Aθλητήριος

Προς το παρόν, κάνω τον γελωτοποιό στο παιδί μου…

Συντάκτης: Κωστής Τσατσαρός Δημοσίευση: Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012 17.37

Προς το παρόν, απλά κάνω τον παλιάτσο-γελωτοποιό στη 2,5 ετών κορούλα μου. Στάση πολύ συνειδητή, γιατί δε θέλω ούτε στιγμή να καταλάβει τίποτα από τη θλίψη και την οργή που κουβαλάω μέσα μου για όσα γίνονται γύρω μας, για όσα μας  «ετοίμασαν».

Προς το παρόν κάνω τον κλόουν, γιατί αργότερα, μόλις καταλάβει θα μιλήσω στη Νεκταρία μου για:

Ανθρωπίσκους, δήθεν ηγέτες, πολιτικούς τελείως άχρηστους που κατά πάσα πιθανότατα δε δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους και αφού απέκτησαν περιουσίες, ξεπούλησαν τον τόπο, έκαναν τον κάποτε περήφανο Έλληνα να μοιάζει με μίασμα της Ευρώπης, του στέρησαν το χαμόγελό του, το κιμπαριλίκι του, την όρεξη για ζωή και τον έφεραν πρώτο σε αυτοκτονίες στην Ευρώπη.

Ποιόν; Αυτόν που αγαπούσε να ζει περισσότερο από κάθε άλλον λαό στη γη… Να δημιουργεί, πολιτισμό, τέχνες, ολυμπιακούς αγώνες για ένα στεφάνι ελιάς, γράμματα, πολιτεύματα, μουσικές, να ερωτεύεται, να χαίρεται να δίνει στους άλλους. Να χαρίζει τη φιλοξενία, το χαμόγελό του, να μοιράζεται το γαλάζιο της θάλασσας και το χρυσό του ήλιου του… Αυτόν ευνούχισαν οι τίποτες, οι ξεφτίλες, οι ανίκανοι, οι λίγοι, οι προδότες των ονείρων μας…

Θα μιλήσω στο παιδί μου γι’ αυτούς που ευνούχισαν τα όνειρα των νέων για το μέλλον, που επιφύλασσαν ατιμωτικά γεράματα για τους απόμαχους της ζωής, που έσβησαν θυσίες γενιών και γενιών, κεκτημένα που χρειάστηκαν ανθρώπινες ζωές και αυτοί τα έθαψαν σε μια νύχτα.

Θα μιλήσω στο παιδί μου για έναν πόλεμο που δεν είχε τουφέκια ή τανκς, για μια κατοχή που δεν είχε αγκυλωτό σταυρό και μπότα, αλλά αποπειράθηκε να αφανίσει γενιές. Για τους τέλειους και αψεγάδιαστους ξένους ηγέτες και λαούς  που ποτέ δεν πλήρωσαν τις πολεμικές αποζημιώσεις για τα εγκλήματά τους, γι’ αυτούς που ήρθαν να στραγγαλίσουν και πάλι την Ελλάδα, μιλώντας με τα πιο απαξιωτικά λόγια γι’ αυτήν.

Θα μιλήσω στο παιδί μου γι’ αυτούς τους «σωτήρες» που ακόμα και στο χείλος του γκρεμού έπαιζαν επικοινωνιακά παιχνίδια κομματικού συμφέροντος, μιλούσαν με γρίφους, έπαιρναν και καλά ένα ύφος λυπητερό βάζοντας ψευτοδιλλήματα και στην ουσία αδιαφορούσαν για τον απλό πολίτη που ένιωθε να του βιάζουν τη νοημοσύνη και να του στερούν την ίδια του τη ζωή.

Θα διηγηθώ στην κόρη μου την πρώτη φορά που έζησε την κρίση. Τόσο απλά και τόσο αθώα, όταν είδε ένα πρωί ξαφνικά ένα (ακόμα από τα χιλιάδες) άδειο μαγαζί και ένα ΠΩΛΕΙΤΑΙ στο μικρό ψιλικατζίδικο τη γωνίας, όπου παίρναμε το μπαλόνι της και με ρώτησε «μπαμπά, γιατί έφυγαν τα μπαλόνια;»

Θα μιλήσω στο παιδί μου και θα του εξηγήσω όμως, ότι δε το βάλαμε κάτω και ότι τα καταφέραμε να βγούμε κι από αυτό το βούρκο με κινούμενη άμμο που μας έριξαν οι περισπούδαστοι ηγέτες. Ταλαιπωρημένοι μεν, με καθαρή συνείδηση δε, με χαμόγελο, πίστη και αντοχές να χτίσουμε ξανά τη ζωή μας και να διηγούμαστε στα παιδία μας και στα παιδία τους όλα όσα περάσαμε…

