πολύ κοντά όχι μόνο στην ισοφάριση, αλλά και σ’ένα δύσκολο φινάλε στον αγώνα’, με αριθμητικό μειονέκτημα. Όμως, ο Κάρολ απέδειξε πως ο φετινός ερχομός του στην Ελλάδα “φωτίζεται” από ποδοσφαιρικό άστρο. Στο ντεμπούτο του κάτω από τα δοκάρια του ΟΦΗ, ήταν τραγικός απέναντι στην Ξάνθη, βαρύς, ασήκωτος, με άστοχες εξόδους, κι είχε δεχθεί τρία γκολ. Ο Κάρολ όχι μόνο συνήλθε, αλλά βελτιώθηκε αγώνα με τον αγώνα, άφησε πίσω του τα προσωπικά του προβλήματα, έγινε ένα από τα πρόσωπα του ποδοσφαιρικού θαύματος του ΟΦΗ κι έφτασε, από το τραγελαφικό ντεμπούτο του Σεπτέμβρη, να πάρει μεταγγραφή στον Ολυμπιακό τον Γενάρη.

Το άστρο του είναι ακόμα παρών. Ο Μέγερι δεν συγκρατήθηκε, όπως θα έπρεπε από τη στιγμή που δεν βρήκε μπάλα με την πρώτη βουτιά, κι έτσι ο Κάρολ μπήκε παγωμένος, κι όχι απλά κρύος, για να κάτσει για πρώτη φορά κάτω από τα δοκάρια του Ολυμπιακού σε εκτέλεση πέναλτι. Ο Βαλβέρδε του είπε να πέσει αριστερά, ο Κάρολ τον άκουσε, η εκτέλεση δεν ήταν άπιαστη κι έτσι ο Βορειοϊρλανδός είδε την πρώτη του επαφή με την μπάλα ως παίκτης του Ολυμπιακού να είναι μια απόκρουση σε κρίσιμο πέναλτι.

Το διπλό στην Μόσχα δεν είναι απλώς μια μεγάλη ευρωπαϊκή νίκη που δίνει προβάδισμα για πρόκριση. Είναι κυρίως το ματς που σφραγίζει, πέρα από σχεδόν κάθε αμφισβήτηση, την επιστροφή του Ολυμπιακού των πολλών “μπορώ” στο χορτάρι. Και με τέτοιον Μανιάτη και τέτοιον Μακούν, δεν είναι υπερβολή να περιμένουμε ακόμα περισσότερα “μπορώ” απ’αυτά που είδαμε στο καλό διάστημα του Ολυμπιακού πριν από μερικούς μήνες.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

4 σχόλια
  • James Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012 19:28 Συντάχθηκε από James

    Ξέρεις Θέμη δεν είναι κακό να γράψεις κάτι για την πολιτική επικαιρότητα και τις πορείες στο Σύνταγμα. Βασικά είναι απαραίτητο. Για κάποιον που δεν σε ακούει στο ραδιόφωνο χρειάζονται και εδώ τέτοια κείμενα. Κι ας είναι αθλητικό site.
    Επειδή γράφεις καλά στο ζητάω όχι τίποτα άλλο...

  • giannis7 Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012 20:52 Συντάχθηκε από giannis7

