H νίκη, το άλλοθι (;), η αγανάκτηση

Συντάκτης: Έφη Λιόγα Δημοσίευση: Δευτέρα, 30 Μαίου 2011 12.01

Ο Παναθηναϊκός έκανε το 2-0 στη σειρά των τελικών της Α1 του μπάσκετ και έφτασε μια ανάσα από την κατάκτηση του 9ου σερί πρωταθλήματός του, αλλά το ζητούμενο πλέον είναι κατά πόσο στο παιχνίδι της Τετάρτης στο ΣΕΦ αυτό που θα παρακολουθήσουμε θα είναι αγώνας μπάσκετ ή εκδήλωση αγανάκτησης με... άγνωστους παραλήπτες.

Μετά τα όσα ακολούθησαν το τέλος του αγώνα, με τις δηλώσεις των Σπανούλη και Ιβκοβιτς, αλλά και την δήλωση αποχώρησης του Γιάννη Μπουρούση από την Εθνική ομάδα, η αμφισβήτηση είναι πια τόσο μεγάλη που το θέμα δεν είναι αν το παιχνίδι θα τελειώσει ομαλά ή θα διακοπεί, αλλά το κατά πού θα στρέψουν οι οπαδοί των «ερυθρόλευκων» την οργή τους.

Θα είναι κατά του Παναθηναϊκού, ο οποίος θεωρούν ότι απολαμβάνει διαιτητική εύνοια που γέρνει τα παιχνίδια στην πλευρά του, όταν αυτά κρίνονται στις λεπτομέρειες, ή θα είναι κατά των παικτών της ομάδας τους, σε κάποιους από τους οποίους «χρεώνουν» έλλειψη διάθεσης, μειωμένη απόδοση και έλλειμμα ψυχής όταν η μπάλα «καίει»;

Κι ενώ το συγκεκριμένο δίλημμα θα απαντηθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σε τρία βράδια (θα παίξει βέβαια ρόλο και η έκβαση του συγκεκριμένου αγώνα, αφού αν οι «ερυθρόλευκοι» κάνουν το 1-2 τίποτα από τα παραπάνω δεν πρόκειται να συμβεί και οι ελπίδες θα αναπτερωθούν) ενδιαφέρον έχει ο λόγος για τον οποίο έφτασαν τα πράγματα σ’ αυτό το σημείο.

Και αφορά αυτό το ενδιαφέρον κυρίως τον Ολυμπιακό, αφού ο Παναθηναϊκός ως νικητής δεν αντιμετωπίζει διλήμματα ούτε κάνει δεύτερες σκέψεις, παρά μόνο απασχολείται με το πώς θα τελειώσει νικηφόρα την συγκεκριμένη σειρά αγώνων.

Οι «πράσινοι» νίκησαν λοιπόν και στον δεύτερο αγώνα, με μια αντεπίθεση στο δεύτερο ημίχρονο, όταν βελτίωσαν κατακόρυφα την άμυνά τους και  βρήκαν κατ’ επέκταση αυτοπεποίθηση στον επιθετικό τομέα. Αίφνης εξαφανίστηκαν οι δυσλειτουργίες στην επίθεση, μπήκαν τα σουτ, βρήκαν στόχο οι βολές, ενώ την ίδια στιγμή ο Ολυμπιακός «πλήρωνε» τα φάουλ με τα οποία είχε φορτωθεί στο πρώτο μέρος και τα οποία χάρισε απλόχερα, θεωρώντας ότι μπορεί να τα διαχειριστεί σωστά στο δεύτερο ημίχρονο. Εκείνη τη χρονική στιγμή είχε δίκιο να το πιστεύει, καθώς η καλή απόδοση του Σπανούλη, τόσο σε ρόλο εκτελεστή, όσο και σε ρόλο δημιουργού, τα ξεμαρκάριστα σουτ (που για άλλη μια φορά επέτρεψε ο Ομπράντοβιτς), αλλά και η αποτελεσματική άμυνα τον είχαν βάλει στη θέση του οδηγού.

