Λίγες ώρες πριν τη σέντρα

Δημοσίευση: Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011 15.49

Με τα πολυμετοχικά θα ασχοληθούμε εν καιρώ, δεν υπάρχει λόγος βιασύνης. Στο τελευταίο κείμενο είχαμε υποσχεθεί πως θα μιλήσουμε για τη Μαρσέιγ και την πρεμιέρα του Ολυμπιακού κι αυτό θα κάνουμε στο σημερινό κείμενο, ξεκινώντας από τους Γάλλους.

Κρίση και προβλήματα

Υποθέτω πως όλοι γνωρίζετε το πολύ άσχημο ξεκίνημα που έχει κάνει η Μαρσέιγ στο Σαμπιονά. Τρεις ισοπαλίες (δύο με 2-2 και μία 0-0) και μετά δύο ήττες, 2-3 εκτός από τη Λιλ κι 0-1 από τη Ρεν το βράδυ του Σαββάτου στο Βελοντρόμ. Το κοινό αποδοκίμασε, η ομάδα προφανώς περνάει κρίση, έμεινε χωρίς νίκη για τρία ματς για πρώτη φορά από το 1979.

 Βασικότερο πρόβλημα αυτό που ανέλυσε τέλεια ο Τσάρλυ στο κείμενο που καλό θα ήταν να διαβάστε κάνοντας κλικ εδώ. Το κέντρο της άμυνας  παρουσιάζει τεράστια προβλήματα κι η Μαρσέιγ δέχεται εύκολα φάσεις και γκολ. Ο Ντιαβαρά είναι ο μόνος «κανονικός» στόπερ, αλλά είναι βαρύς κι εκτίθεται όταν ανεβαίνει ψηλά ή βγαίνει στο πλάι, κι οι υπόλοιποι κάνουν τα λάθη το ένα μετά το άλλο. Συν τοις άλλοις, ο Ντιαρά, που παίζει μπροστά από τους στόπερ, μπορεί να είναι έμπειρος, σοβαρός και πολύ δυνατός στις προσωπικές μονομαχίες, αλλά είναι κι αυτός βαρύς, ενώ «επικίνδυνος» αμυντικά είναι κι ο αριστερός μπακ, ο Μορέλ.

Οι παίκτες μπροστά

Η Μαρσέιγ, όμως, δεν είναι ούτε καφενείο, ούτε μέτρια ομάδα. Ο Αντονετί, προπονητής της Ρεν, έλεγε πριν τον αγώνα του Σαββάτου πως η ομάδα του Ντεσάν είναι καλύτερη από πέρσι κι απλώς πρέπει να βρει ισορροπία. Τα προβλήματα στην άμυνα είναι υπαρκτά και μεγάλα, όμως, η επιθετική λειτουργία είναι εκεί, να θυμίζει πως η Μαρσέιγ χτίζεται χρόνια, έχει φιλοσοφία, σχέδιο και παίκτες να το εκτελέσουν.

Ο Λούτσο Γκονζάλες με τον Σεϊρού είναι οι εγκέφαλοι της ομάδας, ο Ρεμί ο φορ που κινείται κι υποδέχεται την μπάλα σ’όλο το πλάτος της επίθεσης. Στα δεξιά της επίθεσης, ο Βαλμπουενά είναι ο πιο απειλητικός παίκτης της ομάδας με την μπάλα στα πόδια, αυτός που ψάχνει διαρκώς το ρήγμα και την ατομική ενέργεια και κινείται ως φορ όταν ανεβαίνει στο πλάι ο δεξιός ακραίος μπακ Αθπλικουέτα.

Μπορείτε κάλλιστα να σχετίσετε το παιχνίδι του Βαλμπουενά μ’ αυτό του Γκαλέτι, όταν ο Ολυμπιακός είχε τον Βαλβέρδε στον πάγκο και τον Τοροσίδη πίσω από τον Αργεντίνο να παίζει όλη την πλευρά. Ο Αεγιού, που παίζει αριστερά, δεν έχει τόση μεγάλη συμμετοχή στην ανάπτυξη της ομάδας, λειτουργεί περισσότερο χωρίς την μπάλα, πηγαίνει στο πλάι του Ρεμί για να γεμίσει την περιοχή ως φορ και με την Ρεν ήταν σε κακή κατάσταση.

