Γάιδαροι σε ξένο αχυρώνα!

Δημοσίευση: Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011 19.57

Έχουμε μεγάλη πλάκα εμείς οι Έλληνες! Διαθέτουμε μια ομάδα η οποία βρίσκεται σταθερά στην κορυφογραμμή του αθλήματος, έχει επιτυχίες, αποπνέει υγεία και σταθερά δίνει τον τίμιο και δίκαιο αγώνα της. Σεβόμενη τον εαυτό της, τους παίκτες που την έκαναν μεγάλη, την ιστορία της, το άθλημα.

Όμως ύστερα από κάθε αποτέλεσμα, χωριζόμαστε σε δύο στρατόπεδα και ξεκινά μια δίχως νόημα και λογική αντιπαράθεση. Τουλάχιστον έτσι εισπράττω όλο αυτόν τον καταιγισμό απόψεων που πάντα έχουν ως κατάληξη αν η Εθνική πέτυχε ή αν απέτυχε. Ακόμη χειρότερα αν η επιτυχία της, όπως καλή ώρα προ διετίας στην Πολωνία, ήταν αποτέλεσμα δικής της ικανότητας ή ανικανότητας των αντιπάλων μας.

Απίθανα πράγματα που μόνο στην Ελλάδα, καλλιεργούνται και ευδοκιμούν. Ειλικρινά δεν την καταλαβαίνω αυτή τη διαμάχη. Δεν κατανοώ αυτόν τον αρρωστημένο εγωισμό, που ικανοποιείται όποτε έρθει το αποτέλεσμα που προβλέπουμε. Ή το πιο άρρωστο να επιδιώκουμε να παρουσιάσουμε το ταμείο με το πρόσημο που θέλαμε να έχει, απομυθοποιώντας οτιδήποτε θετικό ή μυθοποιώντας ακόμη και έναν μέτριο ή αρνητικό αποτέλεσμα.

Στηρίζουμε την άποψη μέχρι να φθάσει η ώρα της κρίσης, ως το καθοριστικό ματς και ανάλογα με το αποτέλεσμα… όποιον πάρει ο Χάρος. Τους παίκτες, τους προπονητές, την ομάδα, την ομοσπονδία και όσους δημοσιογράφους τους «λιβανίζανε» οι μεν, τους «εχθρούς» που πολεμούσαν την ομάδα οι δε.

Προς τι όλα αυτά; Γιατί τα αναφέρω Διότι εφέτος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, νιώθω πως όλοι εμείς που είμαστε απ’ έξω μοιάζουμε με δυο γαϊδάρους που μαλώνουν σε ξένο αχυρώνα. Ο αχυρώνας είναι της Εθνικής. Αυτή κρίνεται, αυτή πετυχαίνει, αυτή αποτυγχάνει κλπ…

Σοφό είναι λοιπόν να κρίνουμε και να σχολιάζουμε εκ των προτέρων. Λογικό είναι να μην έχουμε όλοι τα ίδια κριτήρια. Πρέπει όμως να τα διατηρούμε σταθερά και να μην τα αλλάζουμε ανάλογα με την πορεία της ομάδας.

Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν η Εθνική μόνο χειροκρότημα αξίζει. Και προσωπικά, όπως είχα θέσει το πλαίσιο στο οποίο θα κρίνω την ομάδα, είμαι υπερήφανος για την εικόνα, το αποτέλεσμα και την προσπάθεια της. Δεν διαθέτουμε το καλύτερο ρόστερ. Ενδεχομένως ομάδες που είναι στην πλάτη μας, που δεν θα συμμετάσχουν στο προολυμπιακό έχουν καλύτερο από το δικό μας. Ίσως πολλές να έχουν ποιοτικότερους παίκτες, καλύτερους αθλητές.

Αλλά ως ομάδα είχαμε συνοχή, ομοψυχία, τακτική, προσήλωση στο πλάνο, καλή και έξυπνη -ανάλογα τον αντίπαλο- αμυντική λειτουργία και κυρίως παρουσιάσαμε μια ομάδα που σεβόταν τον εαυτό της και τον (όποιον) αντίπαλο. Τούτο είναι το σημαντικότερο από όλα.

Ας κάνουμε μαζί την καταμέτρηση: Διαμαντίδης; Απών. Σπανούλης; Απών! Σχορτσιανίτης; Απών! Περπέρογλου; Απών! Μαυροκεφαλίδης; Απών! Τσαρτσαρής; Απών! Παπαλουκάς; Απών! Βασιλόπουλος; Απών! Εθνική Ελλάδας; Παρούσα!

Παρούσα στο Βίλνιους (φάση των 12). Παρούσα στο Κάουνας (προημιτελικά). Παρούσα στο προολυμπιακό τουρνουά. Αυτό μετράει και αυτό είναι το μεγάλο επίτευγμα της ομάδας του Ηλία Ζούρου, που αφήνει στο τέλος μια γλυκόπικρη γεύση στο στόμα αφού όσο περνούν οι ώρες από τον προημιτελικό γίνεται ολοένα και περισσότερο αντιληπτό πόσο καλά έπαιξε με τους Γάλλους και πόσο μεγάλη ευκαιρία έχασε για να κάνει (ακόμη) μια μεγάλη υπέρβαση.

Το… τιμημένο, το κίνητρο!

