Καιρός να πάει παρακάτω

Δημοσίευση: Δευτέρα, 05 Δεκεμβρίου 2011 20.33


Η φράση του Ντίκο μετά το τέλος του αγώνα νομίζω πως τα λέει όλα: ”Θέλαμε να χτυπήσουμε στις αδυναμίες του αντιπάλου και φάνηκε πως ο Παναθηναϊκός δεν ήταν έτοιμος γι’αυτήν την πίεση”.

Κι από τότε που παγιώθηκε στο χορτάρι ο νέος Παναθηναϊκός, οι αδυναμίες ήταν πάντα εκεί και τις έχουμε συζητήσει, μαζί φυσικά και με τα πλεονεκτήματα, αφού προσπαθούμε να τα βάζουμε όλα στο τραπέζι. Και τις συνεργασίες των επιθετικών, αλλά και το πρόβλημα όταν η μπάλα σηκώνεται ψηλά. Και την πολύ καλή απόδοση του Μπουμσόνγκ, αλλά και το γεγονός πως ο Σαριέγκι κάνει δώρα ακόμα κι όταν είναι σχετικά καλός. Και την αμυντική ασφάλεια μέσω της καλής κατοχής μπάλας, αλλά και το γεγονός πως οι πράσινοι (μπορεί να) έχουν πρόβλημα αν τους πιέσεις ψηλά και κάνουν λάθη αν τους κλείσεις και γεμίσεις πολλές φορές στην περιοχή.

Είτε λίγο (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ), είτε πολύ (Ολυμπιακός), οι αδυναμίες είχαν φανεί. Ήταν εκεί, ασχέτως αν τις επισκίαζε η ανωτερότητα που οδηγούσε σε νίκη, όπως έγινε εναντίον των δύο Δικεφάλων, ή το τελικό αποτέλεσμα, όπως έγινε στο Φάληρο, όταν κι εκτέθηκαν περισσότερο ποτέ. Τις αδυναμίες τις ξέραμε, λοιπόν, αυτό που όμως δεν ξέραμε είναι τι μπορεί να κάνει ο Άρης γι’αυτές.

Αποδείχθηκε πως και σχέδιο να πιεστεί ο Παναθηναϊκός υπήρχε αλλά και η πεποίθηση πως οι πράσινοι δεν θα ήταν προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο. Και πως να είναι, αφού είναι άλλο να περιμένεις πίεση κι απώλεια της αμυντικής ασφάλειας στο “Καραϊσκάκης” κι άλλο να σε πιάσουν ξαφνικά από το λαιμό στο “Βικελίδης”.

Αυτό ακριβώς έκανε ο Άρης, με μοχλούς τον Φατί και τον Τόχα, αλλά και την δουλειά που έκανε ανεβαίνοντας ψηλά ο Σανκαρέ. Πήρε την μπάλα από τον Παναθηναϊκό, τον έκοψε στα δύο κι άρχισε να βάζει προβλήματα στην άμυνα κάθε λεπτό, σε κάθε επίθεση. Το γκολ και το προβάδισμα έμοιαζαν σχεδόν αναμενόμενα και το μόνο που προκάλεσε μια έκπληξη ήταν η πλευρά που δημιούργησε τα προβλήματα ο Άρης.

Η αδύναμη πλευρά ξέραμε πως είναι στ’αριστερά, όπου ο Σπυρόπουλος αντιμετωπίζει προβλήματα στο ένας μ’έναν και δεν έχει και συχνή βοήθεια από τον πιο ελεύθερο Κουϊνσι. Αυτή τη φορά ο Σπυρόπουλος τα έβγαλε πέρα με τον ενθουσιώδη Γιαννιώτα, αλλά το πρόβλημα εμφανίστηκε στην “παραδοσιακά” δυνατή πλευρά, όπου Μαρίνος και Βύντρα είχαμε συνηθίσει να έχουν την προστασία από την σημαντική δουλειά του Ζεκά.

Στο “Βικελίδης” ο Παναθηναϊκός διαλύθηκε κυρίως από τα δεξιά, εκεί όπου “χάθηκε” ο Ζεκά κι ο Βύντρα έμοιαζε σχεδόν εκτός τόπου και χρόνου. Για να καταλάβετε το μέγεθος του προβλήματος μην σκεφτείτε μόνο τα ανεβάσματα του Μίτσελ και τα μπασίματα του Ούμπιντες, αλλά κάτι άλλο. Τις φορές που ο Ούμπιντες ήταν σε θέση “μέσα αριστερά” κι είχε όλον τον χρόνο να σημαδέψει ανενόχλητος, χωρίς πίεση, τα κοψίματα στην περιοχή των Τζέζαρεκ, Γιάκομπ και Γιαννώτα, που συνέκλινε προς το κουτί ερχόμενος από δεξιά.

