Φάληρο κι Αγρίνιο

Δημοσίευση: Πέμπτη, 05 Ιανουαρίου 2012 19.34

Το πρόβλημα στο “Καραϊσκάκης” ήταν σχετικά απλό. Το δίδυμο Μοντεστό - Μανιάτης είναι ιδανικό όταν δεν υπάρχουν άλλοι διαθέσιμοι και σε συνθήκες αγώνα σαν κι αυτές του Βελοντρόμ.

Να πιέσουμε πολύ στην μπάλα, να μην αφήσουμε το μέσους του αντιπάλου να κοιτάξουν με άνεση προς την περιοχή μας και έχουμε τον Μιραλάς με τον Τζιμπούρ να απειλήσουν μόνοι τους στους κενούς χώρους. Όμως, οι συνθήκες του αγώνα με τον Ατρόμητο ήταν τελείως διαφορετικές και κατέστησαν το δίδυμο αταίριαστο.

Πρόβλημα

Η ομάδα του Δώνη μπορεί να κατέβηκε χωρίς βασικά στελέχη, αλλά αυτό δεν σήμαινε πως δεν θα μπορούσε να είναι ανταγωνιστική. Βλέποντας την ενδεκάδα του Ολυμπιακού, ο έλληνας τεχνικός απαρνήθηκε το 4-3-3 και προτίμησε ένα 4-4-2. Λόγος για παραπάνω παίκτη στον άξονα δεν υπήρχε, αφού Μακρής και Σφακιανάκης στην πραγματικότητα είχαν μόνο τον Φουστέρ να επιτηρούν. Στα αριστερά έπαιξε ο Καραγκούνης, μπας και μπορέσει να εκμεταλλευτεί τα κενά που αφήνει ο Τοροσίδης όταν ανεβαίνει, ενώ δεξιά πήγε ο πιο άτεχνος, αλλά τρεχαλατζής και σκληρός Δημούτσος, για να ντουμπλάρει το μαρκάρισμα του Μιραλάς και να πέφτει και πάνω στον δυναμικό Χολέμπας.

Από τη στιγμή που ο Γιαννούλης τα πήγε καλά απέναντι σε Φετφατζίδη και Τοροσίδη, που έπαιζαν στην πλευρά του, και ο Ολυμπιακός δεν βρήκε γκολ στις δύο φάσεις του Τζιμπούρ, ήταν νομοτελειακό πως οι γηπεδούχοι θα δυσκολευτούν, αφού ήταν μονοδιάστατοι. Χωρίς την μπάλα να κυκλοφορείται από κάποιον Μακούν, Ιμπαγάσα ή Γέστε, ο Ολυμπιακός είχε φανερό πρόβλημα στην δημιουργία από τον άξονα, αφού ο Φουστέρ δεν μπορούσε να δώσει και πολλά, μιας κι ο ρόλος του είναι να συνδυάζεται με τους υπόλοιπους όταν η ομάδα παίζει γρήγορα και κάθετα, όχι να ανοίξει άμυνα με ατομική ενέργεια σε σετ παιχνίδι.

Ατρόμητος

Όχι βέβαια πως όλα πήγαιναν πρίμα για τον Ατρόμητο. Χωρίς Τάτο δεν υπήρχε παίκτης να κρατήσει την μπάλα και να βγάλει την ομάδα μπροστά και μπορεί το Μοντεστό - Μανιάτης να έκανε λιγότερο απειλητικό τον Ολυμπιακό, αλλά η παρουσία τους έκανε δύσκολη την κατοχή μπάλας για τους φιλοξενούμενος. Ταυτόχρονα, ο Αναστασάκος με τον πιτσιρικά τον Καραμάνο μπορεί να κράταγαν ψηλά τους στόπερ του Ολυμπιακού, αλλά δεν βοήθησαν και πολύ τους Περιστεριώτες.

Έτσι, ο Ατρόμητος ναι μεν κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό, να μην δεχθεί γκολ και να μην απειληθεί πολλές φορές, αλλά από την άλλη είχε μόνο 35% κατοχή και τελείωσε το πρώτο 45λεπτο χωρίς προσπάθεια για γκολ.

