Το παραμύθι του Ανρί

Δημοσίευση: Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012 19.15

Η μεγάλη επιστροφή ήταν γεγονός. Μετά από μερικές εβδομάδες προπονήσεων με τους Μπουλς, ο Μάικλ Τζόρνταν ήταν έτοιμος να επιστρέψει στο NBA στα 32 του, μετά από ενάμιση χρόνο ως παίκτης του μπέιζμπολ.

Ο Στιβ Κερ, που είχε έρθει στο Σικάγο στο διάστημα που ο Μάικλ ήταν απών, είχε άγχος κι απορίες πριν από την πρώτη αναμέτρηση, εναντίον των Ιντιάνα Πέισερς. «Και τι θα κάνει ο κόουτς», ρώτησε τον Τζον Πάξον, που ήταν πλέον μέλος του προπονητικού τιμ, «θα τον ξεκινήσει βασικό;». «Υπάρχει ένας γενικός κανόνας», απάντησε ο Πάξον. «Όταν έχεις το δικό σου άγαλμα έξω από το στάδιο, δεν μπαίνεις ως αλλαγή».

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ, κι ο Ανρί δεν είναι Τζόρνταν. Έτσι, στην επιστροφή του στο Λονδίνο, στην Πρέμιερ Λιγκ και στην Άρσεναλ, ο Γάλλος δεν ξεκίνησε στην πρώτη ενδεκάδα, παρότι έχει κι αυτός το δικό του άγαλμα έξω από το στάδιο. Όμως, τα πιτσιρίκια τα βρήκαν σκούρα απέναντι στη Λιντς κι έτσι, όταν ο Ανρί μπήκε στο ματς στο δεύτερο ημίχρονο, το παιχνίδι ήταν στο ανοικτό 0-0. Τέλεια συγκυρία για να ζήσουμε μια μεγάλη στιγμή, ένα παραμύθι. Πριν φτάσουμε σ’αυτό, θα κάνουμε πρώτα μια παράκαμψη.

Η επιστροφή του Ανρί στην Άρσεναλ μοιάζει περισσότερο με το δεύτερο come-back του Τζόρνταν, παρά το πρώτο. Το 1995 ο Air ήταν ακόμα 32 κι όταν τον ρώτησαν αν είναι ακόμα όσο καλός ήταν, η απάντηση ήταν «είμαι καλύτερος». Ήταν και, παρότι δεν το απέδειξε την πρώτη χρονιά, φρόντισε να το κάνει εμφατικά στα τρία χρόνια που ακολούθησαν, με το δεύτερο three-peat και δύο ακόμα τίτλους MVP.

Η δεύτερη επιστροφή, αυτή του 2001 ήταν αυτή που σήκωσε φρύδια και ξεκίνησε συζητήσεις, όχι μόνο εξαιτίας της αλλαγής ομάδας, αλλά κυρίως λόγω του φόβου. «Θα χαλάσει τον μύθο του, θα γρατζουνίσει την τέλεια εικόνα  του και τον κινηματογραφικό τρόπο που τελείωσε την καριέρα του το 1998, σε λίγο θα γίνει 39 χρόνων, δεν θα είναι ο ίδιος, δεν μπορεί». Αυτές ήταν οι σκέψεις και τις είχαν ακόμα κι αυτοί που λαχταρούσαν να τον δουν να παίζει και πάλι.

Σύμφωνοι, ο Ανρί δεν είναι στα 39, ούτε επέστρεψε μετά από τρία ολόκληρα χρόνια απραξίας. Όμως, μαζί με τη χαρά και την προσμονή, η επιστροφή του προκάλεσε κι αυτή παρόμοια σχόλια, γι’ αυτό και μοιάζει με την δεύτερη του Τζόρνταν. «Δεν μπορεί πια να κάνει την διαφορά, άλλο Αμερική, άλλο Πρέμιερ Λιγκ, θα χαλάσει την εικόνα του, δεν θα είναι ο παιχταράς που θυμόμαστε».

Φόβος. Ο οπαδός που χαίρεται που ο Ήρωας επιστρέφει, αλλά μέσα του τρέμει. Δεν θέλει να δει αργό αυτόν που θυμάται ως γρήγορο, δεν θέλει να δει αδύναμο τον δυνατό, διστακτικό τον θαρραλέο, χαμένο τον νικητή. Γι’αυτό και τους φωνάζουμε να σταματήσουν, όταν βλέπουμε πως πια «δεν τόχουν», γι’ αυτό και εκφράζουμε ανησυχίες όταν επιχειρούν τέτοιες παράτολμες «επιστροφές».

Γιατί φοβόμαστε. Κι ο φόβος είναι τόσο δυνατός, που αμελούμε να σκεφτούμε κάτι άλλο. Επικεντρώνουμε τόσο τη σκέψη στο πόσο φοβόμαστε εμείς την πιθανή αποτυχία τους, που δεν αναλογιζόμαστε πόσο θα έπρεπε να την φοβούνται οι ίδιοι. Λέμε «δεν θα τ’αντέξω να τον δω να σέρνεται», αλλά δεν σκεφτόμαστε πόσο θα έπρεπε να φοβίζει τον ίδιο τον Ήρωα ένα όχι και τόσο απίθανο ενδεχόμενο.

