Αγανακτισμένοι φίλαθλοι ξυπνήστε!

Δημοσίευση: Τρίτη, 07 Ιουνίου 2011 14.31

Τώρα που η σκόνη από το ΟΑΚΑ κάθισε, τώρα που οι καπνοί από τις «γουρούνες» (ή όπως αλλιώς λένε αυτούς τους δυναμίτες που προκαλούν εκκωφαντικό κρότο) και τα καπνογόνα διαλύθηκαν στον αέρα του Αμαρουσίου, βρέθηκε και η διάθεση για ένα post σχετικά με τον τελικό της Α1 που ολοκληρώθηκε την Κυριακή.

Η ποιότητά του πνίγηκε από μερικούς (όχι λίγους) κανίβαλους που αντί να σηκώσουν στα χέρια τους θριαμβευτές της Βαρκελώνης και του ΣΕΦ, τα σήκωσαν εναντίον των παικτών του Ολυμπιακού (ορισμένοι και αδιακρίτως) και κατέστρεψαν ένα μπασκετικό αριστούργημα.

Επειδή οι καταδίκες έχουν κουράσει τους πάντες, επειδή οι αναλύσεις για το ποιος φταίει, για την ευθύνη της Πολιτείας, των ΚΑΕ, του ΕΣΑΚΕ έχουν βγει από τις μύτες όλων μας, επειδή τα ευχολόγια είναι πιο ανούσια κι από τις υποσχέσεις των πολιτικών μας και επειδή έχουν ήδη ειπωθεί και γραφτεί πάρα πολλά, ας το προχωρήσουμε λίγο πιο κάτω. Ας αναζητήσουμε μια πρόταση, όπως αυτή που είναι φανερό πως χρειάζεται η κίνηση των «Αγανακτισμένων Πολιτών».

Μπορεί τη δική μου να την κρίνετε γραφική, ουτοπική, ανεδαφική, άστοχη ή όπως αλλιώς θεωρήσετε πως είναι σωστό να την χαρακτηρίσετε. Αλλά ας ξεκινήσουμε από κάπου, κι ας προβληματιστούμε.

Η κατάσταση στα ελληνικά γήπεδα έχει φθάσει στο απροχώρητο. Δεν ανακαλύπτω την Αμερική και δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς. Στο ΟΑΚΑ, άλλωστε, επαναλήφθηκε για πολλοστή φορά κάτι που τα τελευταία 2-3 χρόνια σημειώνεται σε σχεδόν ημερήσια διάταξη. Έχετε μετρήσει; Από πού να ξεκινήσω; Από το Καραϊσκάκη; Το ΟΑΚΑ, σε αγώνα του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού; Από το Καυτατζόγλειο; Στο γήπεδο του ΟΦΗ και των Ιωαννίνων; Κάθε τρεις και λίγο, κάποιοι μπουκάρουν ανενόχλητα για να αλέσουν «δικούς τους ή «εχθρούς» και αλεστικά δεν δίνουν...  Η πλήρης ατιμωρησία. Η πλήρης απαξίωση του αθλητισμού, των ιδεών του, αλλά ακόμη και του συνανθρώπου.

Για να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την τρισάθλια κατάσταση δεν υπάρχουν πολλές λύσεις. Μία είναι στην ουσία, αλλά είναι προφανές ότι κανείς δεν έχει θέληση,  βούληση, κότσια, δύναμη για να τη λάβει. Να επιβληθούν κυρώσεις, να επιβάλλονται τιμωρίες, να μπει τέλος στην ατιμωρησία, να μπουν φράχτες στο αμπέλι.

Η Πολιτεία είναι ξεκάθαρο ότι είναι αδύναμη, ίσως ανίκανη, ενδεχομένως και βολεμένη από την κατάσταση και δεν αναλαμβάνει το ρόλο που της αναλογεί, το ρόλο τον οποίο απέναντι στην κοινωνία οφείλει να έχει. Δεν μπορούν να βρουν τους δράστες; Να τους εντοπίσουν; Να πιέσουν τις ομάδες να συνεργαστούν για την ανεύρεσή τους;  Όχι;

Τότε πρέπει, τρόπο τινά, να υποκαταστήσουν την Πολιτεία οι διαιτητές και ο ΕΣΑΚΕ. Αυτοδιοίκητο δεν θέλουν όλοι; Ας εφαρμόσουν λοιπόν τους κανονισμούς και να θεσπίσουν νέους, πιο αυστηρούς όποτε αυτό χρειάζεται. Δεν μπορούν ούτε οι διαιτητές, ούτε ο ΕΣΑΚΕ να ξεκινήσουν την εφαρμογή των κανονισμών από τον τελικό της Α1; Εκτιμούν πως δεν μπορεί να αποτελέσει την απαρχή της επίλυσης του προβλήματος ο αγώνας που κρίνει τον τίτλο του πρωταθλητή και ότι δεν πρέπει (εν προκειμένω) ο Παναθηναϊκός να είναι το πρώτο «θύμα» της τήρησης των κανονισμών καθότι υπάρχουν τόσα και τόσα (μη) δεδικασμένα; Ωραία! Όμως, επειδή πρέπει από κάπου να γίνει η αρχή, ας καθίσουν σήμερα κιόλας όλοι μαζί στο ίδιο τραπέζι για να συμφωνήσουν, να δεσμευτούν και να ανακοινώσουν πως ήταν η τελευταία φορά που δεν διεκόπη αγώνας, παρά την εισβολή οπαδών.

Δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αναλάβουν τέτοιο ρόλο ο ΕΣΑΚΕ και οι διαιτητές; Τότε πρέπει οι ΚΑΕ να αποκλείσουν αυτούς τους κανίβαλους από τα γήπεδά τους. Να συνεργαστούν με τους οργανωμένους οπαδούς, τις διοικήσεις των οποίων συχνά συναντούν, για να τους εντοπίσουν και να τους... εξοστρακίσουν. Δεν είναι όλοι οι οργανωμένοι ζώα. Κάθε οπαδός δεν σημαίνει και ένας κανίβαλος.

Όμως, τα έκτροπα ορισμένων αντανακλούν σε όλους, όπως τα επεισόδια στο κορυφαίο μπασκετικό ντέρμπι της Ευρώπης, καθότι αφορά όλη την ευρωπαϊκή κοινωνία του αθλήματος (και όχι μόνο), αντανακλούν σε όλους τους Έλληνες. Σε εμένα, σε εσένα, στους διπλανούς μας, τους απέναντι, σε ό-λ-ο-υ-ς!

Δεν έχουν τη δύναμη να το πράξουν οι ΚΑΕ γιατί είναι πιο εγκλωβισμένες από όσο νομίζουμε στη σχέση που χρόνια καλλιεργούσαν με τους οργανωμένους; Δεν θέλουν να το πράξουν διότι τους εξυπηρετεί; Δεν έχουν την ικανότητα, τη δυνατότητα και την ευθύνη;

Τότε πρέπει εμείς, εσύ, εγώ, ο παρακαθήμενος μας και όλοι όσοι αγαπούν τον αθλητισμό, το μπάσκετ, την ομάδα που ο καθείς υποστηρίζει και θέλει να απολαμβάνει ασφαλής και ήρεμος στο γήπεδο, να αντιδράσουν σαν «αγανακτισμένοι φίλαθλοι». Σαν «αγανακτισμένοι λάτρεις των σπορ», ή και σαν «αγανακτισμένοι οπαδοί». Μικρή σημασία έχει η ταμπέλα.

Σημασία έχει η αντίδραση. Όσοι βλέπουν απαθείς την «αιχμαλωσία» του αθλητισμού από τους λίγους να δηλώσουν την παρουσία τους και να αποδείξουν ό,τι είναι ενεργοί. Πιστεύετε ότι δεν θα νιώσουν πίεση ο ΕΣΑΚΕ και οι ΚΑΕ αν ξαφνικά δημιουργηθούν γκρουπ που θα διαμαρτυρηθούν για την παρουσία των κανίβαλων; Δεν θα υποχρεωθούν να κάνουν κινήσεις για την αποβολή τους, αν βομβαρδιστούν από email και γράμματα διαμαρτυρίας; Δεν θα αντιληφθούν πως πρέπει να δουλέψουν για τον «καθαρισμό»  της εξέδρας αν χιλιάδες οπαδοί τον απαιτήσουν, δηλώνοντας πως όσο επικρατεί η δεδομένη κατάσταση θα γυρίσουν οριστικά και αμετάκλητα την πλάτη τους;

Εκτός αν νομίζετε πως οπαδοί είναι μόνο οι δεκάδες που μπούκαραν στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ, στο Καραϊσκάκη και σε άλλα γήπεδα της χώρας ή και οι μερικές ακόμη εκατοντάδες που ήθελαν να κάνουν το ίδιο, αλλά θα το κάνουν στο σύντομο μέλλον, αφού διαπιστώνουν πως οι πιο «θαρραλέοι», εκείνοι που έκαναν το... κέφι τους, δεν είχαν καμία συνέπεια σε βάρος τους.

Αν έχετε τέτοια εντύπωση, κάνετε λάθος. Υπάρχουν εκατομμύρια ακόμη εκεί έξω. Απόδειξη η τηλεθέαση του τελικού που έφθασε πολύ ψηλά καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στη σχετική λίστα. Στην παράταση δε, κτύπησε κόκκινο, πετυχαίνοντας την μεγαλύτερη τηλεθέαση της βραδιάς, φθάνοντας  στο 13,7% (τηλεθέαση μέσου λεπτού) με 36.3% μερίδιο, ενώ στα νεανικό κοινό κυριάρχησε με 40,7% μερίδιο!