Βελτίωση και για τους δύο

Ο Βαλβέρδε ήταν λογικό να εντοπίσει πολύ εύκολα το πρόβλημα και παρότι δεν έκανε κίνηση πριν την ανάπαυλα, είχε ήδη σηκώσει από νωρίς για ζέσταμα τους Μακούν-Γέστε. Ο Καμερουνέζος ήταν αυτός που μπήκε στο παιχνίδι στο 46’, στην θέση του Μοντεστό, και παρότι το γκολ ήρθε τελικώς από στημένο, ο Ολυμπιακός φάνηκε αμέσως να λειτουργεί καλύτερα με την μπάλα στα πόδια.

Ταυτόχρονα, όμως, όσο οι γηπεδούχοι έχαναν σε σκληράδα και κέρδιζαν σε δημιουργία και κυκλοφορία μπάλας, τόσο ο Ατρόμητος “ανάσανε” περισσότερο στο χορτάρι. Απείλησε στο 51’ με τον Νάστο, πριν καν κάνει πιο επιθετική την ομάδα ο Δώνης με κάποια αλλαγή, και, μόλις ο Ατρόμητος γύρισε στο κλασικό του 4-3-3, βρήκε και κατοχή μπάλας και επιθέσεις, αφού με Γέστε και Μακούν ο Ολυμπιακός ήταν πλέον πιο σοφτ. Όμως, δεν υπήρχε Κονστάτζο να κάνει δώρα κι απόντων των Τάτο και Μήτρογλου, ο Ατρόμητος δεν είχε όσα απαιτούνταν για να πάρει κάτι στο φινάλε.

Ο Βαλβέρδε προφανώς κι υποδέχθηκε το 1-0 με ανακούφιση και δικαιούται να αισιοδοξεί πως με τους Μακούν, Γέστε κι Ιμπαγάσα σε καλή αγωνιστική κατάσταση, θα έχει τις λύσεις που απαιτούνται για τον δύσκολο Φεβρουάριο. Από την άλλη ο Δώνης δικαιούται να χαμογελά, καθώς η ομάδα του έδειξε πως έχει λύσεις, σχέδιο και συνοχή ακόμα και με απουσίες και το θέμα είναι πως θα ανταπεξέλθει στην πίεση που μοιάζει έτοιμη να του ασκήσει η Ξάνθη.

Επιλογή

Για τον αγώνα στο Αγρίνιο τα πράγματα είναι εξίσου απλά. Η επιλογή του Φερέιρα να επιλέξει αυτόν τον αγώνα για να εκτίσει ο Λέτο την τιμωρία του είχε κάνει φρύδια να σηκωθούν από την πρώτη μέρα. Ήταν στο πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη όταν είχε παρθεί η συγκεκριμένη απόφαση και δεν είναι τυχαίο πως στο live chat που είχαμε τότε με τον Τσάρλυ μας είχαν γίνει ερωτήσεις από φίλους του Παναθηναϊκού, που έγκαιρα έδειχναν προβληματισμένοι από την επιλογή.

Το πέρασμα από το Αγρίνιο προμηνυόταν ούτως ή άλλως να είναι δύσκολο, δεν ήταν σοφό να επιλεγεί αυτός ο αγώνας για να λείψει ο Λέτο, αφού με μιας ο Παναθηναϊκός γινόταν ευάλωτος κι έχανε πολλή από την φετινή του δύναμη. Το επιχείρημα της κούρασης από το ταξίδι στην πατρίδα ήταν εξ αρχής σαθρό, αφού δεν έμοιαζε τόσο ισχυρό ώστε να δικαιολογεί τέτοια απόφαση και στο φινάλε, οι περισσότεροι παίκτες εμφανίζονται νωθροί μετά τις γιορτές κι ο Λέτο είχε μια εβδομάδα στην διάθεσή του μετά την επιστροφή από την Αργεντινή.

Αλλοίωση

Ο τραυματισμός του Κουϊνσι ήρθε για να φάει το κλίμα που είχε ήδη στραβώσει κι ο Παναθηναϊκός ταξίδεψε χωρίς δύο κομβικά κομμάτια της μηχανής του, που ούτως ή άλλως έχει μάθει εδώ και καιρό να λειτουργεί με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, απόλυτα προσαρμοσμένο στα χαρακτηριστικά των παικτών. Μοιραία, δεν έλειψαν μόνο αυτά που προσφέρουν ο Λέτο με τον Κουϊνσι, αλλά αλλοιώθηκε δραματικά και το παιχνίδι των υπολοίπων.