    και ομως ακομα και μετα απο τις φετινες ευρωπαικες εμφανισεις στην πρωτη στραβη παλι θα βγουν οι γνωστοι αντιβαλβερδικοι και θα βριζουν τα ισπανικα παλτα...αυτοι οι κολλημενοι που νομιζουν οτι ειμαστε η μπαρτσελονα και θα πρεπει να κερδιζουμε παντα και κατα κρατος τον οποιονδηποτε αντιπαλο...τεσπα εγω με τον βαλβερδε βλεπω οτι η ομαδα εχει ενα σοβαρο και δουλευταρα προπονητη(νομιζω αυτο δειχνει η εμφανιση του παπαζογλου)ο οποιος εχει στα χερια ενα πολυ καλο συνολο παιχτων το οποιο το εχει κανει ομαδα με ολη τη σημασια της λεξης...πλεον και με τις χειμερινες μεταγραφες ειμαστε πληρεις και μπορουμε να κανουμε το κατι παραπανω στην ευρωπη...στο παιχνιδι με την ρουμπιν μ αρεσε πολυ ο μανιατης και ο μιραλας ενω ο ορμπαιθ για μια ακομα φορα ηταν ουσιαστικοτατος..ο μακουν ειχε καλες και κακες στιγμες ο τζιμπουρ ετρεξε πολυ η αμυνα μας απεφυγε τα λαθη και δεν ειχε ιδιαιτερα προβληματα ενω και ο μεγερι μεχρι την κοκκινη ηταν πολυ καλος...ο μονος που δεν ηταν για μενα τοσο καλος ηταν ο φουστερ αλλα απεδειξε νομιζω νομιζω οτι εχει αισθηση του γκολ και οτι ειναι μεσα στις φασεις...

  • vence Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012 10:13 Συντάχθηκε από vence

    Είμαι από αυτούς τους Ολυμπιακούς που έχουν ζήσει την ομάδα τα τελευταία χρόνια ως "Πάμε να τους φάμε!" και να τρώμε τρία μπαλάκια ξέρω 'γω στην Ευρώπη. Τεράστια έπαρση, μηδέν το αποτέλεσμα. Ψυχολογία στα ουράνια πριν κάθε ματς, ψυχολογία στα τάρταρα μετά το ματς. Ούτε στο Χρηματιστήριο τέτοια σκαμπανεβάσματα.

    Τέλος πάντων, πλην κάποιων αναλαμπών-νικών, έχει διαμορφωθεί έτσι η ψυχολογία μου στην όλη προσέγγιση "Ολυμπιακος και Ευρώπη" που με έχει καταστήσει ιδιαίτερα επιφυλακτικό, σε σημείο δυσπιστίας, απέναντι στην ομάδα μου.

    Ευτυχώς το αίσθημα αυτό έχει μετριάσει κάμποσο καιρό τώρα, από τη στιγμή δηλαδή που σταμάτησα να το βλέπω τόσο προσωπικά το ζήτημα και απομακρύνθηκα λίγο από αυτό - δηλαδή όταν σταμάτησα να πηγαίνω στην 7 και να διαβάζω οπαδικές εφημερίδες, όμως αυτή η δυσπιστία έχει μπολιάσει όλα αυτά τα χρόνια μέσα μου χωρίς να έχει εξαφανιστεί πλήρως.

    Κι όλο αυτό γιατί ενώ έχω δεδομένα μπροστά μου φέτος τον καλύτερο Ολυμπιακό που έχει πατήσει Ευρωπαϊκό χορτάρι, στην άκρη του μυαλού μου υπάρχει συνεχώς ο παράγοντας "φωτοβολίδα", ότι όλο αυτό που βλέπω αρκεί μια στραβή για να πάει όλο στράφι, να σβήσει, να γκρεμιστεί συθέμελα και φτου πάλι απ'την αρχή. Δικαιολογώ την δυσπιστία μου αυτή γιατί έτσι με έμαθε η ομάδα όλα αυτά τα χρόνια.

    Και το χειρότερο; Το χειρότερο είναι ότι η ομάδα αυτή μπορεί να σηκώσει κούπα στο Europa και εγώ να περιμένω ακόμα τη στραβή. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ελπίζω πως αυτοί που έχουν τις τύχες της ομάδας, αυτοί που έδωσαν εν λευκώ τα κλειδιά σε αυτόν το προπονητή να χτίσει, να συνεχίσουν έτσι. Ότι δηλαδή ήλπιζα όλα αυτά τα χρόνια και δυστυχώς δεν το είδα ποτέ να πραγματοποιείται.

  • Daniela Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012 22:41 Συντάχθηκε από Daniela

    Εν τω μεταξύ η ιστόρια με τον Μακούν και το πως τον έχει υποτιμήσει ο κόσμος του ΟΣΦΠ είναι πολύ πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της ομάδας..

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.