Όλοι αυτοί, πολλοί εξ αυτών, τόσοι ώστε τα γήπεδα να είχαν τέλος πάντων «ζωή» κάθε Σαββατοκύριακο, έχουν... αποκλειστεί από τις κερκίδες, εξαιτίας της αρρώστιας που έχει κυριεύσει τον αθλητισμό μας και που ζει ανενόχλητη μέσα στα γήπεδά μας. Ας αντιδράσουν ειρηνικά όλοι τους, γιατί από ό,τι φαίνεται είναι και το τελευταίο που μας έχει απομείνει ως ελπίδα.

Κι αν δεν φέρει αποτέλεσμα ούτε μια τέτοια κινητοποίηση, τότε... Καληνύχτα και καλή τύχη!

Υ.Γ.1: Συγχωρέστε με για το ύφος ή την ένταση που ίσως εισπράττετε  από το κείμενο αλλά πίστευα ότι δύο μέρες θα ήταν αρκετές για να μην γραφτεί εν θερμώ.

Υ.Γ.2: Όταν οι παίκτες του Παναθηναϊκού φθάνουν το σημείο να κλειδώνονται στα αποδυτήριά τους και να καταλήγουν στο συμπέρασμα πως «το πρωτάθλημα αυτό ήταν εκείνο που χάρηκαν περισσότερο, αλλά πανηγύρισαν λιγότερο», απογοητευμένοι από όσα έγιναν και ο Διαμαντίδης θλιμμένος από τα συμβάντα βγάζει το μετάλλιο, για το οποίο πάσχιζε, μαζί με τους συμπαίκτες του, το προπονητικό τιμ και ολόκληρο τον ΠΑΟ, εδώ και 8 μήνες να κατακτήσει, δεν υπάρχουν άλλα λόγια. Αν αντιδράσουν οι «αγανακτισμένοι φίλαθλοι» σίγουρα θα έχουν στο πλευρό τους και όλους τους παίκτες. Οι παίκτες τους χρειάζονται στον αγώνα που από την πλευρά τους δίνουν τα τελευταία χρόνια για να καθαρίσουν την κατάσταση.  Μόνοι τους δεν μπορούν...

Υ.Γ.3: Αγωνιστικά δεν υπάρχουν πολλά να ειπωθούν. Ο Παναθηναϊκός έγραψε ένα νέο έπος, αφού χωρίς τον Διαμαντίδη η... ομάδα του Διαμαντίδη κατόρθωσε να προστατεύσει το break του ΣΕΦ και να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Μια σεζόν που αμφισβητήθηκαν οι επιλογές του Ομπράντοβιτς περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ο ΠΑΟ κατέκτησε την Ευρωλίγκα με αντίπαλο στον προημιτελικό το απόλυτο φαβορί, Μπαρτσελόνα που είχε μάλιστα και το πλεονέκτημα έδρας και το πρωτάθλημα, με τον Ολυμπιακό να έχει το αβαντάζ της έδρας.

Για να νικήσει έκανε τα απλούστερα. Είχε πάντα ως πρώτη επιλογή του κάθε mismatch που του πρόσφερε η άμυνα του Ολυμπιακού και με συγκλονιστικό τον Μπατίστ, απίστευτο τον Φώτση και ηγέτη τον Καλάθη, πήρε τη νίκη που δώριζε στον Ολυμπιακό αλλά εκείνος δεν είχε το σθένος να πάρει. Ωστόσο, είναι άδικο για τον Παπαλουκά και τον Μαυροκεφαλίδη να χρεώνονται την ήττα για τις χαμένες βολές στο φινάλε. Τα 16 ριμπάουντ που έχασαν οι «ερυθρόλευκοι»  ήταν το τεράστιο πρόβλημα του Ολυμπιακού και σε σχεδόν κανένα από αυτά δεν ευθυνόταν ο Μπουρούσης που έκανε μια ακόμη ώριμη και γεμάτη εμφάνιση.

Δείτε το βίντεο ή τα καλάθια του Παναθηναϊκού για να μετρήσετε πόσες φορές ο σέντερ του Ολυμπιακού παραπονέθηκε στους συμπαίκτες του για τα κενά στην άμυνα. Μετρήστε πόσες φορές οι «πράσινοι» πήραν πόντους από καλάθια πάνω στη στεφάνη. Κάτι που προήλθε από σχέδιο, αφού οι κοντοί «τρυπούσαν» την άμυνα, τραβούσαν τον Μπουρούση που είχε εντολή να κόβει και να αλλοιώνει τα σουτ των αντιπάλων και οι ψηλοί και ημίψηλοι του Παναθηναϊκού πήγαιναν στη στεφάνη για να εξασφαλίσουν το καλάθι ή να το σημειώσουν είτε με φόλοου, είτε μετά από επιθετικό ριμπάουντ και δεύτερη προσπάθεια.

Η αδυναμία κάποιων περιφερειακών να σταματήσουν τις διεισδύσεις των Καλάθη, Νίκολας, Σάτο, Τέπιτς, ή να κρατήσουν με τα κορμιά τους έξω από τη ρακέτα τους «πράσινους» άφησαν μόνο τον Μπουρούση να παλεύει με τα... θηρία. Αλλά ποιος ασχολείται με αυτά; Αυτά τα έπνιξε η σκόνη...

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.