Ταξιδέψτε μαζί τους...

Δημοσίευση: Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011 16.58

Το σημερινό post θα μπορούσε να έχει τίτλο «συνέχεια εκ του προηγούμενου»... Σε μια χώρα υπό κατάρρευση, λίγες ώρες μετά την ολοκλήρωση των θλιβερών επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας και την ψήφιση του πλέον αντιλαϊκού νομοσχεδίου που έχει καταρτιστεί από τη μεταπολίτευση και ύστερα, στο ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός φρόντισε να μας… ταξιδέψει σε άλλη γη, σε άλλη μέρη.

Στην Ελλάδα του 2011, την Ελλάδα που τα πάντα συρρικνώνονται, απαξιώνονται και βρίσκονται σε δεινή κρίση, εξακολουθεί να υπάρχει μια σταθερά. Τα ματς του Παναθηναϊκού, ο Παναθηναϊκός ο ίδιος και το όλο σκηνικό που προσφέρει ο πρωταθλητής Ευρώπης στο γήπεδο του.

Οι αγώνες αρχίζουν και τελειώνουν με το γνωστό «Obradovic poropompero» (στο ρυθμό του τραγουδιού του Μανόλο Εσκομπάρ) και τον Ομπράντοβιτς, σε ένδειξη ταπεινότητας και σεμνότητας, να πηγαίνει για πρώτη φορά ύστερα από 40 λεπτά «πάλης» με τους παίκτες του στην άκρη του πάγκου κι αφού πρώτα δείξει σε όλους, ό,τι πρωταγωνιστές είναι οι παίκτες και εκείνοι πρέπει να αποθεώνονται.

Ο Παναθηναϊκός, ακόμη και χωρίς τους Φώτση, Νίκολας, Τέπιτς, δίχως τον Περπέρογλου, ωσεί παρόντες τους Μπατίστ (φανερά αδύναμος), Τσαρτσαρή και τον Βουγιούκα ανέτοιμο (δηλαδή με επτά παίκτης της περσινής 12αδας να είναι κατ’ ουσίαν εκτός μάχης, είτε στην κυριολεξία, είτε μεταφορικά), εξακολουθεί να παίζει στο μάξιμουμ και κατορθώνει να βγάζει από τον πρώτο επίσημο αγώνα της σεζόν αυτοματισμούς και καλό μπάσκετ με θέαμα για τον κόσμο του.

Το δε ΟΑΚΑ, με τον παλμό από περίπου 8.000 οπαδούς, με τα βίντεο, τα ηχητικά, τους διαγωνισμούς και την όλη ατμόσφαιρα, παραμένει ένα υπέροχο σκηνικό που σε κάνει να δραπετεύεις από το κατάμαυρο και καταθλιπτικό τοπίο της χώρας. Σαν να βρίσκεσαι αλλού. Σαν να σε πήρε ένα χεράκι, σε έβγαλε από τους καπνούς, τις φλόγες, τις εκρήξεις και τους ματωμένους δρόμους της Πλατείας Συντάγματος και σε έριξε σε ένα μέρος που μπροστά σε όλα τα προηγούμενα, μοιάζει παραδεισένιο…

Το ίδιο μπορεί κάλλιστα να συμβεί στο ΣΕΦ, περίπου το ίδιο έζησαν όλοι όσοι βρέθηκαν στις εξέδρες του «Γ.Καραϊσκάκης» στον αγώνα του Ολυμπιακού με την Ντόρτμουντ. Αλλά η διαφορά με το ποδόσφαιρο, είναι ότι στο μπάσκετ πρώτα ο Παναθηναϊκός αλλά ακόμη και ο Ολυμπιακός, δεν θα δίνουν τέτοιες ευκαιρίες  «δραπέτευσης» σε μικρές δόσεις. Θα τις προσφέρουν σε μια σειρά αγώνων, σαν να πρόκειται για θεραπεία κατά της κατάθλιψης που πάνε να μας ρίξουν.

Ειλικρινά, αγωνιστικά ελάχιστα με απασχόλησε το ματς. Ίσως δεν έπρεπε. Ίσως όμως δεν είμαι σε θέση να λειτουργήσω σωστά ως επαγγελματίας. Ίσως πάλι ενδόμυχα νιώθω πως ό,τι κι αν βλέπαμε από το Παναθηναϊκό το βράδυ της Πέμπτης, όπως επίσης και από τον Ολυμπιακό το βράδυ της Παρασκευής στο Μπιλμπάο, θα απέχει μεγάλο βαθμό από όσα θα κάνουν οι ομάδες την περίοδο που θα κρίνονται οι τίτλοι.

