Γιατί ρε Σπανούλη;

Δημοσίευση: Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012 21.00

Το πιο hot όνομα των ημερών στο χώρο του μπάσκετ, ενδεχομένως και σε ολόκληρο τον αθλητισμό παγκοσμίως, λέγεται Τζέρεμι Λιν! Όπως κάθε τι καινούργιο, έτσι και ο 23χρονος, μάγεψε τα πλήθη με το πρώτο ρεσιτάλ. «Καινούριο κοσκινάκι μου και πως να σε κοσκινίσω» θυμάμαι μου έλεγε η μανούλα μου όποτε με έβλεπε να έχω ανάλογη συμπεριφορά σε κάτι νέο.

Ο Λιν έχει το πλήρες πακέτο του American Dream και έπεσε σαν το «μάννα εξ ουρανού» για το ΝΒΑ, που δεν διάγει και τις καλύτερες των περιόδων του. Παιδί από το Χάρβαρντ, ήρθε από το πουθενά, χωρίς στον ήλιο μοίρα. ‘Επεσε στα βαθιά και όχι μόνο κολύμπησε αλλά έβγαλε την illustration Νέα Υόρκη από την κατηφόρα και την απογείωσε σε υψηλές πτήσεις.

Και επειδή για τα πάντα παίζει ρόλο η εικόνα, το «ασθενικό» κορμί του Λιν ανάμεσα στους φταγμένους από «τσιμέντο» αστέρες του ΝΒΑ, κάνουν το όλο στόρι να είναι το «American Dream του μικρού Δαβίδ»! Το ΝΒΑ δεν άφησε να του ξεφύγει τέτοιο επικοινωνιακό «διαμάντι» και φρόντισε να το πουλήσει τρελά, μιας και η σεζόν με το lock-out δέχθηκε πλήγμα και η δημοτικότητα του πρωταθλήματος ήθελε τόνωση. Τα πήραν όλα αυτά οι Αμερικάνοι, τα ξεχείλωσαν όπως καλά ξέρουν να κάνουν και φτιάχτηκε το καλύτερο όχημα για να διαφημίσει το πρωτάθλημα, ακόμη και το All Star (καθώς ο Στερν έβαλε τον μικρό από το παράθυρο).

Κάθισα λοιπόν και εγώ τα ξημερώματα της Παρασκευής να παρακολουθήσω τον Λιν στον αγώνα της Νέας Υόρκης στο Μαϊάμι. Τόσα είχα διαβάσει, τόσα βιντεάκια είχα δει στο δίκτυο, τόσες και τόσες αναλύσεις έχουν κατακλύσει τα media.

Ε, λοιπόν εκείνο που έχω να πω είναι το πρώτο που ήρθε αυθόρμητα στο μυαλό μου . Και θα το πω χωρίς φόβο και πάθος! Ο Βασίλης Σπανούλης είναι πολύ καλύτερος του! Τόσο απλά.

Οκ, το παιδί ήρθε από το πουθενά και έχει κάνει ένα 20ημερο με σερί αγώνες σπουδαίων επιδόσεων. Έκανε χθες το χειρότερο του ματς. Η άμυνα του Μαϊάμι έκανε εκπληκτική δουλειά πάνω του. Δεν βρέθηκε στη βραδιά του. Ίσως είχε κάποιο πρόβλημα από τα πολλά που μπορεί να έχει ένας παίκτης και κανείς δεν γνωρίζει. Τέλος πάντων είναι ότι πιο άδικο και αναξιόπιστο να κρίνεις από ένα και μόνο ματς, όμως αν τον Σπανούλη τον έλεγαν «turnover machine», ίσως με τον Λιν ορισμένοι να γελάνε σε λίγους μήνες.

Βλέποντας το Μαϊάμι-Νέα Υόρκη αναρωτιόμουν γιατί ο άσος του Ολυμπιακού δεν είχε, για πρώτη φορά στην καριέρα του, το κουράγιο και τη ψυχική δύναμη να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες. Να παλέψει για το όνειρο. Να κερδίσει την θέση που θα έπρεπε να πάρει και να το απολαύσει... Να κάνει καριέρα εκεί που πάρα πολλοί πιστεύουν ότι είναι το ανώτατο επίπεδο.