Για τον αγώνα με τους Σέρβους δεν υπάρχουν πολλά πράγματα για επισήμανση. Το πρώτο είναι πως ο Γιάννης Μπουρούσης έδωσε μια αποστομωτική απάντηση στον Ίβκοβιτς, αλλά πρώτα από όλα στον εαυτό του! Με τέτοια προσόντα δεν πρέπει να γίνεται συζήτηση αν είναι καλός σέντερ, δεν μπορεί να είναι σε αμφιβολία αν θα μπορούσε να παίξει στο ΝΒΑ! Θα έπρεπε να σκίζονται οι ομάδες για να τον αποκτήσουν. Θα έπρεπε να ανήκει στην ελίτ των σέντερ της Ευρώπης και όχι μόνο.

Καλά τα τρίποντα, ωραίες οι ντρίμπλες στην περιφέρεια, αλλά η διαφορά των πραγματικά μεγάλων σέντερ από τους καλούς είναι το παιχνίδι στο low-post και η πάσα από μέσα προς τα έξω. Υπό την αμφισβήτηση, την πίεση και τα προβλήματα που του δημιούργησε ο Ίβκοβιτς και η σχέση τους, ο Μπουρούσης τη σεζόν που πέρασε έβαλε και το παιχνίδι με πλάτη στο ρεπερτόριο του. Πρέπει να κατάλαβε πως μπορεί ακόμη και τώρα να βελτιωθεί σε πολλούς τομείς για να γίνει ο παίκτης που αξίζει το ταλέντο του να γίνει.

Αλλιώς, ας πει κάποιος στον Σκαριόλο και του χρόνου στον Ζούρο για το προολυμπιακό, να βάζουν κάθε φορά στο γήπεδο μια φωτογραφία του Ίβκοβιτς ή οποιουδήποτε άλλου προκαλεί το κίνητρο του Μπουρούση, που σήμερα ήταν Μπουρούσαρος και έτσι πρέπει να είναι πάντα!

Αλλά και για τον Παπανικολάου μήπως ισχύουν τα ίδια; Ο μικρός είναι ο μόνος παίκτης της γενιάς του, της φουρνιάς που έφερε με τις μικρές Εθνικές ομάδες μετάλλια στην ομοσπονδία και την Ελλάδα, ο οποίος μπορεί να παίξει μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο. Σήμερα απέναντι στον Κέσελ με τον οποίο μάχονται για μια θέση στον Ολυμπιακό, ήταν μπροστά στα μάτια του προπονητή της ομάδας τους, εκπληκτικός. Κι αν ο Μπουρούσης μπορεί και πρέπει στα 27 του να βελτιωθεί, ο Παπανικολάου στα 21 του πρέπει να κοιμάται στο γήπεδο!

Για αυτό άλλωστε είναι ωραίος ο (πρωτ)αθλητισμός για όσους τον ακολουθούν επειδή τον λατρεύουν. Γιατί καθημερινά, ακόμη και στα ομαδικά αθλήματα, ο κάθε ένας προσπαθεί πρώτα από όλα να νικήσει τον εαυτό του και μετά τον αντίπαλο. Να ξεπεράσει τα όρια του και μετά όποιον βρίσκει στο δρόμο του…

Υ.Γ.1: Να ‘στε καλά μάγκες. Όλοι μαζί και ο καθείς μόνος του, προσπαθήσατε να ξεπεράσετε τα όρια σας και για αυτό σας θαυμάζουμε. Κι όταν θαυμάζεις κάποιον, μόνο χαρούμενος μπορεί να είσαι…

Υ.Γ.2: Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι τι θα συνέβη στην Ελλάδα μας αν στη θέση της Σερβίας σήμερα βρισκόταν η Εθνική. Ούτε να το σκέφτομαι…

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

3 σχόλια
  • nega Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011 13:18 Συντάχθηκε από nega

    Δηλαδή όγικο δεν ήταν να είναι δυσκολότερα στον άλλο όμιλο?δεν κατάλαβα.ποιος δεν προτιμά μια καλύτερη κλήρωση απο μια χειρότερή?Για μένα μπράβο τους που έφτασαν κ πήραν την πρόκριση για το προολυμπιακό.Για πές μου εσύ εάν στην εθνική ισπανίας απουσίαζαν ναβάρο-γκασολ-καλντερον παίκτες που βασίζετε το παιχνίδι της εθνικής τους πανω τους θα ήταν το ίδιο εύκολο να πάρουν το τουρνουα.Γιαυτό μπράβο τους Έλληνες παίκτες!!!!

  • Livanistiria Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011 14:41 Συντάχθηκε από Livanistiria

    Έλα τώρα. Ας μην έπαιζαν στο βαλκανικό τουρνουά του πρώτου ομίλου και θα σου έλεγα γω. Συνέχεια τους ευλογάτε! Σιγά. Δεν λέω, δεν είναι αποτυχία η πρόκριση στο προολυμπιακό αλλα όχι και ότι ισοδυναμεί με μετάλλιο που θέλετε ορισμένοι να μας το παρουσιάσετε.
    Και κάτσε να πάρουν την πρόκριση για το Λονδίνο. Τότε θα ολοκληρωθεί το έργο, όχι τώρα. Αν αποκλειστούμε τι σημασία έχει η προκριση; Α, και αυτο το προλυμπιακό δεν θα γίνει στο ΟΑΚΑ για να το χουμε σίγουρο ότι θα πάμε Ολυμπιακούς.

  • axcy Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011 10:27 Συντάχθηκε από axcy

    Πέστα χρυσόστομε, που μέχρι ότι πιάσαμε τους πολωνούς διαιτητές στο τουρνουά της Λευκωσίας μας είχαν πει για να κερδίσει η εθνική !

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.