Σίγουρα οι Κρητικοί ταιριάζουν σε πολλά με τους Μακεδόνες και αυτό σίγουρα μετράει. Επίσης, δεν έχουν καμία σχέση οπαδικά με το ΠΟΚ. Έχουν μία κουλτούρα που μοιάζει με τη δική μας.
Οι εικόνες έξω από το Γεντί Κουλέ, με τους οπαδούς των δύο ομάδων μαζί να τραγουδάνε και να ψήνουν, έχουν καθιερωθεί πλέον. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει απλά όσο περνάνε τα χρόνια οι δεσμοί γίνονται ακόμη πιο έντονοι.
Όταν το κοινό δεν έχει να χωρίσει τίποτα παρά τα 90 αγωνιστικά λεπτά, ο λόγος μίσους και έχθρας δεν υπάρχει. Αυτό θα έπρεπε να το κατανοήσουν όσοι ελέγχουν το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά αυτοί είναι απολύτως ελεγχόμενοι από αυτούς που θέλουν το μίσος να αποτελεί βιτρίνα του προϊόντος για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους.
Πάμε και στο αγωνιστικό που νομίζω πως είχε πολύ ενδιαφέρον. Ο κουρασμένος ΠΑΟΚ πιστεύω πως γνώριζε πως έχει στη διάθεσή του μία ώρα για να καθαρίσει το παιχνίδι.
Από το πρώτο λεπτό, πήρε το κέντρο πρώτον γιατί είχε σε εξαιρετική μέρα τον Φωτάκη μετά από καιρό, αλλά και τους Γκαρσία – Ίβιτς που έλεγξαν τον χώρο τους με μεγάλη άνεση. Ειδικά ο Σέρβος θύμισε τον παλιό καλό του εαυτό, τότε που η απουσία του από την ενδεκάδα ήταν είδηση και τα ποσοστά κατοχής όταν έλειπε, που μόλις που ξεπερνούσαν των Οικολόγων Πράσινων.
Από εκεί και πέρα, ο ΠΑΟΚ είχε το κρυφό όπλο που ονομαζόταν Απόστολος Γιάννου. Πρώτα απ όλα, όταν ένα παιδί εικοσιενός ετών εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ενδεκάδα του ΠΑΟΚ και μάλιστα σε εκτός έδρας παιχνίδι και πετυχαίνει δύο γκολ, σημαίνει πως υπάρχει η υποδομή για να χτίσει καριέρα.
Τα γκολ ήταν ένα από τα στοιχεία του παιχνιδιού του, δεν ήταν το μοναδικό που έδειξε όσο σημαντικό κι αν είναι αυτό από μόνο του. Μιλάμε για ένα παιδί που δεν πήρε καθόλου χρόνο συμμετοχής στη Καβάλα και όταν ο ΠΑΟΚ τον πήρε χλευάστηκε. Έλα όμως που σήμερα απλά ο ΠΑΟΚ δικαιολόγησε το γιατί τον πήρε και από την άλλη, εξέθεσε αυτούς που δεν βλέπουν μπάλα σε αυτή τη χώρα. Που είναι πολλοί.
Ο ΟΦΗ, θα μπορούσε να ξαναμπεί στο παιχνίδι όταν ο ΠΑΟΚ μετά το 60΄όχι μόνο έβγαλε κούραση, αλλά έχασε και τον πολύ σημαντικό σήμερα Ίβιτς. Εκεί τον κράτησε ο Κρέσιτς, κυρίως στη κεφαλιά του Ταυλαρίδη, αλλά και η τύχη, κυρίως στη διπλή φάση με το δοκάρι του Παπουλή και το πλασέ του Ζόρντι Λόπεζ σε άδεια εστία.
Στο 82΄μπήκε το πουλέν ο Μπαλάφας και έκτοτε ο ΠΑΟΚ δεν απειλήθηκε αλλά είχε την ευκαιρία να σκοράρει τρίτο γκολ, πάλι με τον Γιάννου.
Σε γενικές γραμμές νομίζω πως ο ΠΑΟΚ έπαιξε έτσι ώστε να μη φανούν οι αδυναμίες του, ενώ ευθύνη για την ήττα φέρει και ο Αναστό, ο οποίος απέτυχε στο πείραμα Μπούρμπου αντί Βερόν στα χαφ. Ίσως έψαξε μία πιο γρήγορη μεσαία γραμμή, αλλά μάλλον έπεσε στη παγίδα που ο ίδιος πήγε να στήσει.
Το πρωί, πήγα και είδα τις ομάδες νέων του ΟΦΗ με τον ΠΑΟΚ. Η διαφορά των δικών μας με τους Κρητικών ήταν τεράστια. Σε τέτοιο βαθμό που να πιστεύεις πως έχουν τουλάχιστον τρία χρόνια διαφορά, ενώ τα παιδιά είναι συνομήλικα.
Από τη στιγμή που έλειπε από εμάς ο Πέλκας, η διαφορά έγινε από τον Πόποβιτς που πλέον τον ξέρει όλη η Ελλάδα. Και σίγουρα θα τον μάθει ακόμη καλύτερα. Το πρόβλημα σε αυτό το κομμάτι το έχει ο ΟΦΗ.
Στο νησί, όλα τα παιδιά παίζουν μπάλα και θα πρέπει να οργανώσει τις ακαδημίες του. Η εικόνα που παρουσιάζει δεν δίνει δικαίωμα να πιστεύεις πως κάποιο από αυτά τα παιδιά θα παίξουν σε υψηλό επίπεδο. Θα πρέπει άμεσα να αλλάξει η στρατηγική της ΠΑΕ τους στο συγκεκριμένο κομμάτι, αλλιώς το μέλλον θα είναι πολύ πιο τραγικό από την περιπέτεια που πέρασε στη Β΄εθνική τελευταία.
Και αυτό το αναφέρω γιατί πραγματικά ο ΟΦΗ είναι μία ομάδα που την θέλω όπως και να έχει στη Σούπερ Λίγκα.
ΠΑΟ
ΟΣΦΠ
Μπάγερν Μονάχου
Τσέλσι
Γιουβέντους
Νάπολι
Παναθηναϊκός
AEK
ΠΑΟΚ
Ατρόμητος