Κόκκινοι κυρίαρχοι, πράσινοι κερδισμένοι

Δημοσίευση: Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011 14.07

Μετά από χιλιάδες λέξεις που προλόγιζαν το ντέρμπι, η τελευταία παράγραφος του τελευταίου κειμένου ήταν η εξής: «Οι πράσινοι έχουν τη φόρα της φόρμας, το ηθικό της μαγικής μεταμόρφωσης, τον Λέτο να τα διαλύει όλα και βρίσκουν τον αντίπαλο με πολύ καίρια απώλεια.

Ο Ολυμπιακός έχει για σύμμαχο, εκτός από την έδρα, ποδοσφαιρικά θεμέλια πιο παλιά (λόγω χρόνου δουλειάς) και πιο γερά (λόγω Μέλμπεργκ - Αβραάμ) και ισάξιους σολίστες που με μια ενέργεια μπορούν να πάρουν το ματς, απέναντι σε αμυντικούς που μοιάζουν να προσφέρονται.

Ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί υπέρβαση απ’ τους αμυντικούς, ο Ολυμπιακός στην αναπλήρωση του Ιμπαγάσα, ενώ αμφότεροι θα κάνουν και τις προσευχές για τα πιτσιρίκια στο τέρμα».

Καλός, για λίγο

Πάμε με αυτά να δούμε τι είδαμε στο Φάληρο, ξεκινώντας από τους φιλοξενούμενους. Ο Παναθηναϊκός είδε για τρίτο συνεχόμενο ντέρμπι το νέο του σχέδιο να βγάζει πολύ ωραία πράγματα στο χορτάρι. Φάσεις στην κόντρα, που εξ ορισμού ήταν πάρα πολύ απειλητικές, καλή κυκλοφορία μπάλας χωρίς κοντρόλ, που αφενός δημιουργούσε προβλήματα και έκανε τους αμυντικούς του Ολυμπιακού να κυνηγάνε κι αφετέρου έδινε κατοχή μπάλας και σχετική ασφάλεια στον έλεγχο του αγώνα.

Για πόσο όμως; Στο πρώτο ημίχρονο, για 10-15 λεπτά, όταν και βρήκε το γκολ (όταν ο Κατσουράνης βρήκε μια σπάνια στιγμή χωρίς πίεση, ώστε να σημαδέψει τέλεια το τρέξιμο του Κουίνσι) και τις υπόλοιπες φάσεις, με το μπάσιμο του Κουίνσι και το δοκάρι του Λέτο. Στο δεύτερο ημίχρονο, ίδια διάρκεια, ένα δεκάλεπτο. Από το τετ-α-τετ του Μιραλάς στο 65’ μέχρι να ξαναβρεθεί ο Βέλγος φάτσα με τον Καπίνο που απέκρουσε στην κλειστή στο 75’, αυτό ήταν το μοναδικό διάστημα, όπου ο Παναθηναϊκός κράτησε λίγο την μπάλα, κατάφερε να αναπνεύσει από την ασφυκτική πίεση και να βγει και λίγο μπροστά.

Το πρόβλημα δεν είναι πως το υπόλοιπο, κακό διάστημα είναι πολύ μεγαλύτερο. Το πρόβλημα είναι πως σ’ αυτό το διάστημα φάνηκαν όλες οι αδυναμίες που έχει ακόμα η ομάδα του Φερέιρα, παρά την εκπληκτική της μεταμόρφωση και το εντυπωσιακό σερί αποτελεσμάτων κι εμφανίσεων. «Το ασχημόπαπο έγινε κύκνος, αλλά όχι στο 100%», λέγαμε στο τελευταίο κείμενο και νομίζω πως στο Φάληρο φάνηκε ξεκάθαρα. Κυρίως γιατί ο Ολυμπιακός μπορεί να γίνει «μεγεθυντικός φακός». Ξέρει να δημιουργεί προβλήματα, αλλά πάνω απ’ όλα έχει τη δυνατότητα πρώτα να εντοπίζει όλες τις αδυναμίες του αντιπάλου και μετά να τις μεγεθύνει στο έπακρο.

Μακούν

 Ο Ολυμπιακός έψαξε την αντικατάσταση των στοιχείων που χάθηκαν με την απώλεια του Ιμπαγάσα με τους τρόπους που υποθέταμε και πριν τον αγώνα. 1ον, με μεγάλη πίεση ψηλά, για να βρεθούν φάσεις με πλεονέκτημα. 2ον, με παιχνίδι από τα άκρα, με Μιραλάς (κι όχι Μόνχε) και Τοροσίδη, και τρίτον με τον Μακούν να είναι η λογική επιλογή στα χαφ, μπας και μπορέσει να κάνει «κάτι σαν αυτά του Ιμπαγάσα».

Όλα βγήκαν στο χορτάρι στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Ο Μακούν έκανε καλό ματς, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, όταν και ήταν συνεχώς στο επίκεντρο του αγώνα, είτε με πολλές επαφές με την μπάλα στη επίθεση, είτε με μεγάλη συμμετοχή στις μάχες στην άμυνα. Φυσικά και δεν έχει την ευχέρεια του Ιμπαγάσα κι οι τελικές του πάσες δεν είχαν την διαύγεια αυτών του Αργεντίνου, όμως ο Καμερουνέζος την βρήκε τελικά την μεγάλη του στιγμή.