Δεν λέω, άλλες ομάδες, άλλες οι αγωνιστικές ανάγκες τους, άλλα τα δύο ρόστερ, άλλες προπονητικές φιλοσοφίες, άλλη τύχη στο κάτω-κάτω της γραφής. Όμως όταν έχεις αγωνιστικές δυνατότητες αλλά και τόλμη να ανεβείς σε όλα τα επίπεδα, είναι κρίμα να μην καταξιώνεσαι και στο θεωρητικά ανώτατο, ειδικά όταν «εκπροσωπείς» μια χώρα που συγκαταλέγεται στις δυνάμεις του χώρου και είναι η μοναδική που δεν έχει βάλει εκεί έναν παίκτη-καριέρας.

Ο Τζέρεμι Λιν αναμφίβολα έχει δυνατότητες. Εφαρμόζει το pic’n’roll καλά, μπορεί και τελειώνει τις φάσεις, είναι καλός πασέρ. Δεν είναι όμως κάτι σπουδαίο και θέλει πάρα πολύ δουλειά για να γίνει. Απλά η Νέα Υόρκη, που είναι η πόλη και η ομάδα που «απογειώνει» ότι μπορεί να... τροχοδρομήσει στους δρόμους της, έτυχε να μην έχει δημιουργό και ο  23χρονος αιφνιδίασε τους αντιπάλους της.

ΥΓ1: Το ό,τι ο Σπανούλης δεν τα κατάφερε στο ΝΒΑ δεν είναι τόσο αρνητικό, ούτε είμαι λάτρης του ΝΒΑ. Δεν πιστεύω πως εκεί παίζουν το ανώτερο μπάσκετ και στην Ευρώπη είμαστε στα δέντρα. Το αντίθετο μάλιστα. Απλά αναφέρομαι σε αυτό το θέμα γιατί όπως είπα αυτό σκέφτηκα αυθόρμητα βλέποντας τον «καχιεκτικούλη» Λιν, αλλά και διότι η συμμετοχή κάποιων Ελλήνων στο ΝΒΑ ίσως να «άνοιγε» το μυαλό ορισμένων. Σε μια κοινωνία που όλο και μαραζώνει, σε έναν αθλητισμό που ευδοκιμεί ο χουλιγκανισμός, η αηδιαστική υβρεολογία και που φθίνει κτυπημένος κι από τη δίνη της κρίσης, το μεγαλύτερο άγχος μου είναι να «ανοίξει» λίγο το μυαλό μας! Αλλά θα μου πείτε την προηγούμενη δεκαετία ζήσαμε πάρα πολλά (Ολυμπιακούς Αγώνες, Euro, Μουντιάλ, Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, Χρυσά, Αργυρά, Χάλκινα μετάλλια σε Παγκόσμια, Ευρωπαϊκά),  αλλά αντί να βελτιωθούμε γινόμαστε  ολοένα και χειρότεροι, 5-6 Έλληνες παίκτες στο ΝΒΑ θα μπορούσαν να αλλάξουν κάτι; Γιατί όχι; Ότι θετικό μπορεί να βοηθήσει.  

ΥΓ2: Για το χάλι του Παναθηναϊκού με το Μιλάνο δεν χρειάζεται να γίνει μεγάλη ανάλυση. Όπως και τον Ολυμπιακό στη Μόσχα, έτσι και τον ΠΑΟ το βράδυ της Πέμπτης μετά τη νίκη της Φενέρ δεν τον ενδιέφερε το ματς. Αυτό όμως δεν αποτελεί δικαιολογία για την αγωνιστική εικόνα που δεν είχε ενέργεια και έκανε τον Κουκ να μοιάζει με τον Μάτζικ Τζόνσον. Δεν αντέδρασε σε κανένα σημείο ο Παναθηναϊκός, που ήταν κακός και στην επίθεση αλλά και στα ποσοστά του και στο ΟΑΚΑ βάρεσε συναγερμός ενόψει της συνέχειας. Την άλλη εβδομάδα έχει δύο μεγάλους τελικούς για το ελληνικό μπάσκετ.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.