Όμως, τα πράγματα στο δεύτερο ημίχρονο δεν κύλησαν το ίδιο καλά γι’ αυτόν. Δεν ήταν μόνο η εντυπωσιακή άμυνα των «πράσινων» (στο δεύτερο ημίχρονο δέχτηκε τους μισούς πόντους από αυτούς που είχε δεχθεί στο πρώτο ημίχρονο), ούτε ότι το παιχνίδι «πήρε φωτιά» με τα δύο τρίποντα του Νίκολας, ούτε ακόμα ότι ο «λαγός» από το καπέλο του Ομπράντοβιτς αυτή τη φορά ήταν ο Κώστας Τσαρτσαρής. Ηταν και το γεγονός ότι  ο ίδιος ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων που απαιτούσε η πίεση που όφειλε να διαβλέψει ότι θα ασκήσει ο Παναθηναϊκός. Και σ’ αυτή την πίεση οι «ερυθρόλευκοι» στάθηκαν με έλλειμμα ψυχής. Τα τρίποντα του Τεόντοσιτς ήταν βιαστικά και χωρίς λογική, η «μανούρα» του Σπανούλη με τον Τσαρτσαρή στοίχισε πόντους, αλλά και αυτοσυγκέντρωση στους «ερυθρόλευκους», ο Μπουρούσης έχασε μόνος του - και χωρίς την παραμικρή πίεση από αντίπαλο - κάρφωμα, τα σουτ έβρισκαν στο στεφάνι, οι πάσες ήταν λανθασμένες, οι επιθέσεις ανορθόδοξες.

Είναι εύκολο να «αφορίζει» κανείς, ανατρέχοντας στην στατιστική (που μην ξεχνάμε, είναι ο πιο ασφαλής τρόπος για να πει κανείς ψέματα), και να στέκεται στην τεράστια διαφορά του αριθμού των βολών που εκτέλεσαν οι δύο ομάδες, αλλά οφείλει προηγουμένως να αναλύσει το παιχνίδι. Γιατί αν το κάνει, θα συνειδητοποιήσει πως οι «ερυθρόλευκοι» είναι λογικό να έχουν λιγότερες βολές από την στιγμή που σε όλο το πρώτο ημίχρονο έπαιξαν χωρίς inside game, με σουτ από την περιφέρεια και χωρίς καν να επιδιώκουν την επαφή.

Το θέμα, όμως, είναι το γιατί «αφορίζει». Επειδή πιστεύει στα αλήθεια πως αδικήθηκε στο συγκεκριμένο παιχνίδι και τον πνίγει η αγανάκτηση; ΄Η επειδή γνωρίζει πως θα «λογοδοτήσει» σε διοίκηση και οπαδούς και για το λόγο αυτό έχει αρχίσει να «στρογγυλεύει τις γωνίες;».

Απάντηση εύκολα δεν θα δοθεί. Οποιος υποστηρίξει το πρώτο έχει σαν σημαντικό - και εύστοχο... - αντίλογο την… αποσύνθεση του Ολυμπιακού στο δεύτερο ημίχρονο του χθεσινού αγώνα. Αποσύνθεση που ήταν ολοκληρωτική, προήλθε από δικά του και μόνο λάθη και ουδένα ρόλο έπαιξε σ’ αυτά η όποια επέμβαση της διαιτησίας.

Οποιος υποστηρίξει το δεύτερο, προσδίδει δόλο (ή έστω αδυναμία πλήρους ανάληψης των ευθυνών - για να… στρογγυλέψουμε κι εμείς τις γωνίες…) σ’ αυτούς που όφειλαν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να διασφαλίσουν το πλεονέκτημα έδρας που κατέκτησαν την κανονική περίοδο αντί να κυνηγάνε φαντάσματα και να προσπαθούν να αναζητούν άλλοθι στη διαιτησία.