Παραγωγή

 Χάρις σ’ αυτούς τους παίκτες και τους αυτοματισμούς του Ντεσάν, η Μαρσέιγ μπορεί να μην έχει νίκη, αλλά αλίμονο σ’ όποιον σκεφτεί πως δεν παράγει ποδόσφαιρο και δεν φτιάχνει φάσεις. Οι μέσοι της μπορούν να παίξουν γρήγορα και κάθετα την μπάλα για να σπάσουν το πρες στο κέντρο, η δεξιά της πλευρά λειτουργεί άψογα, ο Ρεμί ξέρει να βγαίνει στο πλάι, ώστε οι υπόλοιποι να κινηθούν ως φορ και να εκτελέσουν.

Η δημιουργία μιας καλής φάσης μπορεί να έρθει αστραπιαία μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, οι παίκτες βρίσκονται σε διαρκή, συνδυαστική κίνηση για να «φτιάξουν» κενά για τους υπόλοιπους. Είτε με επιθέσεις που έχουν διάρκεια, είτε με 2-3 γρήγορες πάσες, η Μαρσέιγ γίνεται διαρκώς απειλητική. Επιπλέον, τα στημένα της είναι πάρα πολύ επικίνδυνα, το αριστερό του Σεϊρού σημαδεύει τέλεια στην περιοχή κι εκεί η σωματοδομή των στόπερ και του Ντιάρα τους δίνει πλεονέκτημα.

Το ματς - καθρέφτης

Καθρέφτης των όσων αναφέρω ήταν το ματς με τη Ρεν. Η Μαρσέιγ είχε πάλι προβλήματα στην άμυνα κι ήταν εύκολα εκτεθειμένη στο κάθετο παιχνίδι. Όταν η ομάδα του Ντεσάν έχανε την κατοχή κι είχε ψηλά στο γήπεδο του Σεϊρού και Λούτσο, τα κενά ήταν μεγάλα. Κι αυτό γιατί η αμυντική γραμμή έπαιζε χαμηλά και δεν ανέβαινε ως όφειλε προς τη σέντρα ώστε να μικρύνει τους χώρους. Μοιραία, ο Ντιαρά βρισκόταν εκτεθειμένος σε χώρους που δεν μπορούσε να καλύψει, αφού και οι στόπερ και οι κεντρικοί μέσοι είχαν μεγάλη απόσταση απ’ αυτόν. Η ισορροπία για την οποία μιλούσε πριν από το ματς ο Αντονετί.

Όμως, στον ίδιο αγώνα, η Μαρσέιγ ήταν καταιγιστική, παρότι έχασε τον Βαλμπουενά  στο 23’. Έφτιαξε φάσεις με όλους τους τρόπους, με στημένα, με επιθέσεις απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, αλλά και με αστραπιαία ανάπτυξη μετά από κλέψιμο. Η Ολυμπίκ τελείωσε τον αγώνα με 22 τελικές προσπάθειες, οκτώ από τις οποίες βρήκαν το τέρμα. Η Ρεν πήρε το διπλό, όμως καλύτερος της παίκτης ήταν ο τερματοφύλακας, που έπιασε τα άπιαστα ειδικά μετά το 60’ όταν μπήκε ο κεφάτος και γεμάτος κίνητρο, Ζινιάκ. Κι όλα αυτά σ’ένα ματς όπου η ομάδα του Ντεσάν απογοήτευσε...

Ο ανέτοιμος Ολυμπιακός

Τι σημαίνουν όλα αυτά για τον Ολυμπιακό; Πως δικαιούται να αισιοδοξεί πως θα βρει φάσεις για να σκοράρει, αλλά υποχρεούται να προβληματιστεί για το πώς θα αμυνθεί με σχετική ασφάλεια. Θα σας φανεί οξύμωρο, αλλά σύμμαχος του Ολυμπιακού στην αμυντική του συμπεριφορά μπορεί να φανεί η ανετοιμότητά του. Κι εξηγούμαι.

Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που εδώ και μήνες προσπαθεί να λειτουργήσει ως σύνολο, να βασίζεται ολοένα και περισσότερο στην ταυτόχρονη και συντονισμένη κίνηση των γραμμών του. Η πίεση ψηλά πχ. δεν έχει κανένα νόημα αν ταυτόχρονα δεν ανεβεί ψηλά η αμυντική γραμμή,  ώστε μαζί με τον αμυντικό χαφ να κλείσουν τους χώρους και να πιέσουν τους επιθετικούς. Αν πιέσεις ψηλά, αλλά η άμυνα μείνει πίσω, παρουσιάζεις τα ίδια κενά που περιγράψαμε πριν πως παρουσιάζει η Μαρσέιγ. Αντίστροφα, αν η αμυντική γραμμή ανέβει ψηλά, χωρίς ταυτόχρονα να υπάρχει διαρκής και μεγάλη πίεση στην μπάλα, το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό, γιατί ο αντίπαλος μέσος έχει την ευχέρεια να σημαδέψει την κίνηση των επιθετικών πίσω από την άμυνα και να σε κόψει στα δύο.

Η επιτυχημένη εκτέλεση όλων αυτών των κινήσεων, που πρέπει αναγκαστικά να γίνονται με την ίδια ένταση και στον ίδιο χρόνο, εξαρτάται από τρία πράγματα: Τη διάρκεια «ζωής» που έχει η ομάδα, ώστε να κινείται σωστά σχεδόν αυτόματα, και την αγωνιστική κατάσταση του συνόλου.

Ο Ολυμπιακός το βράδυ θα πρέπει να αγωνιστεί για πρώτη φορά σε επίσημο παιχνίδι, θα κατέβει χωρίς τους δύο «εγκεφάλους» της περσινής λειτουργίας (Ιμπαγάσα και Ριέρα) και παίκτες που έχουν ενσωματωθεί πρόσφατα και θα κάνουν το ντεμπούτο τους. Με λίγα λόγια, μ’ ένα σύνολο που τώρα (ξανά)φτιάχνεται, με παίκτες που τώρα ενσωματώνονται,  με απουσίες κομβικών προσώπων και με πλήρη απώλεια αγωνιστικού ρυθμού.

Απόψε θέλει προσοχή

Ο Βαλβέρδε είπε κάτι στη συνέντευξη Τύπου που συνδέεται με όλα αυτά. Πως λόγω της δυναμικότητας της Μαρσέιγ, αλλά και των δικών τους προβλημάτων «ίσως δεν καταφέρουμε να εφαρμόσουμε κάποια πράγματα που μας βγαίνουν στο πρωτάθλημα». Στο μυαλό του δεν είμαι, αλλά εικάζω πως αυτά που δεν θα γίνουν αφορούν τα ρίσκα της πίεσης που περιγράψαμε πριν. Ο Βαλβέρδε (μοιάζει να) καταλαβαίνει πως απόψε δεν είναι νύχτα για ρίσκα και «μαγκιές».

Υποθέτω, λοιπόν, πως ο Ολυμπιακός θα πάει σε μια προσεκτική προσέγγιση του αγώνα. Τον περιμένω να μπει στα πρώτα 10-15 λεπτά πολύ δυνατά, όπως κάνει στα μεγάλα ματς ο Φέργκιουσον, μπας και βρει νωρίς ένα γκολ που θα τον κάνει αφεντικό. Μετά, όμως, φαντάζομαι πως οι γραμμές θα πέσουν πιο χαμηλά απ’ότι συνήθως, ώστε να γίνει πιο εύκολη η διαρκής πίεση στη μπάλα κι η παρακολούθηση τις κίνησης των επιθετικών χωρίς αυτήν.

Ο Ολυμπιακός θα πρέπει να σεβαστεί τα δικά του προβλήματα και τα προτερήματα της Μαρσέιγ. Οι «ερυθρόλευκοι» είναι ομάδα που της αρέσει να παίζει σε υψηλό ρυθμό και με επιθετική συμπεριφορά από το σύνολο, όμως ο αντίπαλος είναι καλύτερος σ’ αυτό το παιχνίδι και το κυριότερο, πιο «παλιός»  και πιο έτοιμος. Από τη στιγμή που και η Μαρσέιγ έχει πρόβλημα ισορροπίας, έχει κενά και δίνει φάσεις στον αντίπαλο, ο Ολυμπιακός θα βρει ευκαιρίες ακόμα και χωρίς να ρισκάρει και πολύ. Το θέμα είναι να μην τους αφήσει να παίξουν με την μπάλα, όπως μπορούν.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.