Ισορροπία πριν το μακελειό

Δημοσίευση: Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011 16.12

Το πρώτο ημίχρονο στην Τούμπα κύλησε ισορροπημένα και κυρίως λογικά. Και οι δύο ομάδες κατάφεραν στο μεγαλύτερο διάστημα των πρώτων 45 λεπτών να πετύχουν τα περισσότερα απ’ όσα σχεδίαζαν, κυρίως στο ανασταλτικό κομμάτι.

Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ πίεζαν στην μπάλα, μόλις έχαναν την κατοχή ψηλά, κυρίως για να εμποδίσουν τον αντίπαλο να βγει γρήγορα στην κόντρα και να τους βρει ανοργάνωτους. Μετά, αφού δεν έβγαινε η γρήγορη επίθεση, αμφότεροι προτιμούσαν να πέσουν μερικά μέτρα πιο πίσω και να αμυνθούν σε σετ παιχνίδι. Κι αυτό γιατί κανείς τους δεν φοβόταν τον αντίπαλο σε τέτοιες συνθήκες, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

ΠΑΟΚ σε σετ άμυνα

Ο ΠΑΟΚ δεν φοβόταν τον Παναθηναϊκό σε σετ παιχνίδι για τους εξής λόγους: Είχε τρία χαφ να κινούνται στον κρίσιμο χώρο μπροστά από την μεγάλη περιοχή και να κλείνουν καλά τα κενά που έψαχναν ο Λέτο με τον Κλέιτον. Είχε τον Μαλεζά να κάνει πολύ μεγάλο παιχνίδι, από τα πρώτα λεπτά του αγώνα, με αρχοντιά και κρίσιμα κοψίματα μακριά από την περιοχή.

 Σημειώνω πως από την αρχή ήταν εξαιρετικός ο Μαλεζάς, γιατί έχω την αίσθηση πως τράβηξε τα βλέμματα μόνο στο 2ο ημίχρονο, όταν οι επεμβάσεις του απέκτησαν ηρωικό χαρακτήρα, αφού σταματούσε μόνος του τις κόντρες του Παναθηναϊκού. Ταυτόχρονα, ο ΠΑΟΚ είχε τους Βιεϊρίνια και Σαλπιγγίδη να είναι συνεπείς στα αμυντικά τους καθήκοντα στις πτέρυγες, όπως απαιτούσε η παρουσία του Ζεκά και του εκρηκτικού Κουίνσι.

Παναθηναϊκός σε σετ άμυνα

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ούτε ο Παναθηναϊκός φοβόταν τον ΠΑΟΚ σε σετ παιχνίδι. Μπορούσε να έχει τα στόπερ του να βγαίνουν ψηλά με επιθετική συμπεριφορά, αφού δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος να τους τρυπήσει κάθετα ο Παπάζογλου. Είχε τον Σιμάο να σκουπίζει με άνεση μπροστά από την περιοχή και τον Ζεκά να κάνει καλή δουλειά στον Βιεϊρίνια μαζί με τον Μαρίνο, βοηθούμενος κι από το γεγονός πως ο Πορτογάλος είχε πίσω του τον Σνάουτσνερ κι όχι τον Λίνο.

Και ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός αμύνονταν με σχετική ασφάλεια κι αν ο  Δικέφαλος δικαιούται να λέει πως αυτός ήταν ο πιο απειλητικός σ’αυτό το διάστημα το οφείλει κυρίως στον Κουίνσι. Ο Γκανέζος ήταν ο λιγότερο συνεπής εξτρέμ του αγώνα, αυτός που ακολουθούσε λιγότερο τον μπακ από τους υπόλοιπους τρεις της αναμέτρησης.

Απολύτως λογικά οι φάσεις του ΠΑΟΚ προέκυψαν από τα δεξιά, άσχετα αν δεν βγήκε κάποια πραγματικά μεγάλη ευκαιρία απ’αυτές.