Είναι σαφές ότι η χρόνια κυριαρχία του Παναθηναϊκού στο ελληνικό (αλλά και το ευρωπαϊκό) μπάσκετ έχει προσδώσει στην ομάδα του «τριφυλλιού» μεταφυσικές διαστάσεις. Αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια με την συγκεκριμένη ομάδα φαντάζει εξωπραγματικό γιατί είναι έξω από τα όρια του φυσιολογικού.

Είναι όμως περισσότερο αποτέλεσμα της σωστής διαχείρισης από πλευράς διοίκησης, της παρουσίας του κορυφαίου Ευρωπαίου προπονητή στον πάγκο της ομάδας και της ευτυχούς συγκυρίας της παρουσίας του κορυφαίου Ελληνα μπασκετμπολίστα και μιας πλειάδας παικτών που βρίσκονται χρόνια στην ομάδα και έχουν αποκτήσει ομοιογένεια και αυτοματισμούς.

Οποιος επιχειρεί να «εξηγήσει» αυτό το «θαύμα» με γνώμονα τη διαιτησία το αδικεί κατάφωρα.

Κακά τα ψέματα. Σφυρίγματα παίρνουν και ο Παναθηναϊκός στο ΟΑΚΑ και ο Ολυμπιακός στο ΣΕΦ. Και θα συνεχίσουν να παίρνουν. Είτε επειδή οι διαιτητές θέλουν να πάνε στο σπίτι τους το βράδυ, μετά το τέλος του αγώνα, είτε επειδή είναι φύσει αδύνατον να μην γίνουν λάθη σε κάποιες φάσεις για τις οποίες εμείς πολλές φορές χρειαζόμαστε δεύτερο και τρίτο replay για να βγάλουμε ουσιαστικό συμπέρασμα για το τι συνέβη. Ενίοτε αυτά τα λάθη έχουν κρίνει την έκβαση των αγώνων. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν.

Από εκεί και πέρα, όμως και με γνώμονα το γεγονός ότι δεν υπάρχει η τέλεια διαιτησία, εκείνο στο οποίο έχει σημασία να σταθεί κανείς είναι στην εικόνα των ομάδων. Και αυτή η εικόνα στο χθεσινό παιχνίδι έβγαζε έναν Ολυμπιακό κυρίαρχο στο πρώτο μέρος όταν ο Παναθηναϊκός ήταν κακός και έναν Ολυμπιακό διαλυμένο στο δεύτερο, όταν ο Παναθηναϊκός ανέβασε την απόδοσή του και διατήρησε την ψυχραιμία του σε όλες τις κρίσιμες στιγμές του αγώνα.

Οποιος λοιπόν θέλει, βλέπει δάκτυλο της διαιτησίας που στερεί από την ανερχόμενη δύναμη τη δυνατότητα να κάνει την ανατροπή στην «καθεστηκυία τάξη». Και όποιος  θέλει βλέπει μια ομάδα με την ψυχολογία του νικητή, που δεν χάνει την αυτοκυριαρχία της στα δύσκολα και έχει την ικανότητα να «στραγγαλίσει» τον αντίπαλο.

Ο καθένας διαλέγει και παίρνει. Ετσι κι αλλιώς, αυτή η συζήτηση δεν τελειώνει ποτέ…

Κατηγορία: Offsite
Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.
Rating
(20 ψήφοι)

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

7 σχόλια
  • Δημήτρης μητσολιδης Τρίτη, 31 Μαίου 2011 00:30 Συντάχθηκε από Δημήτρης μητσολιδης