Ότι από όλα αυτά κι αν ισχύει, ή και όλα μαζί αν γίνεται, με κάνουν να μην νιώθω την ανάγκη να μπω σε λεπτομέρειες για την όντως σπουδαία, απρόσμενα καλή, απόδοση του Παναθηναϊκού, αλλά να σταθώ στην ατμόσφαιρα και στην υγεία που αποπνέει το ΟΑΚΑ στα ματς των πρωταθλητών Ευρώπης.

Δεν ξέρω μέχρι που θα φθάσει εφέτος ο Παναθηναϊκός. Εκτιμώ ότι δύσκολα θα μπορέσει να μπει στην 4αδα της Κωνσταντινούπολης  (χωρίς αυτό να αποκλείει την πιθανότητα στις 13 Μαίου, ο Διαμαντίδης να καλεί κάποιον συμπαίκτη του να τον βοηθήσει να υψώσει το τρόπαιο, αφού με τις ομάδες του Ομπράντοβιτς και το μέταλλο που διαθέτει ο Παναθηναϊκός δεν μπορείς να κάνεις αρνητικές προβλέψεις), αλλά αυτό νιώθω ότι στην παρούσα φάση έχει ελάχιστη σημασία και μην σταθείτε σε αυτό.

Εκείνο που μετρά, είναι πως όσοι αγαπούν αυτή την ομάδα όπως και όσοι λατρεύουν το μπάσκετ, έχουν την ευκαιρία για τουλάχιστον ένα δίωρο, να ξεχνούν τα βάσανα τους, να ξεγελιούνται, να… ταξιδεύουν σε ένα μέρος που είναι… μακριά από την Ελλάδα αλλά βρίσκεται μέσα σε αυτήν … Ασχέτως αν θα νικά ο Παναθηναϊκός ή αν θα χάνει.

«Έχετε δικαίωμα να παίξετε καλά, έχετε δικαίωμα να παίξετε άσχημα. Δεν έχετε όμως κανένα δικαίωμα να μην προσπαθήσετε, δεν έχετε κανένα δικαίωμα να μην δώσετε το 101% των δυνάμεων σας» είπε ο Ομπράντοβιτς στους παίκτες του πριν από το ματς, συμπληρώνοντας πως «ο κόσμος είναι ο κριτής. Και θα σας χειροκροτήσει ακόμη και στην ήττα, αν καταλάβει ότι έχετε δώσει τα πάντα για τη νίκη».

Εκείνο, λοιπόν, που μετρά είναι το… ταξίδι, όχι ο προορισμός. Και τώρα, το ταξίδι μετρά περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, είναι κάτι που χρειάζονται οι Έλληνες και είναι τυχεροί οι Παναθηναϊκοί που μπορεί να τους το προσφέρει η ομάδα τους. Πιστεύω ότι το ίδιο μπορούν να απολαύσουν στο ΣΕΦ και οι Ολυμπιακοί, γιατί ο Ίβκοβιτς θα παρουσιαστεί μια ομάδα, που θα έχει αδυναμίες, αλλά θα παλεύει, θα μάχεται και θα δίνει το 101% για τη νίκη…

Υ.Γ.1: Δεν γίνεται να κατακτήσουν τους τίτλους και οι δύο ομάδες. Μπορεί να προκριθούν και οι δύο στο φάιναλ-φορ, μπορεί να μην πάει στην Πόλη καμία από τις δύο. Δεν παίζει ρόλο και δεν επηρεάζει στο παραμικρό αυτό που θέλω να πω και ελπίζω να το κατάφερα. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, οι πιθανότητες  «δραπέτευσης» είναι οι μεγαλύτερες από οποιοδήποτε άλλη εναλλακτική. Μπορούν να μας «ταξιδέψουν», αρκεί να έχουμε τη σωστή νοοτροπία και αντίληψη…

Υ.Γ.2: Επιπροσθέτως μας δίνουν, με τον τρόπο που αγωνίζονται, το σωστό παράδειγμα για άλλα θέματα.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.