Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας τερματοφύλακας. Ορέστη Καρνέζη τον έλεγαν και έπαιζε μόνο στα οικογενειακά διπλά. Πολλοί υποστήριζαν ότι έχει δυνατότητες, αλλά κανείς δεν του έδινε την ευκαιρία να το αποδείξει.
Τελικά, κάποια στιγμή, ένας μεγάλος και έμπειρος προπονητής, ο Ζεσουάλδο Φερέιρα, πριν από 11 μήνες αποφάσισε να τον ρίξει στα βαθιά. «Καλός είναι, θα τον βάλω», σκέφτηκε. Τον χρησιμοποίησε που λέτε σε ματς «ειδικών συνθηκών», ντέρμπι τα λένε και ο Ορέστης κρατούσε μέχρι το τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων.
Η μοίρα όμως και ο διαιτητής -Παππά τον έλεγαν- αποφάσισαν από κοινό να τον εκθέσουν. «Κράτησαν» 8 λεπτά επιπλέον χρόνου και «συνεργάστηκαν» πονηρά. Σουτ του Μίτσελ από το... κέντρο, λάθος υπολογισμός του Καρνέζη, γκολ και πρόκριση για τον αντίπαλο. «Ο Ορέστης «πούλησε» την πρόκριση, δεχόμενος ένα κοροϊδίστικο γκολ» αναφώνησαν άπαντες. Λοιδωρήθηκε. Ξεφτυλίστηκε. Όπως συνηθίζουμε στη χώρα μας. «Κάηκε». Τα άκουσε ο Φερέιρα που τον εμπιστεύτηκε, η διοίκηση που «αντί να κρατήσει τον... Φερνάντες τον έδωσε δανεικό στις Σέρρες και κράτησε αυτόν τον άχρηστο», ουδείς τολμούσε να σκεφτεί δυνατά «αυτά γίνονται στο ποδόσφαιρο».
Ο μεγάλος και έμπειρος προπονητής, όμως, εισηγήθηκε την παραμονή του στην ομάδα.
Και δεν δίστασε να τον βάλει ξανά στο Περιστέρι, όπου ο Ορέστης στην πρώτη φάση του αγώνα βρέθηκε στο δίλημμα «να δεχτώ γκολ ή να αποβληθώ» και αποφάσισε μέσα σε δευτερόλεπτα το δεύτερο...
Η μοίρα τον (περι)έπαιζε ακόμα. Τον δοκίμαζε κι άλλο. Προφανώς για να δει τα όρια του...
Ο μεγάλος και έμπειρος προπονητής όμως, δεν τον έβγαλε απ' το μυαλό του. Ο Ορέστης συνέχιζε να δουλεύει σκληρά. Και πήρε ξανά την ευκαιρία του. Πρώτα με τον Αγροτικό Αστέρα στο Κύπελλο. Κράτησε το μηδέν. Μετά με την Κέρκυρα και τον Πανιώνιο. Το ίδιο. Έπιασε πέναλτι, βρέθηκε κοντά στην... εξιλέωση, όμως δεν ήταν -ακόμα- γραφτό να γίνει. Ο μεγάλος και έμπειρος άνθρωπος, Ζεσουάλδο Φερέιρα, αποφάσισε να τον κρατήσει. Να τον δικαιώσει. Και τον έριξε στο ματς-κλειδί στα Γιάννενα. Εκεί ο Ορέστης Καρνέζης κράτησε όρθια την ομάδα του, πιάνοντας τα πάντα και δίνοντας ουσιαστικά την ευκαιρία για μεγάλη νίκη... Αν ζήσαμε όλοι καλά θα φανεί στο τέλος...
Υ.Γ.: Ας μου επιτρέψετε την προσωπική αναφορά στον Καρνέζη. Το αξίζει. Και ταυτόχρονα πρέπει, θαρρώ, όλοι μας να διδαχθούμε από το «παραμύθι» του. Από την ιστορία του. Για να σταματήσουμε ή έστω να μετριάσουμε την υπερβολική αντιμετώπιση και κρίση σε κάθε τι που κάνουμε στη ζωή μας...
Υ.Γ.1: Το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός αγωνίστηκε κόντρα σε θεούς και δαίμονες στα Γιάννενα είναι κάτι πασιφανές. Αυτά τα ματς όμως, τέτοιου είδους νίκες, σε χαλυβδώνουν. Σε συσπειρώνουν. Σε κάνουν να αισθάνεσαι άτρωτος. Κι όλα αυτά μαζί είναι σαφώς πιο σημαντικά από το «τρίποντο» στους «Ζωσιμάδες».
Ας πρόσεχαν συνεπώς οι εμπνευστές αυτής της κωμωδίας που είδαν τα ματάκια μας. Διότι τους γύρισε μπούμερανγκ!
Υ.Γ.2: Πρώτη φορά στη ζωή μου είδα ποδοσφαιρικό ματς να παίζεται με πλάτος
ΠΑΟ
ΟΣΦΠ
Μπάγερν Μονάχου
Τσέλσι
Γιουβέντους
Νάπολι
Παναθηναϊκός
AEK
ΠΑΟΚ
Ατρόμητος