    Προφανώς ο συντάξας δεν είδε τα έξι ανάποδα σφυρίγματα στον προτελεταιο τελικό πέρυσι στο τελευταίο πεντάλεπτο κι ενώ προηγόυταν ο Ολυμιακός 12 πόντους αν θυμάμαι καλα ή στον 1ο φετινό τελικό το φάουλ το Τεοντοσιτς σε τρίποντο που θα έφερνε το παινίδι στα ίσια 1 λεπτό πριν λήξει ο αγώνας και φυσικά αντί ισοπιαλία πήγαμε στο +5. η δε ευκολία που σφυρίζουν φάουλ τεχνικές ποινές και αντιαθλητικά στον Ολυμπιακό είναι απίστευτη. Τα ίδια βέβαια συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο με αντίθετους αδικημένους όπως το γκολ του Κατσοράνη που ούτε ο Μαρινάκης δεν θα το ακύρωνε.

  • aragorn37 Δευτέρα, 30 Μαίου 2011 23:16 Συντάχθηκε από aragorn37

    πολύ κλάμα οι γαύροι! αποκτήστε ομάδα να μπορεί να κερδίζει μεγάλες ομάδες όταν τα ματς είναι σημαντικά και μετά μιλήστε! Το παράδειγμα της Σιένα είναι πρόσφατο! Κερδίσατε ένα παιχνίδι με 50 πόντους διαφορά και δεν μπορέσατε να το διαχειρηστήτε και ήρθαν τρεις απανωτές φάπες! Όταν αποκτήσετε παίχτες με νοοτροπία νικητή και όχι γατάκια που απλώς σκούζουν τότε τα ξαναλέμε

  • tsel Δευτέρα, 30 Μαίου 2011 20:28 Συντάχθηκε από tsel

    ΕΓΩ ΠΑΛΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ, ΑΦΟΥ ΡΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΙ ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΤΕ ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΟΒΡΑΔΥΝΗ ΣΑΣ ΝΙΚΗ, ΓΙΑΤΙ ΝΙΩΘΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΤΕ? ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΑ ΦΑΟΥΛ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΣΦΥΡΙΖΟΝΤΑΝ ΦΑΟΥΛ, ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ ΟΤΙ ΤΑ ΦΑΟΥΛ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΑΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ, ΕΚΕΙ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΞΥΛΟ. ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΕΡΤΣΕΓΚ ΚΟΛΩΝΕΙ ΛΟΓΩ ΣΩΜΑΤΟΔΟΜΗΣ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΙΔΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΕΙ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΜΕ ΦΑΟΥΛ (ΜΠΟΥΡΟΥΣΗΣ, ΣΧΟΡΤΣΑΝΙΤΗΣ). ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ, ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ, ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

  • pensierix Δευτέρα, 30 Μαίου 2011 19:24 Συντάχθηκε από pensierix

    Οι "γκρίζοι λύκοι" δεν επέτρεψαν στον Ολυμπιακό να παίξει άμυνα κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τα νούμερα (επειδή είναι της μοδός, ας τα χρησιμοποιήσω κι εγώ). Τους χρέωσαν σε κάθε επαφή με φάουλ. Παπαλουκάς (1), Τεόντοσιτς (1), Σπανούλης (1), Γκόρντον(2), το βασικό σέντερ Μπουρούσης (2). Πώς να παίξεις σκληρή άμυνα όταν η περιφέρειά σου έχει βγει νοκ άουτ;

    Ο Ζοτς πρέπει να ζητήσει συγγνώμη επειδή σημάδεψε τον αργοκίνητο Γλυνιαδάκη και πήγε την μπάλα μέσα στη ρακέτα για να εκμεταλλευτεί την υπεροχή στη δύναμη και στο ύψος. Πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για το ότι ο Τεόντοσιτς πέτυχε 2 πόντους κι ένα φίλαθλο, πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για το αντιαθλητικό του Σπανούλη, πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για το ότι ο Βασίλης πούλησε 5-6 φορές τη μπάλα στο τελευταίο δεκάλεπτο. Πρέπει να ζητήσει συγγνώμη που η ομάδα του πήρε 17 ριμπάουντ παραπάνω, πρέπει να ζητήσει συγγνώμη που ο αντίπαλος έβαλε 6 πόντους σε ένα δεκάλεπτο χάνοντας ελεύθερα τρίποντα (5/21), πρέπει να ζητήσει συγγνώμη που ο κουμπάρος του άφησε στο τρίτο δεκάλεπτο στον πάγκο τον ζεστό Σπανούλη. Πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για το ότι ο Ολυμπιακός δεν επιδίωξε τις επαφές στην επίθεση και απειλούσε απ'έξω κτλ κτλ...