Τέλος, θα τραγουδήσω στη Νεκταρία μου τον στίχο του Τσακνή που ερμήνευσαν οι Αφοί Κατσιμίχα πριν 20 χρόνια και είναι σαν να γράφτηκε τώρα:

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε

αφού η ιστορία σας ανήκει

σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις

το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε

το πλοίο των ονείρων μου με πάει

σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου

να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -

κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου

συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας

ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας

στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας

Πώς είπατε;

Κατηγορία: Αθλητήριος
Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στις κυριότερες ειδήσεις της ημέρας και μέσα από τη σελίδα σας στο Facebook, κάντε στη σελίδα του Onsports.gr.
Rating
(1 ψήφος)

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

2 σχόλια
  • krik0s Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012 16:03 Συντάχθηκε από krik0s

    Μας συγκίνησες Κωστή ... Κι εσύ και τόσοι άλλοι που γράφουν αυτές τις ημέρες ...
    Είσαι τυχερός (;) γιατί η Νεκταρίτσα σου (συγχώρεσέ μου το θάρρος να χρησιμοποιήσω το όνομα του παιδιού αλλά το κάνω ως μανούλα) είναι ακόμα μικρή και δεν ρωτάει περισσότερα ... Δεν σε κοιτάει με περισπούδαστο ύφος περιμένοντας να σε "πιάσει" να της λες ψέματα για να "χρυσώσεις" το χάπι ...
    Το χάπι που καλούνται να καταπιούν αμάσητο τα δικά μας - μεγαλύτερα - παιδιά ... Αυτά που τώρα ξεκινούν να καταλαβαίνουν τι γίνεται γύρω τους ... Αυτά που είναι χωμένα μέσα σ' έναν υπολογιστή από το πρωί έως το βράδυ και ξέρουν πολλά περισσότερα από εμάς ... Αυτά που σε κοιτάνε και σε ρωτάνε ευθέως "μαμά θα πεινάσουμε;" Τι μπορείς ν' απαντήσεις; Τι να τους πεις; Συγνώμη;
    Συγνώμη που τόσον καιρό - βολεμένοι στους καναπέδες μας - δεν σηκώναμε ούτε το μικρό μας δακτυλάκι και περιμέναμε από τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα; Που ξανοιχτήκαμε και φτάσαμε το κρεβάτι - με το ζόρι - στα δικά μας μέτρα ενώ τα πόδια μας ίσα που έφταναν στη μέση;
    Συγνώμη που δεν μπορούμε - γιατί δεν θέλουμε - ν' αλλάξουμε τη νοοτροπία μας και τον ωχαδερφισμό μας; Τη λογική μας ότι "έλα μωρέ το σπίτι του γείτονα ας καεί ... θα φανεί το δικό μου ομορφότερο..."; Την άρνησή μας να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας - όχι σπάζοντας, καίγοντας και ρημάζοντας ξένες περιουσίες - αλλά έχοντας το χέρι στην καρδιά και όχι στην τσέπη μας όταν πρόκειται να ψηφίσουμε; ΑΝ πάμε...!
    Τι να πω στο Σωτήρη μου; Από χτες το βράδυ αποφεύγω να κοιτάξω τον 12χρονο γιο μου στα μάτια ... Ντρέπομαι... Ντρέπομαι γιατί η δική μου γενιά είναι αυτή που μας έφερε εδώ ...
    Από την άλλη μεριά σκέφτομαι ότι το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σηκώσω τα μάτια μου, να ζητήσω ταπεινά συγνώμη και να προσπαθήσω να τον κάνω καλύτερο άνθρωπο από μένα ... Από εμάς ...

    Προς το παρόν εσύ κάνεις τον γελωτοποιό κι εγώ τον κλέφτη ...

  • Zico Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012 14:19 Συντάχθηκε από Zico

    "Ποιός είναι ο κλόουν ποιός είναι ο κλέφτης" που τραγουδούσε κάποτε και ο υπέρτατος ποιητής της ροκ Peter Hammill.
    Και φυσικά ο έτερος και προγενέστερος ποιητής Bob Dylan που αρκετά χρόνια νωρίτερα είχε πει "There must be some way out of here" said the joker to the thief ("τα πήρες όλα πολύ στα σοβαρά είπε ο παλιάτσος στο ληστή" σύμφωνα με την απόδοση του δικού μας ανάλογου γίγαντα Διονύση Σαββόπουλου

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.