Ο Κατσουράνης δεν τους είχε πλέον να κόβουν διαρκώς χωρίς την μπάλα, ώστε να σημαδεύει από πίσω τις κινήσεις τους στον χώρο. Έτσι, παρότι ο,τι καλό έφτιαξε ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε από τα πόδια του, οι φάσεις του ήταν εμφανώς λιγότερες. Με τον ίδιο τρόπο, ο Κλέιτον έκανε ο,τι μπορούσε, αλλά του έλειπαν και οι δύο ποδοσφαιριστές με τους οποίους συνεργάζεται με κοντινές πάσες και καθόλου τυχαία προσέφερε μόνο όταν βρήκε το στήριγμα του Τοτσέ. Τέλος, ο Ζεκά μπορεί να πήγε πολύ καλά αμυντικά, αλλά χωρίς την μπάλα να ακουμπάει ψηλά, δεν βοήθησε καθόλου επιθετικά, αφού κι η δική του παρουσία στηρίζεται πολύ στο παιχνίδι με τον Λέτο και στην κίνηση ως 2ος επιθετικός όταν ο Κουϊνσι απειλεί από αριστερά.

Όλα αυτά φάνηκαν χάρις στην πολύ παρουσία του Παναιτωλικού, που ναι μεν περίμενε τον Παναθηναϊκό, αλλά είχε πολλά τρεξίματα, διαρκή και στενή πίεση στην μπάλα και γενικώς επιθετική συμπεριφορά στο χορτάρι. Η ομάδα του Αγρινίου είχε παρόμοιο πρόβλημα με τον Ατρόμητο, αφού απόντων των Χαριστέα και Θεοδωρίδη, δεν είχε τους παίκτες που θα του επέτρεπαν να απειλήσει περισσότερο κι αρκέστηκε στα δύο σουτ που βρήκαν ο Καμαρά με τον Μπουμάλ από ισάριθμες, κλασικές ολιγωρίες του Σπυρόπουλου.

Κενό

Το ματς άλλαξε η είσοδος του Πετρόπουλου στην θέση του Καραγκούνη. Ο Παναθηναϊκός δεν πήρε τίποτα επιθετικά απ’αυτήν, αλλά ταυτόχρονα έγινε πιο ευάλωτος, αφού έχασε παίκτη στο κέντρο. Το πλήρωσε πολύ ακριβά στην φάση του γκολ κι αυτό δεν φαίνεται μόνο στην κατάληξη της φάσης, όταν ο Ρότσα πασάρει ανενόχλητος, αλλά κυρίως στην αρχή της. Ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που είχε την μπάλα, ο Βύντρα είχε ανέβει ψηλά, κι οι πράσινοι είχαν Κλέιτον, Μαυρία, Ζεκά, Πετρόπουλο και Κατσουράνη μέσα στην περιοχή. Το γύρισμα από τον Βύντρα δεν έφτασε ποτέ στον τελευταίο και ξαφνικά ο Παναιτωλικός βρήκε μπροστά του ένα άδειο κέντρο και μόνο τον Σιμάο.

Με την άμυνα του Παναθηναϊκού να δείχνει το κουσούρι της και να οπισθοχωρεί αντί να ανέβει προς τη μπάλα, το μόνο που χρειαζόταν ήταν ψυχραιμία στην πάσα και στην εκτέλεση. Αμφότερα έγιναν τέλεια στο γκολ του Καμαρά και κάπου εκεί σχεδόν εξασφαλίστηκε το γεγονός πως οι πράσινοι δεν θα φύγουν νικητές από το Αγρίνιο. Το γκολ του Τοτσέ ήταν προφανώς μια νότα χαράς στο φινάλε, όμως η μαυρίλα από τον τραυματισμό του Μπουμσόνγκ είναι σαφώς μεγαλύτερη. Δυσκολεύομαι να πιστέψω πως, αν ο Φερέιρα μπορούσε να διαλέξει ανάμεσα στον πόντο της ισοπαλίας και τον υγιή Μπουμσόνγκ, θα διάλεγε το 1-1.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.