    Ειλικρινά, έχω πάψει πλέον να απολαμβάνω το μπάσκετ στο αστείο ελληνικό πρωτάθλημα. Η αποθέωση της υστερίας, κάθε φάουλ του Μπουρούση γίνεται σήριαλ (ο τύπος σε λίγο θα διαμαρτύρεται πριν καν σφυρίξουν οι διαιτητές), κάθε απόφαση κατά του Τεόντοσιτς είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, κάθε νίκη του Ολυμπιακού είναι παντελονάτη και κάθε ήττα χρεώνεται στη διαιτησία. Ας πάμε σε καμιά Αδριατική Λίγκα αντί για το πρωτάθλημα, ας βάλουμε κι άλλα αστεράκια στην φανέλα κι ας αφήσουμε το Μπουρούση να σηκώσει καμιά κούπα για να συνέλθει και να παίξει και στην εθνική...

  • paoad Δευτέρα, 30 Μαίου 2011 18:27 Συντάχθηκε από paoad

    Οταν ο Ιφκοβιτς επιλέγει συνειδητά να αποφύγει το inside παιχνίδι εξουσιοδοτώντας τον Μαυροκεφαλίδη να πάει σε σουτ από τα 5-6 μέτρα, αντί κοντά στο καλάθι και επιλέγοντας τον Γλυνιαδάκη για να παίζει ξύλο με τους ψηλούς του Παο για ένα ολόκληρο ημίχρονο πως περιμένεις να κερδίσεις φάουλ. Έφη μπορεί να έχω καιρό να δώσω το παρόν, αλλά σε παρακολουθώ σε κάθε ευκαιρία. Συνέχισε την καλή δουλειά!

  • island Δευτέρα, 30 Μαίου 2011 18:24 Συντάχθηκε από island

    αγανακτισμένοι στο ΣΕΦ

    πλάκα κάνω καθώς συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες

  • Στάθης Δευτέρα, 30 Μαίου 2011 12:58 Συντάχθηκε από Στάθης

    Οταν σε μία πράγματι μεγάλη ομάδα όπως ο παναθηναικός δώσεις το μήνυμα ότι και στην χειρότερη του βραδιά, που δεν αρνήται κανείς φαντάζομαι ότι μπορεί να τύχει, θα έχει τις βολές του για να πάρει το πάνω του, θα έχει τα κινητά σκριν του Μπατίστ, την δυνατή άμυνα χωρίς να χρεώνεται φάουλ, τότε και η δική του ψυχολογία ανεβαίνει και βοηθάει τους καλούς παίχτες που έχει να βάζουν εθκολότερα τα σουτ, και την ψυχολογία του αντιπάλου χαλάει με τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα για εκείνον.
    Οποιος το αρνήται ή δεν ξέρει πως παίζεται το άθλημα, άρα καλύτερα να μας αδειάζει την γωνιά και να πάει να γράφει σε οπαδικές φυλλάδες της μίας ή της άλλης ομάδας που ειληκρινώς υποστηρίζουν τις ομάδες τους χωρίς να μας πείζουν με φούμαρα ουδετερότητας, ή παρότι βλέπει τη γίνεται προσπαθεί να κάνει το άσπρο μαύρο για να περάσει την χαζή του άποψη.
    Ο καθένας διαλέγει και παίρνει. Ετσι κι αλλιώς, αυτή η συζήτηση δεν τελειώνει ποτέ...

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.