Ήταν τέτοιο το σοκ για τον Παναθηναϊκό που τον είδαμε για πρώτη φορά να έχει μεγάλες αποστάσεις στις γραμμές του. Ακόμα και στο “Καραϊσκάκης”, όταν οι πράσινοι δέχθηκαν μεγάλη πίεση και σώθηκαν χάρις στις επεμβάσεις του Καπίνο, είχαν καταφέρει να διατηρήσουν μικρό το διάστημα ανάμεσα στην γραμμή της άμυνας και της επίθεσης.

Στο “Βικελίδης” η άμυνα τρομοκρατήθηκε τόσο πολύ, που όταν οι επιθετικοί προσπάθησαν να κερδίσουν μέτρα και να βγάλουν την ομάδα μπροστά μετά το 1-0, η τετράδα έμεινε πίσω. Οι χώροι αυτομάτως έγιναν πολύ μεγάλοι για να μπορεί να τους καλύψει το δίδυμο Κατσουράνη και Σιμάο και μπορεί να ήρθε η ισοφάριση μ’έναν ακόμα γκολ από δουλειά στα στημένα, αλλά η απαραίτητη συνοχή για αποτέλεσμα δεν ήταν εκεί.

Στο στόχαστρο προφανώς και μπήκε ο Σαριέγκι, αφού δώρισε την φάση του 2-1 κι ήταν αόρατος στην έναρξη του 2ου ημιχρόνου, αναγκάζοντας τον Μπουμσονγκ να κάνει το φάουλ εκεί που δεν πρέπει να κάνεις φάουλ. Εκεί είδαμε για δεύτερο συνεχόμενο ματς τον Καπίνο σε κακή στιγμή, αφού μετά το αχρείαστο πέναλτι απέναντι στον ΟΦΗ, δεν αντέδρασε στην εκτέλεση του Νέτο, που και προβλέψιμη ήταν, και δεν έστειλε την μπάλα πολύ κοντά στο δοκάρι, ώστε να είναι άπιαστο το φάουλ.

Πέρα από τα προβλήματα, τις αδυναμίες και την προσωπική απόδοση κάποιων παικτών, αυτό που μένει δεν είναι τόσο η πρώτη ήττα, όσο το γεγονός πως το καλό σχέδιο και σχήμα που βρήκε ο “νέος Παναθηναϊκός” δεν είναι αρκετό. Όχι γιατί έχει αδυναμίες, αδυναμίες έχουν όλα τα ποδοσφαιρικά σχέδια. Δεν είναι αρκετό γιατί καμία ομάδα δεν πορεύθηκε σε βάθος χρόνου με μόνο μία ενδεκάδα και μόνο ένα ποδοσφαιρικό πλάνο.

Όποιο κι αν είναι αυτό, όσο καλά κι αν λειτουργεί, όσο απρόβλεπτο κι αν κάνει το παιχνίδι μιας ομάδας, δεν αρκεί ποτέ από μόνο του. Τόσο καιρό παίζει έτσι ο Παναθηναϊκός, ήταν σχεδόν νομοτελειακό πως θα βρεθεί κάποιος, εκτός από τον Ολυμπιακό, που θα μελετήσει το σχέδιο, θα βρει τις προφανείς αδυναμίες και θα χτυπήσει πάνω σ’αυτές.

Ο a la Roma Παναθηναϊκός φτιάχτηκε εν μέσω συγκυριών, τραυματισμών, διοικητικών προβλημάτων, τα σάρωσε (σχεδόν) όλα στον δρόμο του και σκόρπισε δικαιολογημένο ενθουσιασμό. Στο κείμενο που είχαμε πρωτοσυζητήσει τον “νέο Παναθηναϊκό” είχαμε διατυπώσει κάποια ερωτήματα για το μέλλον, για το πως θα ενσωματωθούν οι φορ στο σχέδιο και πως θα διαφοροποιηθεί τότε η εικόνα της ομάδας. Οι απορίες δεν απαντήθηκαν ποτέ, αφού Τοτσέ και Ρούντολφ είχαν παραμείνει εκτός, το σχέδιο είχε μείνει ως είχε και στα τέσσερα παιχνίδια που ακολούθησαν.

Τώρα είναι η ώρα γι’αυτές τις απαντήσεις. Η ώρα ο Παναθηναϊκός να πάει παρακάτω, να διατηρήσει τα κεκτημένα του νέου σχεδίου, αλλά να καταλάβει πως δεν είναι αρκετά, πως χρειάζεται να βάλει κι άλλα πράγματα στο παιχνίδι του και πως κάποιες αδυναμίες δεν εξαλείφονται, όσο κι αν καμουφλάρονται.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.