Στιγμές

Με την εικόνα να μοιάζει σχεδόν απόλυτα ισορροπημένη, οι δύο ομάδες έψαχναν τη στιγμή που θα άλλαζε τις ισορροπίες. Δεν ξέρω πόσοι θυμούνται τη φάση, αλλά για μένα η στιγμή του Δικεφάλου δεν ήταν τα σουτ του Φωτάκη και του Βιεϊρίνια, αλλά αυτή του 29’, όταν βρήκε ευκαιρία για κόντρα. Ο Σαλπιγγίδης έκλεψε την μπάλα από τον Σπυρόπουλο, έδωσε στον Φωτάκη κι έτρεξε αμέσως στο μεγάλο κενό στα δεξιά. Η πάσα του Φωτάκη ήταν τέλεια, όμως ο επιθετικός του ΠΑΟΚ έκανε απογοητευτικό κοντρόλ και αντί να φτάσει σ’ ένα τετ-α-τετ, έφυγε στο πλάι. Η ευκαιρία για απόκτηση πλεονεκτήματος πέταξε.

Ο Παναθηναϊκός βρήκε τη δικιά του στιγμή λίγα λεπτά αργότερα. Ο Κλέιτον έπαιξε ωραία με τον Λέτο, ο Αργεντινός έκανε το πέταγμα, έφυγε από τον Κοντρέρας κι ο Χιλιανός αναγκάστηκε να τον κόψει με φάουλ λίγο έξω από την περιοχή. Το τάκλινγκ φάνηκε σωτήριο, αφού αποσόβησε το τετ-α-τετ, όμως τίποτα δεν μπορούσε να «σώσει» τον ΠΑΟΚ από τη συνήθεια του Χαλκιά.

Χωρίς βήματα

Ο Χαλκιάς είναι ο μοναδικός τερματοφύλακας που μπορώ να θυμηθώ να προσπαθεί να αποκρούσει φάουλ χωρίς πλαϊνά βήματα. Έχει αυτό το χρόνιο κουσούρι να εκτινάσσεται κατευθείαν, από την αρχική του θέση, χωρίς πρώτα να έχει κάνει ένα ή περισσότερα βήματα προς τη γωνία που κατευθύνεται η μπάλα. Με αυτόν τον τρόπο, οποιαδήποτε εκτέλεση στείλει την μπάλα μέσα, έχει πιθανότητες να γράψει.

Αν ο Κλέιτον σούταρε με πολλή δύναμη και ο Χαλκιάς είχε κάνει ένα βηματάκι προς την απέναντι πλευρά, θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό το να δεχθεί το γκολ στη γωνία του, αφού το φάουλ είναι πολύ κοντινό. Όμως, με την εκτέλεση να έχει φάλτσο και την μπάλα να κάνει καμπύλη, ο μοναδικός τρόπος να το φας είναι αν έχεις αυτή την απίστευτη συνήθεια να βουτάς χωρίς πρώτα να κινηθείς προς την μπάλα.

Έτσι, το τρως και φαίνεται και άπιαστο σε κάποιους, ενώ ένας καλός τερματοφύλακας με σωστή αντίδραση θα μπορούσε όχι μόνο να αποκρούσει, αλλά ακόμα και να μπλοκάρει με ασφάλεια την μπάλα.

Μακελειό

Κι αφού ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να ισοφαρίσει στο διάστημα που πίεσε μέχρι το 45’, η λογική έλεγε πως ο Παναθηναϊκός θα έφευγε νικητής και θριαμβευτής. Η ομάδα του Φερέιρα το μόνο που χρειαζόταν ήταν να περάσει αναίμακτα το πρώτο δεκάλεπτο της επανάληψης και μετά να απολαύσει το à la Roma παιχνίδι που βλέπουμε στα τελευταία παιχνίδια κι είχαμε περιγράψει σε προηγούμενο κείμενο. Γιατί αυτό ακριβώς ήταν ο Παναθηναϊκός, απολαυστικός.

Η διαρκής κίνηση στον χώρο κι η επιθετική συμπεριφορά των παικτών του έφερε τον αριστερό εξτρέμ Κουϊνσι να συγκλίνει και να εκτελεί τέλεια στο 2-0 και να τελειώνει το ματς. Και μπορεί το τρίτο γκολ να προήλθε κι αυτό από στημένο, όμως ο ενθουσιασμός Τύπου και κόσμου για την εμφάνιση του Παναθηναϊκού οφείλεται κυρίως στις φάσεις που δεν έγιναν γκολ. Στις διαρκείς επελάσεις των παικτών του Φερέιρα, στην τρομοκρατία που επικρατούσε κάθε φορά που εφορμούσαν, στην απολύτως δικαιολογημένη αίσθηση πως ο Μαλεζάς έσωσε τον ΠΑΟΚ από μακελειό.

 

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.