Κι όμως. Δεν τους φοβίζει. Ενώ ξέρουν πολύ καλά πως δεν είναι πια αυτοί που κάποτε ήταν, μπαίνουν στο γήπεδο. Βάζουν σορτσάκι και φανέλα και πατάνε ξανά το παρκέ, το χορτάρι. Σίγουρα, τα επιτεύγματά τους είναι τόσο πολλά και τόσο μεγάλα που μια αποτυχημένη επιστροφή δεν είναι ικανή να τους τα στερήσει. Το άγαλμα θα μείνει εκεί για πάντα. Όμως, αυτό δεν αλλάζει το συγκλονιστικό μέγεθος θάρρους που απαιτείται για να επιστρέψεις στη μάχη. Γιατί όταν έχεις το άγαλμα σου έξω απ’το γήπεδο, τότε δεν έχεις  εχθρούς πια μόνο τους αντιπάλους σου, αλλά κυρίως τον ίδιο σου τον εαυτό και μάλιστα την καλύτερη εκδοχή του.

 

Ο Ανρί το τόλμησε. Και μπορεί στη συνέχεια της επιστροφής του στην Άρσεναλ τα πλασέ να μην πάνε μέσα, τα κοντρόλ να μην γίνουν όπως παλιά, οι ντρίμπλες να μην πιάσουν και τα παιχνίδια να μην λήξουν μέσα σε πανηγυρισμούς. Όμως, ο,τι κι αν γίνει, δύο πράγματα δεν αλλάζουν. Πως έχει ακόμα μέσα του το σπάνιο θάρρος του Ήρωα και πως η Μπάλα τον αντάμειψε αμέσως γι’αυτό και χάρισε σ’όλους εμάς μια παραμυθένια στιγμή.

 ΥΓ: Φυσικά δεν επέστρεψε μόνο ο Ανρί, αλλά κι ο Σκόουλς, μετά μάλιστα από αποχή μηνών και σε ηλικία 37 χρόνων. Στην πρώτη του εμφάνιση χάρισε ένα γκολ κι έδειχνε φοβισμένος, αλλά τι σημασία θα έχουν αυτά αν καταφέρει κι αυτός να ζήσει μια στιγμή σαν κι αυτή του Ανρί;

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

5 σχόλια
  • NASTAZIA Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012 17:53 Συντάχθηκε από NASTAZIA

    Εγώ ήμουν πάντα υποστηριχτής της Άρσεναλ και τρομερή θαυμάστρια του μεγάλου αυτού παίχτη που λέγεται ΑΝΡΙ!!!

    Περίμενα την υποδοχή ήρωα από τους φιλάθλους γιατί όταν είχε επιστρέψει στο Emirates ως παίχτης της Μπαρτσελόνα και αντίπαλος της Άρσεναλ όλο το γήπεδο τον χειροκροτούσε και είχαν πανώ «welcome home Tieri»!!!

    Κανείς τους όμως δεν περίμενε προχτές να βάλει το γκολ της νίκης!!
    Δεν είναι ο παλιός καλός Ανρί αλλά την τέχνη του βάζω γκολ δεν την ξεχνάει!!!

    Τρομερή συγκίνηση, μεγάλος παίχτης, φοβερό γκολ, απίστευτο συναίσθημα.

  • vice Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012 20:10 Συντάχθηκε από vice

    voller o paul idi to katafere.!!!!!!!

  • anaimich1 Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012 14:12 Συντάχθηκε από anaimich1

    prepei na niotheis vasilias, i akia kati parapano, otan ena olokliro gypedo fonazei to onoma sou ekthiazontas se, kapoioi eftaksan pano pou na se kalosorizoun spiti, kapoioi dimiourgisan arketa video, akoma perissoteroi egrapsan arthra, kai ena terastio pososto milaei gia sena! terastios paixtis!

  • Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012 13:48 Συντάχθηκε από Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb

    Ο Άνρι και 50 χρονών απο τον Σαμάκ περισσότερα θα προσφέρει.Πόσο απίστευτο σκιάχτρο είναι αυτός ο Σαμάκ ??? Δεν υπάρχει. Φαντάζομαι μια ομάδα με 3 σέντερ-φορ (1 παίζει 2 στον πάγκο),η "μαγική τριάδα" θα είναι Τόρες,Κάρολ,Σαμάκ...Όλοι μαζί ένα γκολ ανα τετραετία,και αυτό το μοναδικό τέρμα θα το πετυχαίνουν στις 30 Φεβρουαρίου, του Αγίου Θου-Βου...Υπερπαραγωγή μιλάμε είναι αυτή η "φονική" τριάδα, τύφλα να 'χουν τα "κανόνια του Ναβαρόνε"...Τα τελειώματα του Ανρί θυμίζουν παίκτη μπιλιάρδου ή σνούκερ,σπουδαίος επιθετικός!!!Καλή χρονιά με υγεία,ευτυχία,αξιοπρέπεια και εργασιακή γαλήνη.

  • delos Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012 09:42 Συντάχθηκε από delos

    back to the past ηταν για εμενα το γκολ του ανρι.αν και δεν ημουν ποτε υποστηρικτης των κανονιερηδων το γκολ του αυτο με γυρισε καποια χρονια πισω στην μεταεφηβικη μου ηλικια.το γκολ αυτο το χαρηκα λες και το εβαζε παιχτης της ομαδας μου.
    ισως το highlight της καριερας του.γκολ σαν φιναλε μιας πολυ καλογυρισμενης ταινιας...

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.