Με τις δικές του πάσες ξεχαρβαλώνεται σε δύο δευτερόλεπτα, η δεξιά πλευρά του Παναθηναϊκού, και μένουν κάγκελο ο Μπουμσόνγκ κι ο Μαρίνος. Ο Μιραλάς τρέχει ανενόχλητος το γήπεδο κι ο Τζιμπούρ εκτελεί χωρίς αντίπαλο. Ο Μακούν, θα το προσέξατε, πανηγύρισε το γκολ σαν δικό του, απολύτως δικαιολογημένα, κατά τη γνώμη μου, αφού είδε επιτέλους την προσπάθεια του να αποδίδει καρπούς.

Πίεση

Στο κομμάτι της πίεσης, ο Ολυμπιακός πάτησε για ακόμη φορά σε δύο πυλώνες. Στην γνωστή δουλειά των παικτών της επίθεσης και στα προσόντα της αμυντικής τετράδας, και κυρίως των δύο στόπερ. Ο Αβραάμ κι ο Μέλμπεργκ, τα γερά θεμέλια, είναι οι μοναδικοί που μπορούν να αμυνθούν με τέτοιον επιθετικό τρόπο απέναντι στην λειτουργία του Παναθηναϊκού κι όχι μόνο να δεχθούν πολύ λίγες φάσεις, αλλά κυρίως να πάρουν τις μονομαχίες κι έτσι να κλείσουν τον αντίπαλο.

Ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να βγει από την περιοχή με ευκολία κι όταν το έκανε δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα ψηλά κι έτσι βρισκόταν πάλι σε θέση άμυνας. Απόλυτα χαρακτηριστική φάση, αυτή του 65’. Ο Παναθηναϊκός κλέβει την μπάλα και ψάχνει την κόντρα, αφού η άμυνα του Ολυμπιακού μένει ψηλά. Ο Αβραάμ όχι μόνο σταματάει την κάθετη, αλλά φέρνει την μπάλα μπροστά του, πασάρει τέλεια στον Μιραλάς και τον βγάζει φάτσα με τον Καπίνο, ακριβώς την στιγμή που οι παίκτες του Παναθηναϊκού προσπαθούν να βγουν από την περιοχή.

Άκρα

Τέλος, όσον αφορά τα παιχνίδι από τα άκρα, ο Ολυμπιακός αφενός βρήκε την κούρσα του Μιραλάς στο γκολ, κι αφετέρου τις εκπληκτικές σέντρες του Τοροσίδη. Ο άσος του Ολυμπιακού είχε εξαιρετικά χτυπήματα, τεχνικά και δυνατά, που έφερναν την μπάλα με πολύ επικίνδυνο τρόπο στην περιοχή. Διάβασα σε μια «κόκκινη εφημερίδα» πως ο Τοροσίδης ήταν μοιραίος γιατί δεν πέρασε φαρμακερές σέντρες και με έπιασαν τα γέλια.

Προφανώς είναι ευθύνη του Τοροσίδη που ένα λεπτό μετά το 0-1, βρήκε  συστημένα το κεφάλι του Τζιμπούρ και η μπάλα πέρασε άουτ. Επίσης, ο δεξιός μπακ φταίει που στη σέντρα του στο 36’ ο Μαρίνος κόντραρε και το σουτ του Τζιμπούρ και του Μιραλάς. Τέλος, είναι αποκλειστική ευθύνη του Τοροσίδη που, μετά την εκπληκτική του σέντρα στο 83’, ο Καπίνο έκανε την απόκρουση της χρονιάς.

Συνέχεια

 Χάρις σ’ αυτά και στην τρομερή δουλειά που έκανε ο Τζιμπούρ στην κορυφή της επίθεσης, ο Ολυμπιακός ήταν όχι μόνο κυρίαρχος, αλλά και πολύ  παραγωγικός. Στο καλά του διαστήματα ο Ολυμπιακός βρήκε τόσες πολλές και καλές φάσεις, με τόσους διαφορετικούς τρόπους, που δύσκολα μπορεί να πει κανείς πως, με τον Ιμπαγάσα βασικό, θα έφτιαχνε περισσότερες. Επιπλέον, παρά την συνεχή επιθετικότητα, η ομάδα του Βαλβέρδε έχασε τη συνοχή της μόνο μετά την αλλαγή του Μακούν, όταν έχασε και δεύτερο μέσο και έπαιζε με τρεις φορ και τον Γέστε μόνο βοηθό του Μοντεστό.

Ο Ολυμπιακός κυριάρχησε, όμως, όχι μόνο δεν θριάμβευσε, αλλά βγήκε και χαμένος, αφού έχασε άλλους δύο παίκτες με τραυματισμό. Ο Παναθηναϊκός είδε όλες του τις αδυναμίες να εκτίθενται στο χορτάρι, αλλά έμεινε όρθιος, κυρίως χάρις στον απίστευτο Καπίνο και την φόρμα/ρέντα που έχει αποκτήσει το τελευταίο διάστημα. Η συνέχεια προβλέπεται συναρπαστική.

 

 

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.